tag:blogger.com,1999:blog-300895102012-02-16T17:26:22.698+05:30ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.comBlogger741100tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-30454973795485056162011-08-04T09:42:00.003+05:302012-01-17T08:14:04.161+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-5aWBwsEMBio/Tjoc1pIwQ-I/AAAAAAAAAt8/E6T_8pErpfQ/s1600/school%2Bgirl.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 282px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-5aWBwsEMBio/Tjoc1pIwQ-I/AAAAAAAAAt8/E6T_8pErpfQ/s400/school%2Bgirl.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5636849591508812770" /></a><br /> <br />மேசைமீது உருண்டோடும் பென்சிலை<br />"ஓடாமல் நில்" என அதட்டி நிறுத்தி<br />என்னுலகத்தைச் சரிசெய்தபின்<br />எனை அழைத்துக் கொண்டிருக்கும் குரலை <br />எதிர்கொண்டு தலை நிமிரும் தருணத்தில்<br />உங்களால் முன்வைக்கப் படுகின்ற<br />வினாக்களைச் செவியுற்று<br />வெகுவாகக் குழம்புகிறேன்<br />கரும்பலகையின் இருண்மைக்குள் <br />கண்ணெறிந்து தோற்கிறேன்<br />நான்,<br />பின்தங்கிவிட்ட சிறுமியாயிற்றே!<br /><br />ஆசிரியரே..<br />உங்கள் உயர்மட்ட <br />அறிவு நிலைகளிலிருந்து<br />கீழிறங்கி வந்து <br />எனது இருக்கைதனில் அமருங்கள்<br />தங்களின் தேர்ச்சி மிகுந்த சொற்களை<br />தூர எறிந்துவிட்டுத் <br />திக்கித் திணறுகின்ற குரலொன்றினை<br />வழிகூட்டிச் செல்லுங்கள்<br />வளராப் பிள்ளை நான்<br /><br />வகுப்பறையினுள் <br />வந்து விழுந்த நட்சத்திரங்கள் <br />உங்களைச் சூழவே இருப்பதனால்<br />இருளினுள் அந்தரிக்கும் என்னுலகில்<br />வீழ்வதேயில்லை <br />உம் கிரணங்கள்<br /><br />எனது குறைபாடுகளை நீங்கள் <br />முன்வைக்கும் வேளை<br />தூக்கிவிடும் கரமொன்றையிழந்து<br />வீழ்ந்த கிணற்றினுள்ளேயே தத்தளிக்கிறேன்<br />ஏறமுனைகையில் <br />படிவரிசைக் கற்களோடு சரிந்து வீழ்வதுகண்டு<br />எனைச் சூழும் ஏளனச் சிரிப்பொலிகளைப் <br />புறந்தள்ளிவிட்டு <br />எதையுமினிச் சாதிக்க முடியாதெனப்<br />பற்றியிருக்கும் புத்தகங்களைக் கைநழுவ விடுகிறேன்<br /><br />நான் என்ன செய்ய வேண்டுமென்றோ<br />எப்படி உருவாக வேண்டுமென்றோ<br />அல்லது<br />உங்களைச் சுற்றிவரும் <br />ஒரு பிரகாசமான தாரகையாக<br />மாறுவதெவ்விதமென்றோ தெரியவே இல்லை<br /><br />கற்றுத் தாருங்களெனக்கு<br /><br />கொம்புகளும் விசிறிகளுமாகப் <br />பயங்காட்டுகின்ற சொற்களுக்கும்<br />பெருக்கலும் வகுத்தலுமாக<br />இறுக்கமான வாய்ப்பாடுகளுக்குள் <br />வீற்றிருந்தவாறு <br />தீராச் சிக்கல் தரும் <br />எண்களுக்கும் மத்தியில்<br />முடங்கிக் கிடக்கிறதென்னுலகம்<br /><br />எனக்கான கெளரவத்தையும்<br />என் விழிகளுக்கான ஒளியையும்<br />கண்டடைந்து கொள்ளவே<br />ஒவ்வொரு காலையிலும் வருகிறேன்<br />எனினும்<br />முதுகின் பின்னால் கிடந்த இருளை <br />என் முன்னே நடக்கவிட்டுப்<br />பயனேதுமற்ற <br />பளுமிகுந்த பொதியொன்றைச் சுமந்தவாறு<br />நிமிர முடியாப் பாதைகளினூடாகத்<br />தினந்தோறும் திரும்பிச் செல்கிறேன்<br /><br />நீங்களும் ஒரு தேரோட்டி தான்<br />விபத்தின்றிக் கழிந்ததில்லை ஒருநாளும்<br />ஆனால் <br />மீள மீளக் காயப்படுவதெல்லாம் நான்தானே?<br /><br />என்மீது குற்றப் பத்திரிகை வாசித்து<br />தினமும் தண்டனை வழங்கும் <br />சிறைக்கூடமே எனது வகுப்பறையெனின் <br />மன்னித்துக் கொள்ளுங்கள்<br />எப்போது மாறப்போகிறீர்கள் -<br />நீங்களும் ஒரு ஆசிரியராக ?<br /><br />-----------<br /><span style="font-weight:bold;">2011.02.21<br />(நன்றி:கலைமுகம் இதழ் 51)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-3045497379548505616?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-40490610948859733892011-07-25T20:59:00.002+05:302012-01-17T08:15:23.574+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-vUMxw2fEoUw/Ti2MXyD04cI/AAAAAAAAAtg/Gi39xgOSYYM/s1600/a_woman_climbing_a_mountain.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 322px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-vUMxw2fEoUw/Ti2MXyD04cI/AAAAAAAAAtg/Gi39xgOSYYM/s400/a_woman_climbing_a_mountain.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5633313049113059778" /></a><br /><br />மலையேறியதன் வலி<br />கால்களைவிட்டு நீங்கிய<br />காலைப் பொழுதொன்றில்<br />மலையேறிய ஆடைகளைக் <br />கழுவத் தொடங்கியிருந்தேன்<br /><br />வியர்வைபடிந்துபோன<br />அவ்வாடைகளைத் தொடும் வேளை<br />மறுபடியும்<br />கைகளில் தோய்ந்தது<br />கசந்து போனதொரு வேதனை<br /><br />அன்று<br />மலையுச்சியையடைந்த வேளை<br />மெளனம்.<br />ஒரு நீள் கோட்டில்<br />தன்னைத் தொலைத்திருந்தது<br />பளபளக்கும் மாபெரும் கடல்<br /><br />ஆகாயத்தின் கீழிலிருந்து ஆழிப்பரப்பு வரை<br />அளந்தளந்து அலைவதே<br />தம் ஜீவிதமெனப்<br />பறந்து கொண்டிருந்தன<br />அக் கடலின் பறவைகள்<br /><br />காலங்காலமாய்க்<br />கடலைப் புறக்கணித்துத்<br />தானுயர்ந்து நிற்பதான<br />மலைமுகட்டில் நானிருந்தேன்<br /><br />கல்லாய்ச் சமைந்த<br />மலையை இகழ்ந்தவாறு<br />ஆதியில் தொடங்கிய அதே திமிருடன்<br />உலகம் சுற்றிவரும்<br />கடலலைகளில்<br />நீ தரித்திருந்தாய்<br /><br />தலைக்கு மேலே <br />எல்லா இரகசியமும் தாங்கி<br />ஓங்கி நின்றிருந்தது<br />கார் கொண்ட ககனம்<br /><br />மலையிறங்கி வந்த பின்பும்<br />மலைநோக்கும் கணந்தோறும்<br />கால்களில் வந்து சேர்கிறது<br />நகரமுடியா ஒரு வலி<br /><br /><span style="font-weight:bold;">2010.08.22<br />(நன்றி: கல்குதிரை வேனிற்காலங்களின் இதழ் 2011)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-4049061094885973389?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-75850484026103803002011-07-19T22:50:00.002+05:302011-07-19T22:56:24.100+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-MfGvqJfHTNA/TiW9vkr0MeI/AAAAAAAAAtE/l0gia-58A9M/s1600/sunset14.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-MfGvqJfHTNA/TiW9vkr0MeI/AAAAAAAAAtE/l0gia-58A9M/s400/sunset14.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5631115534095626722" /></a><br /><br /><br />இக்கணத்தில் <br />உனை விலகிப்போவதைத் தவிர<br />வேறு மார்க்கம் ஏதுமில்லை<br /><br /><br />எல்லா அபிமானங்களையும்<br />ஒதுக்கிவிட்டால்<br />ஒரு சத்திரத்தைப் போல<br />எளிமையாக உள்ளது<br />வாழ்க்கை<br /><br /><br />உன் வழி அதுதான் எனத்<br />தேர்ந்தெடுத்து நீ விலகிய பின்<br />யாரும் பயணித்திராத <br />துயர்மிகு பாதை இதுவானாலும்<br />நான் இனிப் <br />போய்த் தான் ஆகவேண்டும்<br /><br /><br />கோபம் விளைவித்த துணிச்சல்<br />என் முன்னே வேகமாக நடக்கிறது<br />வெகு சீக்கிரத்திலேயே <br />நான் திரும்பி விடுவேன் என<br />நீ காத்திருக்கலாம்<br /><br /><br />ஏளனப் புன்னகை <br />மெல்ல மெல்ல மறைந்து<br />உன் முகத்தில் இறுக்கம் வந்தமர்ந்து<br />விபரீதத்தை உணரும் கணத்தில்.....<br />நீ வரவே முடியாத வெளியொன்றில்<br />எனதாத்மா மிதந்து கொண்டிருக்கும்<br /><br /><span style="font-style:italic;">2010.08.29 இரவு 9 மணி</span><br />(நன்றி : கல்குதிரை வேனிற்காலங்களின் இதழ்-2011)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-7585048402610380300?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-52725427906737934572011-07-01T20:28:00.002+05:302011-07-01T20:37:09.878+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-uHeO8vX5Jb8/Tg3iQ01YQ2I/AAAAAAAAAr8/mwor_29-kkE/s1600/%25E0%25AE%2595%25E0%25AF%2588%25E0%25AE%25B5%25E0%25AE%25BF%25E0%25AE%259F%25E0%25AE%25AA%25E0%25AF%258D%25E0%25AE%25AA%25E0%25AE%259F%25E0%25AF%258D%25E0%25AE%259F.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 322px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-uHeO8vX5Jb8/Tg3iQ01YQ2I/AAAAAAAAAr8/mwor_29-kkE/s400/%25E0%25AE%2595%25E0%25AF%2588%25E0%25AE%25B5%25E0%25AE%25BF%25E0%25AE%259F%25E0%25AE%25AA%25E0%25AF%258D%25E0%25AE%25AA%25E0%25AE%259F%25E0%25AF%258D%25E0%25AE%259F.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5624400288343933794" /></a><br /><br /><br />நீ வராத பகற்பொழுதில்<br />படிந்துள்ள புழுதியைக் <br />கிளப்பியவாறு<br />ஆட்டுக் குட்டியுடன்<br />திரும்பிச் செல்கிறேன்<br /><br /><br />நீ வராத மாலை நேரத்தில்<br />கூடு திரும்பும் மைனாக்களின்<br />பாடல்களையெல்லாம்<br />வயல்வெளியில் விட்டுவிட்டு<br />கதவுகளை மூடிக் கொள்கிறேன்<br /><br />நீ வராத இருளில்<br />பதுங்கிக் கிடக்கும் <br />வலிகளைப் போக்கிடவென்று<br />தீபமொன்றை ஏற்ற முனைகிறேன்<br /><br />நீ வராத வசந்த காலத்தில்<br />இலைகளும் பூக்களும் உதிர்ந்து<br />நிழல் வற்றிப் போன<br />என் மரத்தடியில் கிடந்து<br />முகங்கவிழ்ந்து விம்முகிறதொரு<br />நெடுங்கனவு<br /><br />2010.08.17<br /><span style="font-style:italic;">(நன்றி: கல்குதிரை வேனிற்காலங்களின் இதழ் -2011 )</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-5272542790673793457?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-63249050730709800362011-05-28T21:35:00.003+05:302011-05-28T21:48:19.043+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-2y7ekdKMdDU/TeEf8sOaB4I/AAAAAAAAApA/fAT9H9IR1pc/s1600/the-little-goat-herder.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 323px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-2y7ekdKMdDU/TeEf8sOaB4I/AAAAAAAAApA/fAT9H9IR1pc/s400/the-little-goat-herder.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5611801738204546946" /></a><br /><br />கைவிடப்பட்ட ஆட்டுக்குட்டி<br />கதறியபடி<br />மேய்ச்சல் நிலத்திலிருந்து <br />தனியே மீள்கிறது<br /><br /><br />துரத்தி விளையாடும்<br />குருவிகளை<br />மைதானத்தில் புறக்கணித்துவிட்டு<br />எதனையோ நினைத்தபடி<br />தூர விழிபதித்துத் தன் பாட்டில் போகிறது<br /><br /><br />திடுமென எதிர்வந்து தடுமாறி நின்ற<br />பேரிரைச்சலைத்<br />திகைப்புடன் பார்த்தவாறு<br />மரணம் தவணைகொடுத்துத்<br />திரும்பிச் சென்ற<br />நெடுஞ்சாலையைக் கடக்கிறது<br /><br /><br />தன்னை அள்ளிக் கொள்ளும்<br />கருணையின்<br />கரங்களை இழந்த அது<br />சகித்திடவொண்ணாத வெயிலொன்றில்<br />திக்கற்று அலைகிறது<br /><br /><br />இறுதியில்....<br />மோனத்தில் மூழ்கிப்போன<br />தன்னந்தனி மரமொன்றின்<br />துயர்நிழலில் <br />கால் மடக்கிப் படுத்தபடி<br />கானல் நீரோடும் கட்டாந் தரையொன்றை <br />வெறித்தபடி கிடக்கிறது.<br /><br />(2010.08.26 இரவு 9 மணி)<br /><span style="font-style:italic;"><span style="font-weight:bold;">நன்றி: கல்குதிரை வேனிற்காலங்களின் இதழ்- 2011</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-6324905073070980036?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-90800164671851211522011-02-17T13:44:00.001+05:302011-02-17T13:47:04.145+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-oBoKMVwCebA/TVzZU1QK3cI/AAAAAAAAAjU/UIo_KnbWyoI/s1600/deer-forest-light-beautiful.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-oBoKMVwCebA/TVzZU1QK3cI/AAAAAAAAAjU/UIo_KnbWyoI/s400/deer-forest-light-beautiful.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5574569390693342658" /></a><br /><br /><br />பச்சை மரங்களிடையே<br />ஒளிந்தும் தெரிந்தும் –தன்<br />மொழியறிந்த விழியெறிந்து<br />அக்காட்டின் பரப்பெங்கும்<br />தனக்கென்றதோர் வழியமைத்துத்<br />தன்பாட்டில் திரிந்ததம் மான்குட்டி<br /><br />விட்டு நகரக்கூடிய கருணையெதனையும்<br />காவி வந்தவனல்ல,<br />தீர்க்கமான முடிவோடு<br />வனம் புகுந்த வேட்டைக்காரன்<br />அதனைத் துரத்தலானான்<br />கொடும் பசியை<br />சிறு குட்டி தீர்க்காதெனத் தெரிந்தும்<br /><br />அபயம் தேடும் வழிகளினூடே<br />கணத்துக்கொரு திசையில்<br />ஓடிக் களைத்த மான்குட்டி<br />சற்றே ஓய்ந்து ஓடத் தண்ணீரருந்தியது,<br />மரணத்தின் காலடித்தடங்கள் படிந்த<br />தண்ணீர் அருகே<br /><br />தரித்து நின்ற அதனையே<br />குறிபார்த்தான் வேட்டைக்காரன்<br />அன்பை உதாசீனம் செய்த<br />கூரம்பு கொண்டு<br /><br />தப்பித்திட முடியா விதியொன்றின்<br />கொடும் வலியைத்<br />தன் உடலில் சகித்தவாறு<br />கண்மூடிக் கொண்டது மான்குட்டி<br />எந்த ஓசையுமின்றி<br />எதிர்ப்புமின்றி<br /><br />வேட்டைக்காரனின் பாதத்தடியில்<br />மாபெரும் காடு தன் பிணத்தைக் கிடத்தி<br />மெளனமாகப் பார்த்திருந்தது<br /><br />**(யாத்ரா இதழுக்காக எழுதப்பட்டது)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-9080016467185121152?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-83444303795430009422010-10-10T17:46:00.015+05:302010-10-10T18:21:15.882+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/TLGv_idN17I/AAAAAAAAAX8/1oqIpxFOp5E/s1600/India07-KSB-family-067a.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/TLGv_idN17I/AAAAAAAAAX8/1oqIpxFOp5E/s400/India07-KSB-family-067a.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5526391723876276146" /></a><br /><br /><br />1)<br /><br />ஆற்றின் மடியூறிச் சேற்று வெள்ளம்<br />பாய்ந்தோடும் கார் காலங்களில்<br />தண்ணீருக்காக அலைந்து நொந்தவள்<br />தன்னந்தனியாக நிலத்தை அகழ்ந்து<br />தெள்ளிய நீர்க் கிணறொன்றை உருவாக்கினாள்<br />அவளாக மண் குலைத்துச் சுமந்து<br />குளிர்ந்த நிழலை வைத்திருக்கும்<br />குடிசையொன்றையும் கட்டியெழுப்பினாள்<br />ஓய்வற்ற காலங்கள் அவள் கரங்களில் வந்தமர்ந்து<br />நிலமெங்கும் அவளைத் திரிந்து வருந்திடச் செய்தது <br /><br />2)<br /><br />கிணற்றிலிருந்து வீடு வரைக்கும்<br />நிழலைப் பரப்பும் கனி மரங்கள் வரிசையில் நிற்கும்<br />வெற்றிலையும் மிளகும் ஆங்காங்கே சுற்றிப் படர்ந்திருக்க<br />இராசவள்ளி, பீர்க்கு, புடோல், பாகல்<br />கொடிகளில் அசைந்தாடும்<br />ஒரு வாளித் தண்ணீர் கொடிகளுக்கும்<br />ஒரு குடம் தண்ணீர் வீட்டுக்கும் என<br />மர்மக் குரலொன்றுக்குக் கட்டுப்பட்டவளாக<br />நீர் சுமந்து<br />நிலத்தின் மேனியை அலங்கரித்தாள் <br /><br />தனது கட்டளைக்கு இணங்கி வராத நிலத்தைப்<br />பண்படுத்திப் பண்படுத்திப் பயிர்களை நட்டிருந்தாள்<br />வசந்த காலங்களில் செந்நிறப் போர்வை போர்த்தும்<br />முள்முருங்கைகளை நெருக்கமாக நட்டு<br />பயிர் விளையும் பூமியைப் பாதுகாத்தாள்<br />வியர்வையையும் நீரையும் பருகிப் பருகி<br />அவளைச் சூழப் புதிது புதிதாய்<br />செழித்தது நிலம் <br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/TLGxmWLKB9I/AAAAAAAAAYU/40TXo7hUGQc/s1600/1239268844.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 340px; height: 255px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/TLGxmWLKB9I/AAAAAAAAAYU/40TXo7hUGQc/s400/1239268844.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5526393490105829330" /></a><br /><br />3)<br /><br />முட்டைகளைக் காவி எறும்புகள்<br />திட்டையேறும் நாட்களில்<br />விறகுகளை வெட்டியடுக்கி<br />மழைக் காலத்தை எதிர் கொள்ளத் தயாராகுவாள்<br />வெள்ளத்துக்கு அஞ்சும் பொருட்களையெல்லாம்<br />பரண்மீது பத்திரப்படுத்தியிருப்பாள்<br />தண்ணீரின் குரலைக் கேட்டவாறு<br />தலை சாய்த்துக் கிடக்கும் இரவுகளில்<br />ஆற்றின் கரையேறி வெள்ளம்<br />அவள் முற்றத்துக்கு வந்துவிட்டதாவென்று<br />கைவிளக்கையேந்தி நொடிக்கொருதரம்<br />கதவு திறந்து பார்ப்பாள்<br />நிலம் அவளது கால்களின் கீழே ஈரலித்துக் கிடக்கும் <br /><br />4)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/TLGzkeKwkSI/AAAAAAAAAYs/gMZKzgTh_Y4/s1600/rural_water.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 273px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/TLGzkeKwkSI/AAAAAAAAAYs/gMZKzgTh_Y4/s400/rural_water.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5526395656915161378" /></a><br /><br />மணல் நிறைந்து<br />மடிகொதித்துக் கொண்டிருக்கும்<br />கோடை காலங்களில்<br />அவளது ஆற்றின் ஊற்றுக்கள் வற்றியதேயில்லை<br />அவள் தோட்டத்துப் பட்சிகள் தொலைபுலம் செல்லவுமில்லை<br />நிலத்தின் கருணையை நம்பியிருந்தாள் <br /><br /><br />5)<br /><br />மணக்க மணக்க வேகும் நெல்லை<br />வெண்ணிறக் குருத்தோலைப் பாய்களில் காயவிட்டு<br />பட்சணங்களை அள்ளிக் கொடுத்து<br />அந்தச் சிறுமியைக் காவலிருத்தியிருப்பாள்<br />நெல்மணி பொறுக்க வரும் பறவைகளை விரட்டத்<br />தளவாடியொன்றையும் கொடுத்துவைப்பாள்<br />நிலத்தின் விளைச்சல்களைக் களஞ்சியங்களில் சேகரித்தாள் <br /><br />6)<br /><br />ஆற்றோரத் தோப்பிலே பழுத்த தென்னையோலைகள்<br />பாடலொன்றை உதிர்த்தவாறு வீழ்வதைக் கேட்டபடி<br />மதிய உணவை உண்பாள்<br />அந்தி வேளையில் அவற்றைச் சேகரித்து<br />ஆற்றிலே ஊறவைத்துத் திரும்புவாள்<br />பலாமரங்களில் படர்ந்து தொங்கும்<br />பழுத்துச் சிவந்த மிளகுக் கதிர்களையும்<br />அடுத்த நாள் சமையலுக்கான காய்களையும் கிழங்குகளையும்<br />சேலை மடியில் சேகரித்து வருவாள்<br />நிலத்தை இன்னொரு துணையெனக் கொண்டாள் <br /><br />7)<br /><br />இடைவேளைகள் ஏதுமற்ற<br />நிகழ்ச்சி நிரலொன்றைத் தினந்தோறும் வைத்திருந்தாள்<br />பன்புல், தென்னை , பனை, தாளை என<br />ஏதோ ஓரோலை கொண்டு<br />பாய், தட்டு, கடகங்களில்<br />தனது படிமங்களை இட்டு நிரப்பி<br />இரவுகளை இழைத்துக் கொண்டிருப்பாள்<br />அன்றேல்,<br />சிரட்டைகளைச் சீவித் துளையிட்டு<br />சீரான காம்புகளில் பொருத்தி அவற்றால்<br />இருளை அள்ளிக் கொட்டுவாள்<br />நிலத்தின் சூழ்ச்சிகளிலிருந்து தன்னை விடுவித்தாள் <br /><br />8)<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/TLGxMl-KIzI/AAAAAAAAAYM/TET07YLAynE/s1600/img_0872-custom.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 301px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/TLGxMl-KIzI/AAAAAAAAAYM/TET07YLAynE/s400/img_0872-custom.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5526393047669678898" /></a><br /><br />சேவல் கண்விழித்துக் கூவும்<br />அதிகாலையில் எழுந்து<br />கிணற்றிலிருந்து முதல்வாளித் தண்ணீரை<br />அள்ளியெடுத்து வருகையில்<br />சுவர்க்கத்தின் தென்றல் அவளைத் தழுவும்<br />இரவில் வீழ்ந்த மாங்கனிகள் பரவியிருக்கும்<br />முற்றத்திலிருந்து இராப் பறவைகள் நீங்கியிருக்கும்<br />புற்று மண்தேடிப் பூசிமெழுகியிருக்கும்<br />சமையலறையைப் பரபரவெனக் கூட்டித்<br />தண்ணீரைக் கொதிக்க வைத்துத்<br />தேனீர் மணம் வீடெங்கும் பரவிடப்<br />புதிய நாளைத் தொடங்குவாள்<br />அதிகாலைத் தொழுகை முடித்து<br />காலை உணவைத் தயாரிக்கையில்<br />இரகசியக் கிளைகளில் துயின்ற பறவைகள்<br />கலகலத்துப் பறக்கும்<br />நிலத்தின் ஒளி அவளிடமிருந்து உதித்தது <br /><br />9)<br /><br />கோப்பிப் பூக்களின் சுகந்தம் படிந்திருக்கும்<br />அவள் முற்றத்தில்<br />சூரியக் கதிர்கள் பரவத் தொடங்கும் நேரம்<br />கால் தடங்கள் ஏதுமின்றி முற்றத்தைப் பெருக்கிவைப்பாள்<br />அந்தத் தூய முற்றத்தில்<br />ஓரிரவு முழுதும் ஆற்றில் ஊறிய<br />ஓலைகளை எடுத்து வந்து பரப்புவாள்<br />இரண்டாகக் கிழித்து நெய்து<br />கிடுகுகளை அடுக்கிய பின்<br />அழுக்கு நீங்கக் குளித்து வருவாள்<br />புதுத் தெம்புடன்<br />நிலத்துக்கு நிழல் வழங்கவும் அவளே உழைத்தாள் <br /><br />10) <br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/TLG0D1oYyFI/AAAAAAAAAY0/T09j6VzTg9Y/s1600/Picture1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 287px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/TLG0D1oYyFI/AAAAAAAAAY0/T09j6VzTg9Y/s400/Picture1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5526396195789391954" /></a><br /><br /><br />சிறுமி விரும்பும் உணவுகளைத் தனது<br />கைச்சுவையையும் அன்பையும் கலந்து சமைத்துப்<br />பள்ளிக் கூட மணியோசை கேட்கும் வரைக் காத்திருப்பாள்<br />உரலிலே மாவிடித்த படியோ<br />அரிசியைப் புடைத்த படியோ<br />அவளது நிலம் நகர்ந்து கொண்டேயிருந்தது <br /><br />11)<br /><br />அடுக்கடுக்காகக் கிடக்கும் மண்பானைகளுக்குள்<br />சிறுமிக்கான பட்சணங்களைத் தயாரித்து வைத்திருப்பாள்<br />‘பிடிஅரிசி”ப் பானை’ தனில்<br />இரண்டு பிடிகள் சிறுமியின் கையால்<br />அல்லது<br />பாட்டியின் கையால் தினமொரு பிடியுமென<br />வாசல் வரும் யாசகருக்காக<br />அரிசிபோட்டு வைத்திருப்பாள்<br />வழங்கும் கரங்களை நிலத்திடமிருந்தே அவள் பெற்றிருந்தாள் <br /> <br /><br />12)<br /><br />ஆறு தேங்காய்களுக்கு ஒரு போத்தல் எண்ணெய் என்ற<br />தப்பாத அவள் கணக்கின் படி<br />காலையிலே தேங்காய்களைத் துருவி வேகவைப்பாள்<br />பிற்பகலில் பாலைப் பிழிந்து கொதிக்க வைத்து<br />மிதந்து வரும் எண்ணெய்யை<br />அகப்பையால் பக்குவமாய்ச் சேகரிப்பாள்<br />மீண்டும் அதை அடுப்பில் வைத்து<br />எண்ணெய் கொதித்து மணக்கும் வேளையில்<br />தென்னங்கீற்றுகளினூடாக நிலவையழைத்துக் கொண்டு<br />இரவு அவள் வாசலுக்கு வந்துவிடும் <br /><br />13)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/TLG2OzT573I/AAAAAAAAAZM/NKe0b93A1Kk/s1600/image020.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/TLG2OzT573I/AAAAAAAAAZM/NKe0b93A1Kk/s400/image020.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5526398583168429938" /></a><br /><br />குரக்கன் கதிர்களை அறுத்தெடுக்கும்<br />குளிர்காலங்களில்<br />வெண்ணெய்க் கட்டிகள்போல<br />என்றென்றும் மணம்வீசும் எண்ணெய்<br />உறைந்து கிடக்கும் அதிசயத்தைச்<br />சிறுமிக்குக் காண்பிப்பாள்<br />வயல் வெளிமீது<br />பனிப்போர்வை மூடிப் பதுங்கியிருக்கும் நிலம் <br /><br /><br />14)<br /><br />தனிமையை இழைத்து இழைத்து நெய்தவள்<br />கடின இருளைத் துளையிட்டு<br />அகப்பைகளில் பூட்டியவள்<br />அந்த வீட்டின் மாபெரும் மௌனத்தைக்<br />கலைக்க முடியாது தவித்தாள்<br />கணவன், மகள், கடைசியில் சிறுமியும்<br />திரும்பி வராமற் போன பின்னர்<br />அவர் தம் நினைவு துலங்கும் பொருட்களையெலாம்<br />தடவித் தடவித் தினமும்<br />காலத் தீர்ப்பின் வலியினால் நொந்தாள் <br /><br />இறுதியில்<br />ஓயாது அழைத்துக் கொண்டிருந்த<br />அரூபக் குரலொன்றுக்குப் பதில் அளித்து<br />அவள் போனாள்<br />புற்களையும் செடிகளையும் வளரவிட்டு<br />அந்த நிலம்<br />அவளைப் பத்திரப் படுத்திக் கொண்டது<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/TLGyWSYLD3I/AAAAAAAAAYc/wMZKb2_G4Xk/s1600/footprints.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 282px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/TLGyWSYLD3I/AAAAAAAAAYc/wMZKb2_G4Xk/s400/footprints.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5526394313720401778" /></a><br /><br />2009.08.27<br /> (கலைமுகம் 50 வது மலர் 2010)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-8344430379543000942?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-78644622206005266782010-09-01T12:55:00.001+05:302010-09-01T12:57:48.591+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/TH4ASIsjXAI/AAAAAAAAAWI/0Dz1I1DPfIM/s1600/sathre.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 293px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/TH4ASIsjXAI/AAAAAAAAAWI/0Dz1I1DPfIM/s400/sathre.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5511843305520061442" /></a><br /><br /><br />ஆழங்காண முடியாக் கிணறொன்றிலிருந்து <br />அவள்<br />நீர் மொண்டுவரத் தொடங்கியிருந்தாள்<br /><br />இருகரங்களிலும் சுமந்து செல்லும் <br />நீர்க் கலயங்களில் மோதி நனைந்து <br />தன்னைச் சுதாகரித்துக் கொண்டு <br />அவளைக் கடந்தது<br />அந்திப் பொழுதின் <br />வயல் காற்று <br /><br />அவளைப் போலவே தேய்ந்து<br />அவளது ஆன்மாவைப் போல் ஒளிர்விடும்<br />பாதி நிலவு<br />வீட்டுக்கும் கிணற்றுக்கும்<br />அலைந்து கொண்டேயிருந்தது<br />அவள் முன்னும் பின்னும்<br /><br />ஆறுதல் மொழிகளையிழந்த அது<br />கிணற்றின் இருளுக்குள் வீழ்ந்து<br />ஒளி பாய்ச்சியது<br />அந்தக் கிணற்றைச் சூழவும்<br />தேங்கி நின்ற நீரினுள்<br />கால் நனைத்தவாறு <br />அவளுக்குத் துணையாகக் காவல் இருந்தது<br />பின்<br />அவள் சுமந்து செல்லும்<br />தண்ணீர்க் குடங்களுக்குள் தத்தளித்தபடி சென்று<br />என்றுமே நிரப்ப முடியாத பானையொன்றினுள்<br />வீழ்ந்து துடித்தது<br /><br />ஆதிக் களைப்புடன்<br />அவள் துயிலில் வீழ்ந்த நள்ளிரவில்<br />இரத்தம் கன்றிப் போன இருகரங்களையும்<br />தன் கிரணங்களால் <br />ஒற்றியபடியிருந்தது<br />காயங்களின் வலி<br />தணிந்து கொண்டு வந்த<br />அதிகாலைப் பொழுதில்<br />ஒற்றைக் குயிலொன்றின் குரல்<br />அவளைத் துயிலெழுப்பியது<br /><br />காலியாகிப்போன கலயங்களுக்குள்ளிருந்து<br />நிலவு காணாமற் போயிருந்தது<br />ஆகாயம் குளிர்ந்து கிடந்தது<br /><br />வானிலிருந்தும் பூமியிலிருந்தும்<br />பெருக்கெடுத்துக் கலந்த நீர்<br />அவள் விழிகளிற் கசியலாயிற்று<br /><br />2010.02.28<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-7864462220600526678?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-41968314651125886972010-08-04T15:14:00.002+05:302010-08-04T15:20:47.322+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/TFk3xfiarZI/AAAAAAAAAVU/KU46iakg9u8/s1600/sunset_2007.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 270px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/TFk3xfiarZI/AAAAAAAAAVU/KU46iakg9u8/s400/sunset_2007.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5501489743228743058" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br />அந்தச் சூரியன் <br />மூழ்கிவிட்டது<br /><br />கடல்தாண்டிப்போகவுமில்லை<br />அடவி வழியே பதுங்கிய படி<br />நீள்தூரம் கடக்கவுமில்லை<br /><br />நீரில் மூழ்கியவாறு தீ கரையேறிய நாளில்<br />நிலத்தில் பதுங்கிக் கொண்டு புயல் <br />முற்றவெளிக்கு வந்த நாளில்<br />ஆகாயத்தின் அருகுகளினூடாகப் புறப்பட்ட இடியோசைகள் <br />தலைக்கு மேலாக மையம் கொண்ட நாளில்<br />சூரியன் உன்மத்தங்கொண்டு<br />அலையத் தொடங்கியது<br /><br />சூரியன் உருவாக்கிய நகரங்கள்<br />அஞ்சிய படி சிதறியோடத்தொடங்கின<br />அது வளர்த்த பயிர் நிலங்கள்<br />கருகத் தொடங்கின<br />ஆகாயமெங்கும் தீப்பிடித்த பொழுதில்<br />சூரியனி்ன் பிரகாசம்<br />மெல்ல மெல்ல<br />வடியலாயிற்று<br /><br />யாரும் சென்றடைய முடியாத ஏரியொன்றில்<br />கடைசியாக அது <br />மறைந்து கொண்டிருந்தது<br />நீர்ப்பரப்பில் உதிரத்தைக் கரைத்தபடி<br /><br />சூரியன் செத்துப்போன நிலத்தை<br />ஊழியின் பெருமழை நனைத்தது<br />அது உருவாக்கிய பட்டினங்களில்<br />நிரந்தர இருள் படியலாயிற்று<br /><br />2010.02.28<br />நன்றி: மறுபாதி (இதழ் -4) சித்திரை - ஆனி 2010<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-4196831465112588697?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-16484360176427502392010-06-07T19:09:00.002+05:302010-06-07T19:13:13.031+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/TAz2-n1MvGI/AAAAAAAAATI/rd9knY1qfBk/s1600/Young-Girl-With-Goat-%2426-Flowers.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 225px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/TAz2-n1MvGI/AAAAAAAAATI/rd9knY1qfBk/s400/Young-Girl-With-Goat-%2426-Flowers.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5480026402307488866" /></a><br /><br /><br />நொந்து போன நாட்களைத் தனது<br />சின்னஞ்சிறு தோள்களில்<br />சுமந்தலைந்த சிறுமி<br />காலுடைந்த ஆட்டுக்குட்டியைக்<br />கீழிறக்கி வைத்துவிட்டு<br />மண்தெருவில் சிந்திக் கிடக்கும்<br />நெல் மணிகளைக்<br />குடிசைக்குள் <br />காவிச் சென்றிட நினைக்கிறாள்<br /><br />முன்பெனில்<br />வயல் வரப்பொன்றில் குந்தியிருந்து<br />அவளது பிஞ்சுக் குரலெட்டாத் <br />தொலைவு வரை திரிந்து<br />உதிரி நெற்கதிர் பொறுக்கி வரும்<br />அம்மாவுக்காகக் காத்திருப்பாள்.<br />அம்மா திரும்பி வரும் வேளை<br />ஒரு முயல் குட்டியை <br />ஒரு செம்மறியாட்டு மந்தையை<br />ஒரு அபூர்வப் பறவையை<br />விழிகளால் துரத்தியவாறு<br />மாபெரிய வானத்தில் முகில் கூட்டங்களிடையே<br />அலைந்து கொண்டிருப்பாள்<br />அல்லது<br />நாரைக் கூட்டங்களுக்குக் <br />கையசைத்து விடைகொடுத்தவாறு<br />அவை சென்று மறையும் <br />மலைத்தொடர்களின் மறுபுறத்தே<br />என்ன இருக்குமென்ற <br />புதிரொன்றால் அலைக்கழிவாள்<br /><br /><br />சிறுமியின் நினைவுகளிலிருந்து <br />மெதுவாக நழுவுகின்றன<br />அந்த நாட்டுப் புறப் பாடல்களும்<br />பெண்கள் கூடி அறுத்தெடுக்கும் கதிர்களை<br />பிணையல் மாடுகள் சுற்றிச் சுழன்று<br />சூடடித்துக் கொடுக்கும் இரவுகளும்<br /><br /><br />இன்று<br />வயல்வெளிதனில் இறக்கிவிடப்பட்ட<br />இயந்திரப் பூதம்<br />வைக்கோலைத் துகள்களாக்கி <br />வரிசையாய்ப் பரப்பிய பின்<br />விதைத்தோர் கைகளில்<br />நெல் மூடைகளைக் <br />கொடுத்துப் போன கணப்பொழுதில்<br />சிறுமியின் அம்மாவிடம்<br />ஒரு பானை நிரம்பிவழிந்தது <br />ஏமாற்றம்<br /><br /><br />பச்சை அலைகளெனப் <br />பறந்து வந்த கிளிக்கூட்டங்கள்<br />வான் பரப்பில்<br />தாளமுடியா ஏமாற்றத்தைத் தீட்டித்<br />தொலைதூரச் சோலைகளுக்கே <br />திரும்பலாயின.<br />பூதத்தின்<br />பல்வரிசைக்குள்<br />அரைபட்டுச் சிதைந்தது<br />நெற் குருவியொன்றின் <br />கடைசி அலறல்.<br /><br />உறையொன்றிலிருந்து<br />சிந்திவிட்டுச் சென்ற <br />நெல்மணிகளைக் கண்டதும்<br />சர்க்கரைத் துண்டு கிடைத்த <br />எறும்பொன்றைப் போல<br />எப்பாடுபட்டேனும்<br />எடுத்துச் சென்றிட<br />மொய்த்துவிட்டாள் சிறுமி.<br />புது அரிசிச் சோற்றின்<br />ஆவிபறந்திடும் கனவு<br />அவளது சின்னப் பீங்கானிலும்.<br /><br />அள்ளிடும் தருணமெலாம்<br />மண்ணையும் <br />குறுணிக்கற்களையும்<br />அவள் கரங்களில் <br />எஞ்சவைத்து விட்டு<br />நெல் மணிகளோடு <br />நிலத்தில் ஒழுகிக் கொண்டிருந்தது காலம்<br /><br />வீதி வழியேபோன<br />முதிய பெண்ணின் <br />ஆலோசனைக்குக் கட்டுப்பட்டவளாக<br />குடிசைக்குள் ஓடிப்போய்<br />சிறிய கரங்களில் நம்பிக்கை அசைந்தாடிடச்<br />சிரட்டையும் பையுமாக <br />வந்தாள் சிறுமி<br /><br /><br />தப்பிக்கமுடியாத நெல்மணிகளெல்லாம்<br />அவளுடன் போகலாயின<br />எளிய குடிசை நோக்கி<br /><br />அவள் பின்னே <br />நொண்டிய படி செல்கிறது<br />காலுடைந்த ஆட்டுக்குட்டி.<br /><br />ஃபஹீமாஜஹான்<br />2010.03.31<br /><br />(நன்றி:காலச்சுவடு இதழ் 126)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-1648436017642750239?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-74962946613548706142010-03-27T23:11:00.001+05:302010-03-27T23:15:06.800+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/S65D9sGCvEI/AAAAAAAAASE/GmS1FcfFpC4/s1600/You+Kissed+Me.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 267px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/S65D9sGCvEI/AAAAAAAAASE/GmS1FcfFpC4/s400/You+Kissed+Me.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5453370925879835714" /></a><br /><br /><br />ஏதுமற்ற வெளியொன்றிலிருந்து<br />புறப்பட்ட ஒரு புயல்<br />அவனைச் சூழ வீசுகிறது<br /><br />அதன் உக்கிரங்களுக்கு அஞ்சி<br />எல்லா வாசல்களையும் <br />மூடிக்கொள்கிறான்<br /><br />செல்லமாய் வளர்த்த<br />ஆட்டுக்குட்டியொன்றை<br />எந்தப் பாதுகாப்புமற்ற<br />புல்வெளியொன்றில்<br />கைவிட்டு வந்துள்ளான்<br /><br />நாளை <br />கைவிடப்பட்டவர்களின் துயரங்களோடு<br />அந்தப் புல்வெளியில்<br />மேய்ந்து கொண்டிருக்கக்கூடும்<br />தனித்துப் போய்<br />துடிதுடித்துச் செத்த <br />ஓர் எளிய ஆன்மா<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-7496294661354870614?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-91460092626691385842010-03-22T11:32:00.001+05:302010-03-22T11:36:53.592+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/S6cI4cN8bMI/AAAAAAAAAR0/7fWT0goJAig/s1600-h/De_kracht_kameleon_web.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/S6cI4cN8bMI/AAAAAAAAAR0/7fWT0goJAig/s400/De_kracht_kameleon_web.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5451335639695649986" /></a><br /><br /><br />சின்னஞ்சிறு செடியெனச்<br />சிற்றிலைகள் அசைந்தாடிக் கொண்டிருந்த <br />செல்லப் பெண்ணின் வாழ்வில்<br />பதுங்கிப் பதுங்கி உள்நுழைந்தாய்<br /><br />அவளது பசுமையின் நிறமெடுத்து<br />அவளுக்குள் ஒன்றித்து<br />மோனத்தவமிருப்பதாய்<br />பாசாங்கு செய்தாய்<br />முழு உலகும் அவளேயென்று<br />தலையாட்டித் தலையாட்டி வசப்படுத்தினாய்<br /><br />பின்வந்த நாட்களில் <br />எழுந்த சிறு சலசலப்பில்<br />அழகு காட்டி அசைந்தவாறு <br />உன் காலைச் சுற்றிவந்த<br />நச்சுக் கொடியொன்றினுள் நீ தாவினாய்<br />அந்தக் கொடியின் நிறமெடுத்து<br />மோகித்து முயங்கிக் கிடக்க <br />நீண்ட பொழுது தேவைப்படவில்லை உனக்கு<br />உண்டு சுகித்துக் கிடந்து<br />ஆதியில் தொடங்கிய அதே அரிப்பெடுக்கவே<br />இன்னுமொரு பெரு மரத்திற்குத் தாவினாய்<br /><br /><br />இன்று <br />வெடிப்புக் கண்ட <br />பெருவிருட்சத்தின் பட்டைகளையே<br />கோட்டை அரண்களென எண்ணியவாறு<br />உதிரத் தயாராயிருக்கும்<br />மரப்பட்டையின் நிறமெடுத்துக்<br />குந்திக் கிடக்கிறாய்<br />அற்பப் பதர் உனக்குத்தான்<br />எத்தகு பவிசுகள் <br /><br /><br />அழுகிய கனிகள் சொரியும் <br />பட்சிகளெதும் நாடாத அம் மரத்தை<br />வட்டமிட்டுப் பறக்கும்<br />கழுகொன்றின் கூர்ந்த விழிகளில்<br />உனது தலைவிதியை நான் படிக்கிறேன்<br />மிகச் சரியான தருணத்தில்<br />பதறித் துடி துடித்திடக்<br />கால் நகங்களில் காவிப் பறக்கும்<br />உனக்கான இறைவனின் தீர்ப்பு<br /><br /><br />2009.12.07<br />(நன்றி:கல்குதிரை)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-9146009262669138584?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-16247626595549096292010-03-03T15:23:00.002+05:302010-03-03T15:33:48.081+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/S44z0VBjN7I/AAAAAAAAAQ0/H4XmAtKSYGM/s1600-h/pen-write-hdr_lrg.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/S44z0VBjN7I/AAAAAAAAAQ0/H4XmAtKSYGM/s400/pen-write-hdr_lrg.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5444345973627369394" /></a><br /><br /><br />சகோதரனே! நானறியாப் புலன்களையெல்லாம்<br />உணர்வுகளில் பதித்துச் செல்பவனே<br />எந்த மனிதன் உனது கீதங்களைத் திருடிச் சென்றான்?<br />கை கட்டி வாய் பொத்திக் கண்மூடி நின்று சுழலென<br />எந்த மனிதன் உனை நிறுத்திப் போனான்?<br /><br />கட்டாயமானதொரு தருணத்தில் <br />காலம் உனைப் பாலைநிலத்திலிருந்து பெயர்த்துவந்து<br />போர் ஓய்வுகொண்ட<br />தாய்நிலந்தன்னில் விட்டுப் போயிற்று<br />அவர்கள் குழி தோண்டிப் புதைக்கும்<br />உண்மைகளையெல்லாம்<br />எடுத்தோதும் பணியொன்றைத்<br />தெய்வம் உன்னிடம் தந்தகன்றது<br />எமது எழுதுகோல்களையெல்லாம் உன் வசம் விட்டுத்<br />திசைகள் எட்டிலும் காத்திருக்கலானோம்<br /><br />எழுதும் பெயர் எதுவாயினும்<br />உனதெழுத்து அதுவே என்பதை<br />மனதின் நாவுகள் அதிர்ந்ததிர்ந்து உள்ளுணர்வில் பறையும்<br />செம்பிறைக் கொடிகள் என் மனவெளியெங்கும்<br />படபடத்துப் படபடத்துப் பறந்தோயும்<br />பிறப்பிலும் இறப்பிலும் வரும் பெருநாட்களிலும்<br />வானில் பிறையெழுந்து எமைத் திசைப்படுத்தும்<br />செம்பிறை போல் நீயும் சகீ<br />எமை வழிகூட்டிச் செல்வாய் என<br /><br />உலமாக்களும் பெரியோரும்<br />பல்லாண்டுத் துயில் விட்டு எழுந்திடவே இல்லை<br />பள்ளிவாயில்களில் கேட்கும் பிரசங்கங்களில்<br />சிலந்திவலைகள் தொங்கிக் கிடக்கின்றன<br />நல்லதோ கெட்டதோ எனத் தெரியாத கோபங்களோடு<br />மரணத்தின் தலைவாயில் வரைக்<br />கூட்டி வந்து விடப்பட்டவர் நாம்<br /><br />எனதபிமானத்தை வென்றவனே!<br />நம் தேச எழுச்சியில் உன் பாடல் கேட்டிடவும்<br />இளைஞர் அணியோடு உன் பாதம் பயணித்திடவுமாய்<br />நண்பர்களோடு நானும் அவாவி நிற்கிறேன்<br /><br />நன்றி: எங்கள் தேசம்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-1624762659554909629?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-26988635336768388812010-02-02T15:38:00.003+05:302010-02-09T16:58:46.603+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/S2f6A_HvnAI/AAAAAAAAAQA/W7bRp139tEw/s1600-h/1zg5469.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 289px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/S2f6A_HvnAI/AAAAAAAAAQA/W7bRp139tEw/s400/1zg5469.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5433586370296650754" border="0" /></a><br /><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span><br /><br />தூறலாய் சாரலாய்<br />பெரும் துளிகளாய் மாறித்<br />தன்னை நிகழ்த்திக் காட்டிக் கொண்டிருந்தது<br />அந்தி மழை<br /><br />தாளம் தப்பாத பாடல்களை<br />அதனதன் குரல்களில் இசைத்தபடி<br />களிகூர்ந்து பறக்கத் தொடங்கியிருந்தன<br />வானில் வந்து கூடிய மழைப்பறவைகள்<br /><br />தனது கவிதைப் பொருள்களெலாம்<br />சிறகடித்து நனைவதை<br />இரசித்தவாறு<br />மெய்மறந்து கிடக்கிறாள் அவள்<br /><br />அகப்பட்ட பசிய மரங்களையெலாம்<br />பூவோடும் பிஞ்சோடும் எரித்தவாறு<br />வழமையான தனது வழியொன்றால்<br />தெறித்து வந்ததொரு மின்னற் தீ<br />அவளைச் சூழ வீழ்ந்தோய்ந்ததும்<br />அக்கணத்தில் தான்<br /><br />கவிதைகளை வாரிச் சுருட்டிக்கொண்டு<br />கண்ணெட்டாத் தொலைவுக்கப்பால்<br />போய் மறைந்தன மழைப் பறவைகள்<br /><br />செல்லப் பறவைகள்<br />விடைபெற்ற இருண்ட வானத்தை<br />வலுக்கத்தொடங்கிய மழையில் கை விட்டுவிட்டு<br />அவளும் காணாமற் போயிருந்தாள்<br /><br />ஃபஹீமாஜஹான்<br />2009.12.07<br /><br />நன்றி: கல் குதிரை<br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-2698863533676838881?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-42524356499985610102009-12-19T21:51:00.001+05:302009-12-19T21:54:34.802+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/Syz-BaKrQ-I/AAAAAAAAAPs/Hxv8j8rzStE/s1600-h/a5bb64d034.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/Syz-BaKrQ-I/AAAAAAAAAPs/Hxv8j8rzStE/s400/a5bb64d034.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5416983751977288674" border="0" /></a><br /><br /><br />உனது சொர்க்கமென அமைந்த வீட்டில்<br />அவள் நோய் வாய்ப்பட்டிருக்கிறாள்<br />நீ வளர்த்த எல்லாச் செடிகளும்<br />அவளுடன் வாடிக் கிடக்கின்றன<br /><br />ஆனந்தமும் அன்பின் பரிமாற்றங்களும்<br />துள்ளிக் குதிக்கும் அறையெங்கும்<br />படிந்து போயுள்ளன<br />அவளது வருத்தங்கள்<br /><br />கவிழ்ந்து தூங்குகிறது படுக்கைதனில்<br />கசப்பானதொரு வேதனை<br />உனை நகரவிடாது<br />அருகே அமர்த்தியுள்ளன<br />அவளது எளிய தேவைகள்<br /><br />எந்தக் குறுக்கிடல்களும்<br />அமைதியைக் குலைத்துவிடக் கூடாதெனத்<br />தொலைபேசிகளைத்<br />துண்டித்து வைத்துவிட்டுத்<br />தூக்கம் விழித்திருக்கிறாய்<br /><br />அபூர்வமாக<br />இன்றைய அதிகாலைப் பொழுதில்<br />அலாரத்துக்கு முன்பாக விழித்து<br />அமைதியாகக் காத்திருக்கிறாள்<br />உடலைவிட்டு விலகிப்போன<br />வலிகளை நினைத்துப் பார்க்கிறாள்<br />ஒரு கொடிபோல<br />ஆதாரத்தைத் தேடும் தூண்டலுடன்<br />உனைச் சுற்றியுள்ளது ஒரு கரம்<br /><br />மென் நீல ஒளி சிந்தும்<br />இரவு விளக்கின் கீழே<br />மின்விசிறிக் காற்றிலசையும்<br />தலைமுடியைக் கோதிவிடுகிறாய்<br />உன் விரல்களிடையே தோய்கிறது<br />கருணையின் பரிதவிப்பு<br />தேவதையைப் போல<br />அசைகின்றன திரைச் சீலைகள்<br />இனி<br />அவளது நடமாட்டம்<br />இறுகிப் போயுள்ள வீட்டை<br />மீண்டும் தளர்த்தி வைக்கும்<br /><br /><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-4252435649998561010?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-79625584829253402812009-11-02T09:20:00.003+05:302009-11-02T09:29:00.777+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/Su5YGHlx30I/AAAAAAAAALg/IFJu3UVTuI8/s1600-h/12846942.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/Su5YGHlx30I/AAAAAAAAALg/IFJu3UVTuI8/s400/12846942.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399349865403768642" border="0" /></a><br /><br /><br />சூரியன் தனது வெக்கை மிகு கதிர்களால்<br />இலைகளை வீழ்த்திக் கொண்டிருந்த<br />மரமொன்றில் வந்தமர்ந்தது<br />பிரளயத்திலிருந்து தப்பித்து வந்த பறவை<br /><br /><br />கனிகளோ வித்துக்களோ இன்றி<br />ஒரு சத்திரம் போல<br />நின்றிருந்த மரத்திடம்<br />சின்னஞ்சிறு பறவைக்குக் கொடுத்திட<br />எதுவுமே இருக்கவில்லை<br /><br /><br />குருவி குந்தியிருந்த மரத்தின் கீழே<br />வீழ்ந்து கிடந்தது<br />இற்றுப் போன ஒரு நிழல்<br />தொலை தூர ஆற்றுப் படுகையில்<br />மறைந்து கொண்டிருந்தது கடைசிச் சூரியன்<br /><br />அசைந்து வரும் கரிய யானைகளைப்<br />பார்த்தவாறு<br />கைவிடப்பட்ட தனது கூட்டை எண்ணிக்<br />கண்ணீர் உகுத்திடலாயிற்று<br /><br /><br />அடைகாத்த முட்டைகளைப்<br />பெருங்காற்றில் போட்டுடைத்த கரங்களில்<br />எல்லா அதிகாரங்களும் இருந்தது<br />“ஏன் செய்தாய்” எனக் கேட்க முடியாத<br />அடக்கு முறையில் காலம் சிக்கியிருந்தது<br /><br /><br />குருவியை உறங்க வைத்திட முடியாமல்<br />கிளைகளினூடே<br />பதுங்கிப் பதுங்கி அசைந்து கொண்டிருந்தது<br />இருண்ட இரவு<br /><br /><br />உள்ளேயொரு சூனியத்தை வைத்து<br />உயிர் வேலியொன்றைச் சுமந்தவாறு<br />முடிவற்ற இருளொன்றினூடாக<br />அந்தச் சிறு பறவை<br />பறந்து போயிற்று<br /><br /><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-7962558482925340281?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-26182409173785080402009-10-15T16:32:00.003+05:302009-10-16T12:30:26.332+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/StcBty9QTJI/AAAAAAAAALY/Ek954vQOy9s/s1600-h/rishan-neththiran.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/StcBty9QTJI/AAAAAAAAALY/Ek954vQOy9s/s400/rishan-neththiran.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5392780965083892882" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="font-size:100%;">உனது முக வசீகரத்தைத்<br />துலக்கித் துலக்கித்<br />தன்னைப் புதுப்பித்துக் கொள்கிறது<br />காலத்தின் அற்புதக் கரங்கள்<br /><br /><br />உனது சொற்களைப் பற்றியவாறு<br />வீடெங்கும் படர்கிறது<br />பாசத்தில் வேர் ஊன்றிய கொடியொன்று<br /><br /><br />அத்தனை இனிமையான<br />அவ்வளவு ஆனந்தமான<br />அந்த மாலைப் பொழுதிலிருந்து<br />மெல்லத் துளிர்விட்டது<br />எப்பொழுதும் வாடாத ஒரு பூ<br /><br /><br />மரணம் இயன்றவரை பந்தாடிக்<br />கை விட்டுச் சென்ற<br />பாலை நிலத்திலிருந்து<br />ஒளிர்விடும் முத்தெனத் திரும்பி வந்திருந்தாய்<br />எமைப் பரிதவிக்க விட்ட<br />காலத்தின் கண்ணீரைத் துடைத்தவாறு<br />நிகரிலா ஆவலுடன்<br />நேத்திரங்களில் நிறைந்தாய்<br /><br /><br />எவரும் வந்து போய்விடக்கூடிய<br />முடிவற்ற தெருவினூடாக<br />எவராலும் எடுத்துவரமுடியாத<br />ஆனந்ததை ஒப்படைத்த பெருமிதத்துடன்<br />விடைபெறத் தயாரானாய்<br /><br /><br />உன்னிடம் காண்பித்திட<br />ஒரு வெளி நிறைந்த காட்சிகள் இருந்தன<br />அவசர மனிதர்களும்<br />மாலைப் பொழுதும்<br />எமைக் கடந்து போய்க் கொண்டிருந்த<br />வீதியிலே நடந்தோம்<br /><br /><br />பெரு மழைக் காலத்தை எதிர்பார்த்து<br />தூரத்து வ்யல் வெளிகளில்<br />எரிந்து கொண்டிருந்தது தீ<br />மூங்கில்கள் தலைகுனிந்து<br />எதனையோ உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்<br />அடர்ந்த மரங்களின் கீழே<br />ஓடிக் கொண்டிருந்தது ஆறு<br />கொடிகளை இழுத்து அசைத்தவாறு<br /><br /><br />நீலம் பூத்த மலைகளும் தென்னந்தோப்புகளும்<br />கரையத் தொடங்கிய இருளில்<br />எம்மீது படிந்து கொண்டிருந்தது<br />ஏதோவோர் ஒளி<br />ஆகாயத்தின் கிழக்கே<br />உன்னைப் போலவே ஒரு நட்சத்திரம்<br />மின்னத் தொடங்கியிருந்தது<br /><br /><br />நின்று இரசித்திட யாருக்கும் நேரமற்ற<br />அந்த அஸ்தமனத்தின் மெல்லிய ஒளியினூடாக<br />தெருமுனைவில் வழிபார்த்திருந்த<br />அம்மாவிடம் மீண்டோம்<br /><br /><br />இருளானதும் கூடு செல்லத் துடிக்கும்<br />பறவையின் சிறகுகளோடு உந்திப் பறந்தாய்<br />பரிமாறப்படாத இரவுணவையும்<br />தந்துசென்ற அன்பின் பரிசுகளையும்<br />எங்கள் உள்ளங்களில் சுமக்கவிட்டு<br /><br />(2009.09.27 இன் நினைவாக)<br /></span><br /><br /><br /><br /><br /><br /><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-2618240917378508040?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-80388840246564159752009-10-10T23:09:00.003+05:302009-10-10T23:18:50.678+05:30எனது இரண்டாவது கவிதைத் தொகுதி வெளிவந்துள்ளது.<br />இத் தொகுப்பை வெளியிட்ட தம்பி அகிலன், சயந்தன் உள்ளிட்ட "வடலி"க்கு எனது மனமார்ந்த நன்றிகள்<br /><br />(<a href="http://vadaly.com/shop/?page_id=231&amp;category=27&amp;product_id=88">இங்கே வாங்கலாம்)http://vadaly.com/shop/?page_id=231&amp;category=27&amp;product_id=88</a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/StDHUvXWFGI/AAAAAAAAAK4/VOt5CsCoC6M/s1600-h/withside.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/StDHUvXWFGI/AAAAAAAAAK4/VOt5CsCoC6M/s400/withside.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391027913088177250" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-8038884024656415975?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-43572725249536754102009-10-01T16:20:00.003+05:302009-10-01T17:31:23.963+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/SsSKhD-VrqI/AAAAAAAAAKw/kI0jCuwwrNE/s1600-h/wire-tree-wall-sculpture-omer-huremovic.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 295px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/SsSKhD-VrqI/AAAAAAAAAKw/kI0jCuwwrNE/s400/wire-tree-wall-sculpture-omer-huremovic.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5387583354849046178" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />நீ<br />இறைவனின் தோற்றமொன்றை<br />எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்தாய்<br />தீண்டத் தகாத பொருளாக்கி<br />இருளின் மூலையொன்றில்<br />உனைக் கிடத்தியிருந்தது முதுமை<br /><br />எழுந்து நடக்கத் தயாராகும் பொழுதெலாம்<br />வயோதிபமடைந்த பூமி<br />தள்ளாடித் தள்ளாடி<br />உனை வீழ்த்திடத் தயாராக இருந்தது<br /><br />உன் வாழ்வு முழுதும் சேகரித்த<br />வேதனைகளைப் பகர்ந்திட<br />எந்தச் செவியுமே<br />அவ்வீட்டில் இல்லாதிருந்தது<br /><br /><br />பேரன்புடன்<br />அவதரிக்கச் செய்து ஆளாக்கி வளர்த்த<br />உருவங்களுக்குள்ளிருந்து<br />திரும்பி வரவே இல்லை<br />உனக்கான பரிதவிப்புகளும் பாசங்களும்<br /><br /><br />இனியும் சகித்திட முடியாத<br />வாழ்வை உதறியெறிந்து<br />நீ போனாய்<br /><br /><br /><br />நீ நீரூற்றியதால்<br />வளர்ந்தோங்கிய மரங்களெல்லாம்<br />இன்று<br />உன் கருணையின் காலடிகளைத்<br />தேடியவாறு<br />தலைகவிழ்ந்து நிற்பதைக் காண்<br /><br />(நன்றி- "எதுவரை" இதழ்-2)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-4357272524953675410?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-87718016684739823362009-09-01T11:46:00.003+05:302009-09-01T12:36:42.043+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/Spy8xDMjllI/AAAAAAAAAJQ/0UOdb3TzJsM/s1600-h/image006.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 250px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/Spy8xDMjllI/AAAAAAAAAJQ/0UOdb3TzJsM/s400/image006.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376379606031111762" border="0" /></a><br /><br /><br />முறைப்பாடுகளுக்கு அஞ்சிய<br />எல்லாக் காவலரண்களும்<br />அவளை வெளியே துரத்துகின்றன<br /><br />தனது குழந்தைகளுக்காக<br />எடுத்துச் செல்லும் கனிகள்<br />ஒவ்வொன்றாக அழுகுவதை<br />ஏக்கத்துடன் தூக்கியெறிகிறாள்<br /><br />அன்பை<br />நிம்மதியை<br />மாபெரும் கருணையொன்றை<br />தன்னோடு எடுத்துச் செல்லக்<br />காத்திருக்கிறாள்<br /><br />ராஜாக்களின் அரசியல்<br />அவள் வீட்டைச் சிதைத்தது<br />அதிகாரம் கொண்ட கழுகொன்று<br />அவளது புத்திரரைக் கெளவிப் பறந்தது<br />சித்தம் பிசக வைத்த<br />இரக்கமற்ற குரலொன்று<br />அவளைத் தெருவெங்கும் ஓடவைத்தது<br /><br />இன்று...<br />கின்னரர் தம் இசையிழந்த<br />நிலமெங்கும்<br />அவளது ஒப்பாரி அலைகிறது<br />அரசனைத் துதிபாடிச் செல்வோரின்<br />கால்களின் கீழே<br />பேரவலத்தின் ஓசை மாண்டொழிகிறது<br /><br /><br />(நன்றி: "எதுவரை" இதழ்-2)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-8771801668473982336?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-47468620945627573232009-08-26T11:42:00.002+05:302009-09-01T11:52:06.176+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/SpTStzGwfcI/AAAAAAAAAJI/9hIJWsoqs2U/s1600-h/Rainy_day_by_nayein.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/SpTStzGwfcI/AAAAAAAAAJI/9hIJWsoqs2U/s400/Rainy_day_by_nayein.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5374151939614342594" border="0" /></a><br /><br /><br />இறுக மூடப்பட்ட<br />வீட்டினுள் வர முடியாது<br />நனைந்து கொண்டிருக்கிறது<br />மழை<br /><br />ஆட்டுக் குட்டிகளுடன்<br />தாழ்வாரத்தில் ஒதுங்கி நின்று<br />இன்னொரு<br />புல்வெளி தேடிப் போவதற்குத்<br />தருணம் பார்க்கிறது<br /><br />புகார்கொண்டு<br />தன்னைப் போர்த்தியவாறு<br />தென்னந் தோப்பினுள்<br />வழிதவறியலைகிறது<br /><br />வாய் திறந்து பார்த்திருந்த<br />நீர் நிலைகளின்<br />கனவுகளை நிறைவேற்றிய பின்<br />மீன் கூட்டங்களைச்<br />சீதனமாகக் கொடுத்துச் செல்கிறது<br /><br />யார் யாரோ<br />வரைந்த கோடுகளையெலாம்<br />தனது கால்களால்<br />தேய்த்து அழித்துச்<br />சேற்றில் புரண்டவாறு<br />வீதிகளைக் கழுவுகிறது<br /><br />பெரும் கோட்டைகளையெலாம்<br />கரைத்தழித்திட நினைத்து<br />நிறைவேறாமற் போகவே<br />அவற்றின் வசீகரங்களை<br />கழுவிக் கொண்டு நகர்கிறது<br /><br />ஆழ் மண் வரையும்<br />நீரிட்டு நிரப்பிய பின்<br />அடுத்துச் செய்வதென்ன?<br />என்ற வினாவுடன்<br />தரை மீது தேங்கி நிற்கிறது<br /><br />ஓய்ந்திட மாட்டாமல்<br />இன்னொரு<br />வெப்ப மழை பெய்து கொண்டிருந்த<br />அவள் முகத்தில் வீழ்ந்த கணத்தில்<br />தனது ஆவேசமெலாம்<br />ஒடுங்கிப் போய்விடப்<br />பெய்வதை நிறுத்திப்<br />பெருமூச்செறிந்து போயிற்று<br />அந்த மழை<br /><br />(நன்றி:மறுபாதி)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-4746862094562757323?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-75441784952772517292009-07-15T17:57:00.003+05:302009-09-01T11:52:50.399+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/Sl3QKW67-xI/AAAAAAAAAHY/JdhK-Lu7ntY/s1600-h/2rqjdza.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 305px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/Sl3QKW67-xI/AAAAAAAAAHY/JdhK-Lu7ntY/s400/2rqjdza.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5358668008010808082" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />இருக்கும் இரு கரங்களும்<br />போதாதெனப் புலம்பும் அம்மாவின் முதுகின் பின்னால்<br />எப்பொழுதும் துரத்திக் கொண்டிருக்கும்<br />இரக்கமற்ற சொற்களும்<br />இங்கிதமில்லாக் கட்டளைகளும்<br />ஓய்ந்திருக்கும் இடந்தன்னைப் பறித்துக் கொண்டிருக்கும்<br />ஓராயிரம் பணிவிடைகளும்<br /><br /><br />மனமுடைந்து போன சொற்கள்<br />முட்டிமோதுகின்ற வீட்டில்<br />எப்பொழுதும் வெடித்துவிடத் தயாராக<br />நடமாடித்திரிகிறது பொறுமை<br /><br /><br />வலிய பாதங்களை அதிர வைத்து<br />நடந்து போகிறது<br />அனைத்தையும் மறுதலிக்கும்<br />ஒரு புறக்கணிப்பு<br /><br /><br />ஓங்கி வைக்கப் படும் பொருட்களிலிருந்தும்<br />அறைந்து சாத்தப் படும் கதவுகளிலிருந்தும்<br />புறப்பட்டு வருகிறது<br />அடுத்தவர் மீதான ஆத்திரங்கள்<br /><br /><br />கற்களை மாத்திரமே வைத்துக் கட்டப்பட்ட<br />வீட்டின்<br />விசாலமான கதவு , யன்னல்கள் வழியே புகுந்து<br />திரைச்சீலைகளை வீசியெறிந்து<br />முகஞ்சுழித்தவாறு வெளியேறிப் போகிறது<br />அன்பில் தோயாத ஒரு வெப்பக் காற்று<br /><br />சிதறடிக்கப்பட்ட பிள்ளைகளின் வாழ்வையும்<br />உடைத்து வீசப்பட்ட அன்பின் வரைபடங்களையும்<br />வீடெங்கும் இறைந்து கிடக்கும்<br />ஒருவனின் வக்கிரங்களையும்<br />சேகரிப்பதிலேயே<br />களைத்துப் போகிறாள்<br /><br /><br />வருத்தம் கவிழ்ந்த உடலுடன்<br />என்றாவது அவள் வீழ்ந்து தூங்கும்<br />ஆழ்ந்த உறக்கத்தை அதிரவைத்துக் கலைக்கும்<br />தண்ணீர்க் குவளையொன்றுக்காகவோ<br />அற்பச் சொல்லொன்றுக்காகவோ<br />கூச்சலிடும் ஒரு குரல்<br />நடைப்பிணம் போல எழுந்து வரும்<br />அவளது பாதங்களில் பின்னும்<br />யுகங்களாகச் சிதைக்கப்பட்டுவரும் நிம்மதியொன்று<br /><br /><br />என்றோ விதியாகித் தொடரும்<br />நியதிகளில் நசுங்குண்டவாறு<br />இரவு நெடு நேரம் வரைத்<br />துயிலை விரட்டி விரட்டிக் காத்திருப்பாள்<br />எல்லோரும் உண்டு முடித்து எஞ்சும்<br />குளிர்ந்த உணவுக்காக<br /><br /><br />கருங்கல் சிலையொன்று<br />அதிகாரம் செய்த படி அலைகின்ற வீட்டில்<br />மோதி மோதியே செத்து விட்டன<br />அவள் வளர்த்த எல்லா மான்குட்டிகளும்<br /><br />2009.01.02<br />(நன்றி: "கலைமுகம்"-49)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-7544178495277251729?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-90064807517374440632009-06-05T22:35:00.004+05:302009-09-01T12:05:10.755+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/Sj0a4t6OFQI/AAAAAAAAAHQ/90yaVV7ESdA/s1600-h/image002.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 347px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/Sj0a4t6OFQI/AAAAAAAAAHQ/90yaVV7ESdA/s400/image002.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5349461494084801794" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;">வெறியேறிய நீசன்<br />அபராதி நீ<br /><br /><br />உனது சாக்கடைகளில் வளரும்<br />பன்றிகள் கூட்டத்தை<br />ஊடகப் பண்ணையொன்றில்<br />உள் நுழைய விட்டாய்<br />'மகாராஜாவின்' கழுத்தை நெரித்த<br />கைகளின் விறைப்புத் தணிய முன்பே<br />'லசன்த'வின் குருதியில்<br />இன்னுயிரை ஓடவிட்டு<br />அந்தப் பகற்பொழுதைப்<br />பதைபதைத்திட விட்டிருந்தாய்<br /><br /><br />வெறியேறிய நீசனன்றி<br />வேறென்ன பெயர் உனக்கு?<br /><br />சொர்க்கத் தீவின் அற்புதக் கிரீடம்<br />அதிஷ்டம் தவறி உனது<br />தலையில் வீழ்ந்த கணம்<br />அனைத்தையும் இடம்மாற்றி இருத்தியது<br />மனிதாபிமானத்தைப் புதை குழியிலும்<br />காட்டுமிராண்டியைச் சிம்மாசனத்திலுமாக<br /><br /><br />காஸாவுக்குக் கருணைமனு எழுதும் நீ<br />வன்னிக்குள் ஏவிவிட்ட 'காவல் தெய்வங்கள்'<br />சிதறிக் கிடக்கும் உடலங்களின் மீதும்<br />சின்னாபின்னமான குழந்தைகளின் வாழ்வுமீதும்<br />ஏறிநடப்பதைப் பார்த்தவாறு<br />தினந்தோறும் உன்மத்தம் கொள்கிறாய்<br /><br /><br />இரத்தமும் சதையும் தின்றவாறு<br />மக்கள் கைவிட்டுச் சென்ற ஊர்கள்தொறும்<br />நாவைத் தொங்கவிட்டபடி அலைகிறது<br />நீ கட்டவிழ்த்து விட்ட பேரவலம்<br /><br /><br />கொடூரச் சாவுகளைக்<br />கண்டு கண்டு அதிர்ந்த மண்<br />பலி கொள்ளும் கண்களுடன்<br />உனையே பார்த்திருக்கிறது<br /><br />உனது அரசியல்<br />சகித்திட முடியாத் துர்வாடையுடன்<br />வீதிக்கு வந்துள்ளது<br />சுபீட்சம் மிகுந்த தேசத்தின் ஆன்மா<br />கைவிடப் பட்ட களர் நிலமொன்றில்<br />புதையுண்டு அழுகிறது<br />(நன்றி: புகலி)<br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-9006480751737444063?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-74450941642199737992009-05-21T22:38:00.004+05:302009-05-25T21:08:08.020+05:30<a href="http://1.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/Shq7REJISRI/AAAAAAAAAG4/EUkfOEWNz0g/s1600-h/image013.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5339786210045348114" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/Shq7REJISRI/AAAAAAAAAG4/EUkfOEWNz0g/s400/image013.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/ShWQJ269JlI/AAAAAAAAAGw/RCWp6SqaGcI/s1600-h/zen_flower_bouquet.jpg"></a><br /><br /><div><br /><br />மேதைகளும் மாபெரிய வீரர்களும்<br />மீண்டு வராமற்போன<br />மருத்துவமனைக் கட்டிலொன்றிலிருந்து<br />அதே தீர்க்கமான முடிவொன்றிலிருந்து<br />எழுந்து வந்துள்ளாய்<br /><br /><br />திருநாமங்களையெலாம்<br />உச்சாடனம் செய்து<br />எல்லாம் வல்லவனிடம்<br />உனை மீட்டுத் தரவேண்டி<br />ஏந்தித் தவித்த கரங்களை<br />அழுத்திக் கொண்டிருந்தது<br />அன்பின் கொடும் சுமை<br /><br /><br />உயிரோடு போராடிக் கொண்டிருந்த<br />இன்னுயிரைத்<br />தூர தேசத்தில் விட்டு விட்டு<br />ஊர்ந்தூர்ந்து வந்ததந்தக்<br />கொடிய காலம்<br /><br /><br />இருக்கும் இடத்தை<br />நொந்து போன எண்ணங்களால்<br />நிரப்பி விட்டுத்<br />துயரேறிய பொழுதுகளை<br />இழுத்தவாறு நொண்டி நகர்ந்தன<br />இரு பாதங்கள்<br /><br /><br />செல்லப் பறவையே....<br />இறுதியில் நீ வந்தாய்<br />உதிரமெங்கும் கலந்தோடிய நஞ்சிலிருந்து<br />உன் ஜீவனை மீட்டெடுத்து வந்தாய்<br /><br /><br />உறங்க மறந்த இரவின் மீது<br />ஆனந்தக் கண்ணீரைக்<br />கசிய விட்டவாறு<br />வாழ்விலிருந்து நழுவிப் போனதொரு<br />பெரும் வலி<br /><br />என்ன வார்த்தையால் உனை வரவேற்பது<br />எந்தக் கரம் கொண்டு உனை அரவணைப்பது<br />எனத் தெரியாத கடலொன்றுக்கப்பாலிருந்து<br />கையசைக்கிறாய்<br /><br /><br />ஆருயிரே வருக<br />பாக்கியம் புரிந்தவர் நாம்<br />உனை மீளவும் பெற்றிருக்கிறோம்<br /><br />-----------------------------------<br />*தம்பி ரிஷானுக்கு </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-7445094164219973799?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-79563102861288958002009-05-14T21:32:00.004+05:302009-05-16T22:03:13.787+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/SgxA8HRp--I/AAAAAAAAAGo/MU84r1Il224/s1600-h/lilypoozp2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5335711060016626658" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/SgxA8HRp--I/AAAAAAAAAGo/MU84r1Il224/s400/lilypoozp2.jpg" border="0" /></a><br /><div><br /><br />ஒரு துர்க்காலத்தைப்<br />பரப்பி வைத்துப்<br />புழுங்கித் தவித்தது<br />நீண்ட கோடை</div><br /><div></div><br /><div><br />நஞ்சுண்ட நாட்களைச்<br />சுமந்தவாறு<br />அரபிக் கடல் மீது<br />ஓயாமல் தத்தளித்தது<br />ஒரு பேரலை<br /><br />ஆருயிர்கள்<br />துடிதுடித்த பொழுதுகளைப்<br />புரட்டிப் புரட்டிப் படித்து விட்டுத்<br />தூர எறிந்து போயிற்று<br />விதியின் கொடும் கை<br /></div><br /><div></div><br /><div>இன்று...<br />வீழ்ந்து கிடந்த திசைகள்<br />புத்துயிர் பெற்று நிமிர்கின்றன<br /><br />தலைமீது சுமந்தலைந்த<br />பாறாங்கல்லொன்றை<br />இறக்கி வைத்துவிட்டு<br />விலைமதிப்பற்ற திரவியமொன்றை<br />ஆரமெனச் சூடிவருகிறது<br />சூரியோதயம்<br /><br />நொந்து போன சிறகுகளை<br />மெல்ல மெல்ல அசைத்தவாறு<br />உந்திப் பறந்திடும்<br />உற்சாக வேளைக்காகக்<br />காத்துக் கிடக்கிறது<br />எங்கள் அன்பு "வானம் பாடி"<br /></div><br /><div>இறைவ,<br />நினதளவற்ற அருளுக்கு<br />நன்றிகள் கோடி</div><div>****************************</div><div>(ரிஷானுக்கு)</div><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-7956310286128895800?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-88440210748384629602009-05-09T23:02:00.002+05:302009-05-09T23:09:54.181+05:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/SgW-un21k1I/AAAAAAAAAGY/5IWInxgquFs/s1600-h/PoemsHeader.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5333879041872466770" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 301px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/SgW-un21k1I/AAAAAAAAAGY/5IWInxgquFs/s400/PoemsHeader.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div></div><br /><div><br />மனமுருகிக்கேட்ட பிரார்த்தனைகளின் முடிவில்<br />அடுத்துச் செய்வது<br />என்னவென்றறியாமல்<br />வலிமிகுந்த கேள்விகள்<br />வீடெங்கும் பரவிப் போயிருந்த<br />இன்றைய </div><div>அந்திப் பொழுதின் பளுவை நீக்கி</div><div>நீயழைத்தாய்</div><br /><div><br />எஞ்சியிருக்கும் வலுவெலாம் திரட்டி<br />இரகசியக் குரலில் கதைத்தாய்<br />உயிர் பிழிபடும் வேதனையை<br />உச்சரித்த ஒவ்வொரு சொல்லிலும்<br />வழியவிட்டாய்</div><div> </div><div><br />உன் சிரித்த முகம்<br />உன்து புன்னகைக் குரல்<br />எல்லாவற்றையும்<br />இந்தப் பயங்கர நாட்களிடம்<br />பசியாறக் கொடுத்துவிட்டாய் </div><div><br />உனது தோள் மீது வந்தமரும்<br />பட்சிகளெதுவும் பறந்து வராத<br />அடிவான மலைத் தொடர்களை... ...<br />உன் குருதியில் கலந்திருக்கும் நஞ்சை<br />வாங்கிக் கொள்ளத் தெரியாமல் பார்த்திருந்த<br />விசாலமிகு வான வெளியை ........<br />வேதனை நிரம்பியிருக்கும்<br />மிகப் பெரிய கடலொன்றை.....<br />எண்ணித் தவிக்கிறாய் .</div><div> </div><div>இன்னும் நீ<br />நோவுகளில் இருந்து மீளவில்லை<br />இது வரையும் நீ<br />துயரத்தின் எல்லையைத் தாண்டவும் இல்லை </div><div><br />உனை ஆபத்தில் கிடத்திக் கொண்டு<br />அடுத்தவரின் நிம்மதிக்காக<br />அனைத்தையும் மறைத்தாய்<br />உன் உடலில் புகுந்த நஞ்சை<br />நாங்கள் பருகியிருக்கக் கூடாதா?<br />உனை வதைக்கும் வலிகளை<br />நாங்கள் ஏற்றிருக்கக் கூடாதா? </div><div> </div><div><br />அதிகாலையின் மீதும் பத்து இரவுகள் மீதும்<br />வானத்தின் மீதும் விடிவெள்ளியின் மீதும்<br />அந்த மாபெரும் நகர்மீதும் மலை மீதும்<br />சத்தியம் செய்பவனே.... </div><div>எங்கும் நிறைந்த இறைவனே<br />எல்லாம் வல்ல ஒருவனே</div><div><br />எங்கள் தம்பியை<br />சுகப்படுத்தித் தந்துவிடு<br />நகரமுடியாத வேதனையின் சுமையுடன்<br />கால்களைச் சுற்றியிருக்கும்<br />இந்தக் காலத்தைப் போக்கிவிடு<br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-8844021074838462960?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-43918893721437192162009-05-05T21:32:00.003+05:302009-05-05T22:03:35.136+05:30<span style="color:#3366ff;"></span><a href="http://2.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/SgBlmSS2-5I/AAAAAAAAAGQ/yz-LcGVlmgU/s1600-h/image005.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5332373667227040658" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 265px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/SgBlmSS2-5I/AAAAAAAAAGQ/yz-LcGVlmgU/s400/image005.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>2009.05.04 (16:14)</div><br /><div></div><br /><div>இன்று கதைத்து நீதானா?</div><br /><div>அன்புத் தம்பி</div><br /><div>அது நீதானா?</div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>உனது குரல்</div><br /><div>எனது நம்பிக்கைகளை உடைத்தது</div><br /><div>உனது கோரிக்கை</div><br /><div>எனது தைரியத்தைச் சிதைத்தது</div><br /><div></div><br /><div>எந்தப் பதிலுமளிக்காத</div><br /><div>தொலைபேசி இலக்கமொன்றை</div><br /><div>எம்மிடையே விட்டுப் போயிருந்தாய்</div><br /><div>கடல்கள் தாண்டி</div><br /><div>மலைகள் தாண்டி</div><br /><div>ஏக்கத்துடன் திரும்பின</div><br /><div>பல நூறு அழைப்புகள்</div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>எல்லோரிடமும் புன்னகையை</div><br /><div>மிதந்து போக விட்டுக் கொண்டிருக்கும்</div><br /><div>நீ தான் இன்று</div><br /><div>கைவிடப்பட்ட படகொன்றில்</div><br /><div>அத்தனை பேரையும்</div><br /><div>தவிக்க விட்டுள்ளாய்</div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>தூர நாட்டில்</div><br /><div>கிடத்தப் பட்டிருக்கும்</div><br /><div>மருத்துவமனைக் கட்டிலொன்று</div><br /><div>பிரார்த்தனைக்காக ஏந்தப் படும்</div><br /><div>என் கரங்களுக்குள்ளே நடுநடுங்குகிறது</div><br /><div>தனது அருளின் அரவணைப்புக்குள்</div><br /><div>இறைவன் உனைக் காத்திட வேண்டுமென்று</div><br /><div>உள்ளம் உருகியழுகிறது</div><br /><div></div><br /><div>டோஹாவின் காற்றே....மண்ணே....</div><br /><div>நட்சத்திரங்களே..சூரிய சந்திரரே..</div><br /><div>அற்புதங்களைப் பொதித்து வைத்திருக்கும்</div><br /><div>மாபெரிய வானகமே...</div><br /><div>எங்கள் தம்பி நலம் பெற்று வந்துவிட</div><br /><div>இறைவனிடம் முறையிடுங்கள்</div><br /><div></div><br /><div>ரிஷா.......................ன்</div><br /><div>உன் வருத்தங்களை</div><br /><div>எங்களுக்குத் தந்து விட்டு</div><br /><div>நீ எழுந்து வந்து விடு</div><br /><div>எமது ஆரோக்கியங்களை</div><br /><div>உன்னுடலில் வாங்கிக் கொண்டு</div><br /><div>இன்புற்று வாழ்ந்து விடு</div><br /><div>____________________________________-</div><div>* இதனைப் படிப்பவர்கள் ஒரு கணம்</div><div>விழிமூடி மெளமாக இருங்கள்</div><div>சகோதரன் ரிஷான் நலம் பெற வேண்டு மென்று</div><div> பிரார்த்தியுங்கள்</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-4391889372143719216?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com31tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-12642259871424570092009-04-28T21:51:00.005+05:302009-09-01T12:05:59.466+05:30<a href="http://1.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/SfcuGWf--QI/AAAAAAAAAGI/o9aGSK--_N4/s1600-h/mail.google.com.jpeg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5329779370670094594" style="margin: 0px auto 10px; display: block; width: 274px; height: 400px; text-align: center;" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/SfcuGWf--QI/AAAAAAAAAGI/o9aGSK--_N4/s400/mail.google.com.jpeg" border="0" /></a><br />மலைச் சரிவின் பின்னால் இருந்து<br />சூரியன் தலைகாட்டத் தொடங்கியவுடன்<br />கதிர்களை இலைக் கரங்களில் ஏந்தி<br />நிழலை வழியவிடத் தொடங்குவாய்<br /><br /><br />எறும்புகள் போல நித்தமும் அலைகின்ற<br />எப்பொழுதேனும் உன் நிழலில் கூடுகின்ற<br />அந்தத் துடுக்கு மிக்க சிறுமியரின் தலைமுடியைக்<br />கிளை தாழ்த்திக் களைத்துவிட்டு<br />ஏதுமறியாத பாவனையுடன் அசைந்தாடுவாய்<br />மழை ஓய்ந்த வேளைகளில்<br />இலைகளில் தண்ணீரைத் தேக்கி வைத்து<br />அதே சிறுமியரின் முகமெங்கும்<br />தெளித்துக் கூத்தாடுவாய்<br /><br /><br />வானத்தைத் தாங்கிடவோவென<br />நெடிதுயர்ந்த கிளைகளினூடே<br />தூரத் திசைகளைப் பார்த்திருந்தாய்<br />உனது வேரடிக்கு<br />விஷமெடுத்து வந்த மனிதனை மட்டும் கவனியாது<br />கிளைகளை அசைத்த படி மரம் போல நின்றிருந்தாய்<br /><br /><br />உனது வேர்களைத் தேடி ஆயுதங்கள் சூழ்ந்த வேளை<br />பற்றியிருந்த மண்ணைப் பறிகொடுக்கலானாய்<br />மண்ணையிழந்தவர் தம் படிமங்களையும்<br />மொழியையும் இழப்பார்களென்று<br />உனது நிழலில் அமர்ந்து அந்தச் சிறுமியர் படித்த<br />வரலாற்று நூலை<br />என்றோவொரு நாளில் நீயும் கேட்டிருந்தாய்<br /><br /><br /><br />தோண்டிய கிடங்கிலிருந்து<br />வேர்களால் கரையேறி வர முடியாமற்போகவே<br />விஷத்தைத் திணித்து<br />மூச்சுத் திணறும் வரைக்கும் மண்ணிட்ட<br />மரணத்தின் முற்றுகைக்குள் மூழ்கினாய்<br /><br />உனது வேர்களை ஒடுக்கி ஒடுக்கிச் சுருட்டிய பொழுதும்<br />அதிர்ந்து போயிருந்த வேர்க் கண்களுக்குப்<br />பதுங்கிக் கொள்ளும் இடமெதுவும்<br />புலப்படாமலே போயிற்றோ?<br /><br /><br />இரவு முழுதும் ஓடிக் கொண்டிருந்த அருவியிடம்<br />உனைச் சூழ்ந்திருந்த விஷத்தைக்<br />கழுவிக் கொண்டோடுமாறு<br />மன்றாடிக் கொண்டேயிருந்தாய்<br />எல்லைகளைத் தாண்டமுடியாத அருவி<br />இடர் மீட்புக் குழுவினரின்<br />நிராகரிக்கப் பட்ட உதவிகளைப் போல<br />மணற்கரைகளை நனைத்துத் திரும்பலாயிற்று<br /><br />சுவர்க்கத்தின் வாயில்கள் மூடப்பட்ட அதிகாலையில்<br />எங்கிருந்தோ மழையைச் சுமந்து வந்து<br />கருமுகில்கள் பொழிந்தன<br />அந்த மழைக்குக் கருணையே இல்லாதிருந்தது<br /><br />மழை நீரில் கரைந்தூறிய நஞ்சை<br />வேறு வழியற்று<br />உன் மெல்லிய வேர்களில் நிரப்பலானாய்<br />பின்னர்<br />அன்னையர் போலத் தாங்கி நின்ற கிளைகளுக்கும்<br />பருவமொன்றின் கனவுகளுடன் பூத்திருந்த மலர்களுக்கும்<br />விஷத்தை எடுத்துச் சென்றாய்<br />சின்னஞ் சிறு குழந்தையின் பிஞ்சுக் கரங்களை நிகர்த்த<br />பசிய தளிர்களுக்கெல்லாம் நஞ்சைப் புகட்டிய பொழுது<br />பிரலாபித்து அழத் தொடங்கினாய்<br /><br />இரகசியமாக ஊடுரும் உனது வேர்கள்<br />கட்டுமானங்களைத் தகர்ப்பதாயும்<br />அடர்ந்து வளர்ந்த கிளைகள்<br />விஷ ஜந்துக்களைப் பேணிக் காப்பதாயும்<br />புனையப் பட்ட கதைகளை எப்பொழுதும்<br />ஏற்க மறுத்தாய்<br /><br />உடலெங்கும் ஊர்ந்து செல்லும் மரணத்தின் எதிரிலும்<br />உறுதி கொண்ட வீரத்துடன் வீழாமல் நின்றாய்<br />வானம் கைவிட்டதையும்<br />பூமி சிறைப் படுத்தியதையும்<br />காப்பாற்றிட முடியாத சூரியன் பரபரப்புடன்<br />தெருவழியே அலைந்து திரிந்ததையும்<br />நீலம் பாரித்த அலைகளினூடே<br />இறுதியாகக் கண்டிருப்பாய்<br />(நன்றி: அம்ருதா)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-1264225987142457009?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-87481071416631516972009-03-03T21:31:00.002+05:302009-03-03T21:43:20.916+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/Sa1Uz7F39hI/AAAAAAAAAGA/la2RzzN_ATo/s1600-h/Girl_On_Beach.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/Sa1Uz7F39hI/AAAAAAAAAGA/la2RzzN_ATo/s400/Girl_On_Beach.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5308992786752075282" border="0" /></a><br />நம்மெதிரே வீழ்ந்து கிடக்கிறது<br />காலத்தின் பிறிதொரு முகம்<br /><br /><br />இன்று<br />மீளவும் பழைய ஆரோக்கியத்திடம்<br />மீண்டுள்ளேன்<br />முதன் முறையாக<br />நிறைவு செய்யப்பட்ட வசனமொன்றை<br />உன்னிடம் ஒப்பிக்கிறேன்<br />அதே புன்னகையை மறுபடியும்<br />எடுத்து வைக்க முடியாமல்<br />விலகிச் செல்கிறேன்<br /><br /><br />மகத்தான பொறுமையொன்றின்<br />காத்திருப்பைக் கண்டு கண்டே<br />புறக்கணிப்புக்களை வளர விட்டிருந்தாய்<br />மனதில் பதிந்த உனது நிழல்<br />சிதறிய வாசனைத் திரவியம் போல<br />மெல்ல மெல்ல மறைந்தே போயிற்று<br /><br /><br />நீ உரிமை கொண்டாடிய<br />எல்லாவற்றிலிருந்தும்<br />எனை விடுவித்துக் கொண்டேன்<br />துயரத்தில் பதை பதைத்த சொற்களையும்<br />துரோகத்தால் நசுங்குண்ட சத்தியங்களையும்<br />உனது சுவர்களக்குள்ளேயே விட்டு விட்டு<br />வெளியேறிப் போகிறேன்<br /><br /><br />இப்பொழுதும்<br />ஆதித்திமிர் தடுத்திட உன்னிடம் எஞ்சியுள்ளது<br />ஒரு சொல்<br />விதி தனது கண்ணீரை வழிய விட்டசொல்<br />நாம் நமக்குக் கிடைத்திடக் காத்திருந்த<br />கடைசிச் சொல்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-8748107141663151697?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-46061805176263434412009-02-02T21:29:00.003+05:302009-09-01T12:06:33.721+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/SYcY2SwcBQI/AAAAAAAAAFo/q6E9g9pJUsY/s1600-h/tree_and_girl_0080.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 303px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/SYcY2SwcBQI/AAAAAAAAAFo/q6E9g9pJUsY/s400/tree_and_girl_0080.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5298230807651681538" border="0" /></a><br /><br /><br />தான் மாத்திரம் உணரக் கூடிய மொழியில்<br />கதைத்துக் கொண்டிருந்த<br />சின்னஞ்சிறு நாற்றுக்களைச்<br />சிறுமி<br />குழந்தையைத் தூளியில் கிடத்தும் பக்குவத்தோடு<br />குழிகளில் நட்டிருந்தாள்<br />ஆற்றோர மூங்கில்களின் கீதங்களைக் கேட்டவாறு<br />கதை பேசிப் பேசி அவளுடன்<br />அவைகள் வளர்ந்தன<br /><br /><br /><br />"காலையில் வா<br />அற்புதமொன்றுடன் காத்திருப்போம்'<br />எனக் கூறி<br />ஒவ்வொரு மாலையிலும்<br />அவளை வழியனுப்பி வைத்தன<br /><br /><br /><br />சூரியனுக்கு முன்னால் அவள் எழுவாள்<br />பின்னர்<br />நீள நீள நிழல்களை விழவிடும்<br />மஞ்சள் வண்ணக் கிரணங்களுடன்<br />தோப்பினுள் நுழைவாள்<br />தூர வரும் போதே கண்டு கொள்ளும்<br />மூங்கில் புதர்களெல்லாம்<br />தாளத்துடன் அசைந்தாடி<br />அவளை வரவேற்கும்<br />ஒரு தளிரையோ<br />பூவையோ பிஞ்சையோ<br />அவளுக்குக் காட்டிடவே<br />செடிகளெலாம் காத்திருக்கும்<br /><br /><br /><br />தாள முடியாத இன்பம் பொங்கிட<br />ஆற்றை நோக்கி ஓடுவாள் சிறுமி<br />சலசலத்தோடும் தெள்ளிய நீரைச்<br />சிறிய வாளிக்குள் பிடித்து வருவாள்<br />வாளி கொள்ளா உற்சாகத்துடன்<br />துள்ளிப் பாயும் தண்ணீர்<br />மீன்கள் நிரம்பிய அவளது<br />சின்னச் சட்டையை<br />நனைத்து நனைத்துக் கூத்தாடும்<br /><br /><br />செடிகளின் வேரடியில் அவள்<br />தண்ணீரைப் பாய்ச்சும் வேளை<br />இசையுடன் பாய்ந்தோடும்<br />வரும் வழி நீள<br />நதி நனைத்துச் சுமந்து வந்த<br />பல்லாயிரம் வேர்களின் மொழிகள்<br /><br /><br /><br />பின் அவை<br />பூக்களில் கவிதைகளை வரைந்தவாறு<br />அவள் போலவே வளரும்<br />(நன்றி: அம்ருதா)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-4606180517626343441?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-86957902342808340752009-01-09T22:04:00.003+05:302009-03-02T22:16:05.524+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/SWd_BNti7XI/AAAAAAAAAFc/cO8tndfLj6M/s1600-h/DSC_0075bvnn.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 266px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/SWd_BNti7XI/AAAAAAAAAFc/cO8tndfLj6M/s400/DSC_0075bvnn.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5289335946207227250" border="0" /></a><br /><br />வெட்டியகற்றப்பட்ட மரம்<br />விட்டுச் சென்ற வெளியில்<br />அதிரடியாக<br />இறங்கிக் கொண்டிருக்கிறது வெயில்<br /><br /><br />சாவகாசமாய் நிலத்தில் அமர்ந்து<br />தாடைகளை அசைத்தவாறிருக்கும்<br />கிழட்டுப் பிராணியை<br />காலையில் ஒரு திசையிலும்<br />மாலையில் பிறிதொரு திசையிலும்<br />இடம் மாற்றி இருத்துகிறது<br />ஏதோவொரு நிழல்<br /><br /><br />வேனிற்காலப் பறவைகளை<br />ஒரு தேசத்திலிருந்து<br />இன்னொரு தேசத்திற்குக்<br />கூட்டிப் போகும் வெயில்<br />ஆகாயம் பத்திரப் படுத்தி வைத்திருக்கும்<br />பயணப் பாதைகளின்<br />வரைபடங்களைக் குழப்பாதவாறு<br />மீள அவற்றை அழைத்து வருகிறது<br /><br />மாளிகை வாசல்களுக்கு வெளியே<br />தயங்கி நிற்கும் வெயில்<br />எளியவர் முற்றங்களுக்குச்<br />சிடுசிடுப்புடன் திரும்புகிறது<br /><br />தாய்த் தேசத்தில் அனாதையாக்கப் பட்ட மகள்<br />புகலிடம் ஒன்றைத் தேடிப் போகிறாள்<br />நிழல்களை விரட்டும் பிறிதொரு வெயில்<br />அவள் பின்னே போகிறது<br /><br /><br />கண்ணீர் வற்றாத இத்தீவையும்<br />குறுகுறுக்கும் மனதுடன்<br />கடக்கிறது வெயில்<br />ஈரத்தை உறிஞ்சிக் கொண்டு<br />இரத்தக் கறைகளை அப்படியே விட்டு விட்டு<br /><br /><br />வெயில் மறைந்ததும்<br />அந்தப் பெரு வனம்<br />கூந்தலை அவிழ்த்துப் போட்டவாறு<br />தெருவெங்கும் அலையத் தொடங்குகிறது<br />பதுங்கியிருந்த மிருகங்களையெல்லாம்<br />தன்னோடு அழைத்துக் கொண்டு<br />*********************************<br /><br />(<span style="font-size:100%;">"யாத்ரா</span> " கவிதை இதழுக்கு எழுதப்பட்ட கவிதை)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-8695790234280834075?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-80615776072253809512009-01-07T21:29:00.003+05:302009-01-07T21:42:42.811+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/SWTSemlADvI/AAAAAAAAAFM/XXxEFQax4kQ/s1600-h/noname.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 389px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/SWTSemlADvI/AAAAAAAAAFM/XXxEFQax4kQ/s400/noname.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5288583285633453810" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:85%;">அடுத்தவர்தமை ஆறுதல் படுத்திடத் தானே<br />அன்பினைப் பகர்ந்திடாது அகன்று சென்றேன்<br />மீறிப் போய்விடாதிருந்திடப் பண்பாடுகள்<br />மெளனத்தின் விலங்குகளால் எனைப்<br />பிணைத்திருந்தேன்<br /><br /><br />அன்பு ததும்பிக் கிடந்த உனதழகிய<br />விழிகளில் பதிந்திடா வண்ணம்<br />பிடிவாதத்துடன் கண்களைத் திருப்பிக் கொண்டேன்<br />வந்தனங்களும் புன்சிரிப்பும்<br />உன்னெதிரே வராமல்<br />இறுகிய முகக் கோலத்தை எனதாக்கிக் கொண்டேன்<br />உனது நிழல் மீது எனது நிழல் வீழ்ந்து பின்னிடும்<br />அருகாமையால் வேகமாகக் கடந்து போனேன்<br />பிரியாவிடைபெற்றுப் புன்னகையுடன் பிரிந்த நாளில்<br />பகிர்ந்திடாத அன்பின் பளுவினைச் சுமந்து போனேன்<br /><br />ஆனாலும்<br />கல்லூரி முன்றலிலும்<br />அதி வேகத் தெரு முனைவினிலும்<br />அந்தி மஞ்சள் கிரணங்கள்<br />முகத்தின் கண்ணாடி வில்லைகளிலும்<br />சொகுசு வாகனத்திலும் பளிச்சிட்டுச் சிதறிட<br />ராசா போல எதிரே வந்து<br />வேகம் குறைத்து நீ தடுமாறித் தவித்த<br />நகரத்தின் மத்தியிலுமாய்<br />எதிர்பாராத் தருணத்தில்<br />எதிர் கொண்ட உன் விழிகள் மாத்திரம்<br />எனை உற்றுப் பார்த்தவாறே கிடக்கின்றன<br />இன்னும்<br /><br />திரும்பத் திரும்பப் பார்த்து<br />எடுத்துச் செல்லாமலே விட்டுச் சென்ற<br />உனது பார்வைகள்<br />உயிரோயும் வரைக்கும் உள்ளொளி பாய்ச்சிடுமோ?<br />உயிரோயும் வரைக்கும் உயிரினைத் தீய்த்திடுமோ?</span><br /></span><br />************************<br />20051223<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-8061577607225380951?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-36306267923632518022008-12-11T21:29:00.007+05:302009-09-01T12:08:04.588+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/SWI6xG4gXVI/AAAAAAAAAFE/jW8Fvnn9WHk/s1600-h/islandofthebluedolphins.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 317px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/SWI6xG4gXVI/AAAAAAAAAFE/jW8Fvnn9WHk/s400/islandofthebluedolphins.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287853527821999442" border="0" /></a><br /><br /><br /><div style="direction: ltr;"><br />எப்பொழுதும்<br />நீ<br />கதைசொல்ல ஆரம்பிக்கும் இரவுகளின் முடிவில்<br />மலைகளிலிருந்து<br />இறங்கி வரத் தொடங்கும்<br />துயரத்தின் ஓடையொன்று<br /><br /><br />தாங்க முடியாச் சுமைகளின்<br />கனம் வலுக்கும் தருணங்களில்<br />பற்றியிருக்கும் பாறைகளை ஒவ்வொன்றாய் நழுவவிடுவாய்<br />உணர்ச்சியின் விளிம்பில்<br />மரணத்தை அழைத்திடும் சரிவுகளைத் தாங்கி<br />நீ<br />அமைதியில் உறைந்திருப்பாய்<br /><br /><br />பூர்விக குடிகள் விட்டுச் சென்ற தடயங்களைப்<br />பாறை இடுக்குகளில்<br />மூலிகைச் செடிகளிடையே பத்திரப் படுத்தியிருப்பாய்<br />வழிதவறிய ஆடுகளைத் தேடி வரும் சிறுவரிடம்<br />அற்புதங்களை மடியவிழ்ப்பாய்<br /><br /><br />நட்சத்திரங்கள்<br />வழிகாட்டும் இரவுகளில்<br />போகவிடாது பிணைத்திருக்கும்<br />ஆதி வேர்களை அசைத்துப் பார்ப்பாய்<br />உனையே பார்த்தவாறு ஓயாமல் கையசைக்கும்<br />வயல்காட்டு வெருளியோடு<br />மீறமுடியாத விதியதன்<br />நெடுங்கால வேதனையைப் பகிர்வாய்<br /><br /><br />ஈரத்தைக் குடிக்கவரும்<br />நிழல்தராச் சூரியனின் தண்டனைகளுக்குத்<br />தினந்தோறும் பயந்திருப்பாய்<br />மலையடிவாரத்து நீர்தேங்கிய கழனிகளில்<br />வீழ்ந்து நடுநடுங்கும்<br />மாபெரிய உன் விம்பம்.<br /><br />************************************<br />2008.02.18<br />(நன்றி:கலைமுகம்)<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-3630626792363251802?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-39699449225887989342008-11-02T21:41:00.002+05:302008-11-02T21:46:06.656+05:30<a href="http://1.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/SQ3RqTcMRFI/AAAAAAAAAEU/0nvBlr8bFuY/s1600-h/Sara-Rahbar-death-Iranian-girl.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264094064169206866" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 267px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/SQ3RqTcMRFI/AAAAAAAAAEU/0nvBlr8bFuY/s400/Sara-Rahbar-death-Iranian-girl.jpg" border="0" /></a><br /><div><br /><br />அவளைக் கைவிடப் பட்டவளாக்கி<br />பிரார்த்தனைகளைப் பறித்து<br />இழுத்துச் சென்ற தெருக்களினூடாக<br />மேலெழுந்த புழுதிப் படலத்தைப்<br />புறக்கணித்து நீ சென்றிட அதிக நேரமெடுக்கவில்லை<br /><br /><br />மனதைச் சிதைத்த பாவத்தை<br />உயிரை வதைத்த தண்டனையை<br />நயவஞ்சகனுக்கான கூலியைக்<br />காவியவாறு<br />இடு காட்டுக்கும் உன் வாசலுக்குமாகக்<br />காலம் அலைந்தது<br /><br /><br />அகாலத்தில் திணித்து<br />நீயும் கைப்பிடி மண்ணிட்டு மூடிய ஓரிடம்<br />மெளனத்தின் ஆயிரம் ஈட்டிகளை - இனித்<br />தினந்தோறும் உனை நோக்கி ஏவும்<br /><br /><br />புறக்கணிக்கப்பட்டவளின் மொழிக்குப்<br />பெறுமதியிருக்கவில்லை<br />அநியாயமிழைக்கப்பட்டவளிடம் கையளித்திட<br />இனி எந்தப் பிராயச்சித்தங்களும்<br />தேவைப் படப்போவதில்லை<br /><br />அற்பப் புழுதான் - நீயெனினும்<br />வலுத்த குரலுடனும்<br />ஓங்கிய கரங்களுடனும்<br />எப்பொழுதும் அவளை விரட்டினாய்<br />ஆதித்திமிரின் அடங்காத ஆங்காரத்துடன்<br />எளியவளின் தேவைகளை<br />எட்டி உதைத்தாய்<br /><br />ஊட்டி வளர்க்கப்பட்டிருக்கும்<br />விழுமியங்களினூடாகப்<br />பாவிச் சென்றிருக்கும் வேரினை<br />விடுவிக்க முடியாதவளாக </div><div>இன்று<br />அண்டசராசரங்களின் எதிரே வீழ்ந்து கிடக்கிறாள்<br /><br /><br />நீகொடுத்த சுமைகளையும்<br />அந்த உடலையும்<br />உன்னிடமே எறிந்து விட்டாள்<br />இனி எக்காலத்திலும்<br />உன்னெதிரே வரப் போவதில்லை<br />நீ துன்புறுத்திய அவள் ஆத்மா<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-3969944922588798934?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-61481021142495528862008-10-14T21:38:00.003+05:302009-09-01T12:09:06.459+05:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/SPTEVRfzXTI/AAAAAAAAAEM/Zg7mErYqk3U/s1600-h/IT553_CWINDOWSDesktopEve--Child.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5257042534801300786" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center;" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/SPTEVRfzXTI/AAAAAAAAAEM/Zg7mErYqk3U/s400/IT553_CWINDOWSDesktopEve--Child.jpg" border="0" /></a><br /><div><br />நீ திணித்து விட்டுப் போன<br />துயரத்தின் குழந்தையை<br />தாங்க முடியாத ஏமாற்றத்தின் பளுவுடன்<br />தோள் மீது உறங்க வைத்துள்ளேன்<br /><br /><br />அது துயில் கலைந்து வீரிட்டு அழாதிருந்திட<br />எப்பொழுதும்<br />ஆறுதல் மொழிகளற்ற<br />ஆழமான மெளனத்தை<br />எனைச் சுற்றி எழுப்பியுள்ளேன்<br /><br /><br />நான் அழைக்கப் படும்<br />அரங்குகளில்<br />எல்லா வரவேற்புக்களோடும்<br />எனக்கான இருக்கைதனில் அமர்த்தப்படுகிறேன்<br />பக்குவமாகக்<br />குழந்தையைத் தோள்மீது சாய்த்தவாறு<br />தயாரித்து வைத்திருக்கும் வாசகங்களைத்<br />தணிந்த குரலில் ஒப்புவித்துவிட்டு<br />ஊர்மெச்சிடும் மகளாகப்<br />படியிறங்கிப் போகிறேன்<br /><br />உனைக் கடந்து செல்லும் கணத்தில்<br />எனது தோளிலிருந்து நழுவும் குழந்தை<br />உன் மீது<br />ஒரு கொடி போலப்<br />படர்ந்திடச் சாயும் வேளை மீண்டும்<br />அடுத்த தோள்மீது தூங்க வைக்கிறேன்<br /><br />திரும்பித் திரும்பி<br />உனையே பார்த்தவாறு தேம்பும் குழந்தையை<br />எனது கை மாற்றி ஏந்திக் கொள்ளும்<br />எல்லா உரிமைகளும் உனக்கிருந்தும்<br />உன் கரங்கள் ஒரு போதும் நீளவும் இல்லை<br />வேறு எவரிடமும் கொடுத்திட<br />நான் விரும்பவும் இல்லை<br />(நன்றி:வடக்குவாசல்)<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-6148102114249552886?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-89635439812610305242008-09-28T23:49:00.005+05:302008-10-02T21:53:03.943+05:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/SOOmLJUhDhI/AAAAAAAAAEE/aSZtQ-x4Ulk/s1600-h/alone.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5252224300854873618" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/SOOmLJUhDhI/AAAAAAAAAEE/aSZtQ-x4Ulk/s400/alone.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/SN_LZa-UPUI/AAAAAAAAAD8/dHJeShOKsRs/s1600-h/bird.jpg"></a><br /><br /><div><br /><br />பிஞ்சுப் பாதங்கள்<br />செல்லக் கனவுகளின் மீது தத்தி நடந்த வேளை<br />உனது சாட்டை அடிகளால்<br />சின்னவளின் கால்களில் பதித்த<br />இரத்தக் கோடுகளின் மீதிருந்து<br />உனது குரூரத்தின் பாதையைத் தொடங்கினாய்<br />அந்தச் சிறுமியின் உலகில்<br />பிசாசின் உருவெடுத்து உலவலானாய்<br /><br /><br />அவள் வளர வளர<br />விஷப் பற்களின் கூர்மையைத் தீட்டியவாறே<br />அந்தச் சின்னவளின் காலங்களை<br />அச்சுறுத்துபவனாக நடமாடித் திரிந்தாய்<br /><br /><br /><br />உனது காலடியோசைகளில்<br />அவளது பாடல்கள் மெளனித்துப் பதுங்கிக் கொண்டன<br />தீவைத்த மலரெனப் பொசுங்கிவிழும்<br />அவளது புன்னகையை மிதித்தவாறு<br />நித்தமும் வலம் வந்தாய்<br />அவள் ஒளியினைத் தரிசித்த<br />எல்லா வாசல்களையும்<br />வாளேந்தியவாறு அறைந்து சாத்தினாய்<br />மலையென அழுத்தும் இம்சைகளை<br />அந்த வீடெங்கும் அவிழ்த்து விட்டிருந்தாய்<br /><br /><br />அவளைக் காப்பாற்றிடவெனப் பொங்கி வந்த<br />ஒரு காதலின் பிரவாகத்தை<br />எந்தச் சுவடுமின்றித் தூர்ந்திட வைத்தாய்<br />நடைப்பிணமானவளை<br />உனது அரங்குகளிலிருந்து ஓரம்கட்டி<br />இருளொன்றின் பள்ளத்தாக்கில் அலையவிட்டாய்<br /><br /><br />அந்தச் சிறுபெண்<br />உணர்வுபெற்றெழுந்த ஒவ்வொரு வேளையிலும்<br />உன் கோரப்பற்களால் தீண்டித் தீண்டித்<br />துடிதுடிக்க விட்டாய்<br />எக்காலத்திலும் கருணையைச் சிந்தாத கண்களில்<br />தீயினைக் காவித்திரிந்தாய்<br /><br />கேள்<br />நீயாரென்பதை அவளிடம்<br />அடையாளப் படுத்துவாள்<br />நாசகாரன்<br />கொடூரன்<br />காட்டுமிராண்டி<br />மன்னிப்பேதுமற்ற மாபாதகனின் வடிவமென<br /><br /><br />இறைவனே,<br />இம்முறை உனது வானவர்களை அனுப்பாதே<br />ஏழு ககனம் விட்டு நீயே இறங்கி வா<br />உனை வழிபடும் துரதிஷ்டத்தின் புதல்வியை<br />பேய்களின் தலைவனின் நிழலில்<br />வதைபட விட்டிருப்பது உனக்குத் தகுமெனில்<br />தடுப்பதற்கில்லை<br />எந்த ஆலயத்தை வேண்டுமானாலும் நீ<br />தரைமட்டமாக்கிப் போகலாம்<br /></div><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-8963543981261030524?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-64151061139341446362008-09-19T21:54:00.001+05:302008-09-19T21:59:03.937+05:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/SNPTEOP9joI/AAAAAAAAAD0/MtWAKkXUuq4/s1600-h/சீனா2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5247770060314742402" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/SNPTEOP9joI/AAAAAAAAAD0/MtWAKkXUuq4/s400/%E0%AE%9A%E0%AF%80%E0%AE%A9%E0%AE%BE2.jpg" border="0" /></a><br /><div><br /><br /><br />நான் அகன்று போகிறேன்<br />உனது எல்லாப்<br />பாசாங்குகளை விட்டும்<br />பிடிவாதங்களை விட்டும்<br /><br /><br />வழிகேடு உனது வேதமான பின்னர்<br />குடிகேடன் உனது தோழனான பின்னர்<br />என் குரல்<br />நினது இதயத்தில் ஏறாமல்<br />நழுவி விழுகிறது<br /><br /><br />இந்தத் துயர் மிகுந்த நாட்களில்<br />சகோதரத்துவத்தின் மரியாதையின் மீது<br />கசந்த நிழலைப் படிய விடுகிறாய்<br />காப்பாற்றுவதாகச் சொல்லும் உறுதிகளை<br />வெறிபிடித்த அலைகளிடையே கைவிட்டுள்ளாய்<br /><br /><br />அன்னையைக் காதலியைக் கடைசியில்<br />சகோதரியை<br />அவமானங்களால் போர்த்துகிறாய்<br />இன்னும் மீதமிருக்கலாம் உன்னிடம்<br />போர் நிலத்திலிருந்து<br />பொத்திப் பிடித்துக் கொண்டு வந்த<br />வாழ்வும் வசந்தங்களும்<br />இனி அவற்றையும் ஒவ்வொன்றாக<br />சாத்தானிடம் அடகுவை<br /><br />மீளவே முடியாத இழிவின் வாசலைத்<br />தட்டிக் கொண்டிருப்பவனே<br />இறுதிக் கோரிக்கையையும் நின் பாதங்கள்<br />நசித்துக் கொண்டு போனபின்னர்<br />இனி மறுப்பதற்கில்லை<br />அந்தக் கடப்பாரையை<br />எனது தலைமீது கைவிட்டவன்<br />நீதான் என்பதை</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-6415106113934144636?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-18805139303191896252008-09-05T04:45:00.001+05:302008-09-05T04:48:09.475+05:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/SMBslN1woKI/AAAAAAAAADM/G-BheIQFv54/s1600-h/காடு.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242309352885362850" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_XRcBNM_QZpw/SMBslN1woKI/AAAAAAAAADM/G-BheIQFv54/s400/%E0%AE%95%E0%AE%BE%E0%AE%9F%E0%AF%81.jpg" border="0" /></a><br /><div><br /><br />தீ மூட்டப் பட்ட<br />வனத்தைவிட்டுத்<br />தப்பித்துப் பறக்கிறது<br />பறவை<br /><br />சிங்கத்தோடு நரிகளும்<br />புலியோடு ஓநாய்களும்<br />அணிதிரண்ட அடவியில்<br />அபயம் தேடியலைகிறது<br />மான் குட்டி<br /><br />வற்றிய குளத்தில்<br />வந்திறங்கிய கொக்குகள்<br />நீர் ததும்பும் நதிகளில்<br />சேர்ப்பிக்கும் கதைகள் பேசி<br />மீன்களைக் காவிப்<br />பறக்கின்றன மலையுச்சிக்கு<br /><br />தேனீக்களை விரட்டியடித்துத்<br />தேன் சொட்டும் வதையை<br />அபகரித்துக் கொண்டது<br />கரடி<br /><br />அடவியெங்கும்<br />அதிர்ந்து ஒலிக்கிறது<br />என் தேசத்து<br />மானுடத்தின் பேரவலம் </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-1880513930319189625?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-88184996182207952882008-07-22T22:09:00.003+05:302008-07-24T21:27:20.784+05:30<a href="http://bp1.blogger.com/_XRcBNM_QZpw/SIimPqXRjcI/AAAAAAAAABg/e4x06iku0lg/s1600-h/rupa.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5226610155563617730" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_XRcBNM_QZpw/SIimPqXRjcI/AAAAAAAAABg/e4x06iku0lg/s400/rupa.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://bp3.blogger.com/_XRcBNM_QZpw/SIYPzyFsaEI/AAAAAAAAABY/QmZ1xzVvnIs/s1600-h/1529422891_l.jpg"></a><br /><br /><div><br /><br /><br />நெடுங்காலத் தாமதத்தின் பின்<br />இப்போது அழைக்கிறாய்<br />எந்த மன்னிப்புமற்ற வியாக்கியானங்களோடு<br />பதுங்கிப் பதுங்கி வந்திருக்கிறாய்<br /><br />முதன் முறையாக உன்னை எறிந்தேன்<br />இதயத்திலிருந்து சாக்கடைக்கு<br />மாசுற்றவைகளைத் தூக்கியெறிந்திட<br />இரு தடவைகள் சிந்தித்ததேயில்லை நான்<br /><br />தூமகேது மறைந்து போன இடத்தில்<br />இருள் கவிகிறது<br />ஆதியில் இடப்பட்ட வழியொன்றினூடாக<br />தேடிப் போக முடியாத நிலவு<br />தேய்ந்து தேய்ந்து நகர்கிறது<br /><br />இருளொன்றின் உள்ளேயிருந்து<br />அன்பானவளே என்கிறாயா?<br />எந்த அறிமுகமுமற்றவளாக<br />இக்கணத்தில் உனைக் கடக்கிறேன்<br /><br />சொல்<br />அன்பானவனாக இருந்தாயா?<br />வேலிகளையுடைத்து<br />உனது ஓடைகளில்<br />அவமான நீர் புகட்டிட அழைத்தபோதும்<br />தாரை வார்த்துத் தந்திட<br />எவருமே முன்வராத வாசலொன்றில்<br />தாகித்துக் கிடந்தவளைக்<br />கைவிட்டுச் சென்ற போதும்<br />அன்பானவனாக இருந்தாயா?<br /><br />எனக்கும் உனக்குமான உலகின்<br />கடைசிவாசலையும் மூடி<br />முத்திரையிட்டாயிற்று<br />அந்தப் பிசாசை இருகூறாக்கி<br />நெஞ்சத்து சீசாக்களில் அடைத்தாயிற்று<br /><br />இனி நடந்தேறும் படியான<br />மங்களங்கள் எதுவுமற்ற இந்நாளில்<br />எழுதிமுடித்திடாத பாடலொன்றை<br />நினைவு படுத்துகிறாய்<br />இறுதி வரிகளுக்கான இசையை மாத்திரம்<br />உன்னிடம் தருகிறேன்<br /><br />உன்னால் நான் நனைந்த மழை<br />அது தான் இறுதியில்<br />நோயையும் விட்டகன்றது<br /><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-8818499618220795288?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-32509084272520543122008-07-08T21:05:00.002+05:302008-07-08T21:11:28.975+05:30<a href="http://bp2.blogger.com/_XRcBNM_QZpw/SHOKEffQz1I/AAAAAAAAABQ/_qWcJp9jBqg/s1600-h/102878983_fa4938af0a.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5220668202829270866" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_XRcBNM_QZpw/SHOKEffQz1I/AAAAAAAAABQ/_qWcJp9jBqg/s400/102878983_fa4938af0a.jpg" border="0" /></a><br /><div><br /><br /><br />இலக்கற்றுப் பறந்து கொண்டிருந்த<br />சிறு பறவை<br />விதியின் சுவரொன்றினருகே<br />வட்டமிட்ட பொழுது<br />யாருக்காவோ காத்திருந்த தளவாடியில்<br />சிறகடிக்கும் தனது துரதிஷ்டத்தின்<br />விம்பத்தைக் கண்ணுற்றது<br /><br /><br />பாவனை காட்டுமந்தக் கண்ணியில்<br />உள்ளம் சிக்கிவிட<br />உள்ளிருக்கும் அபூர்வத்தின்<br />ஸ்பரிசத்தைப் பெற முயன்ற தருணங்களிலெல்லாம்<br />வலிமை மிகுந்த தடையொன்றில்<br />மோதி மோதி விழுந்தது<br /><br />அந்த வீட்டின்<br />கருணையற்ற காலடியோசைகள்<br />நெருங்கி ஒலிக்கத் தொடங்கும் பொழுதெலாம்<br />கண்ணாடிக்குள் உறவைக்<br />கைவிட்டுவிட்டுக்<br />காற்று வெளிக்குள் தெறித்து மறைந்தது<br /><br />வசீகரிக்கும் நடனங்களையும்<br />உயிருருகும் பாடல்களையும்<br />ஒப்புவித்த பின்னரும்<br />உள்ளிருக்கும் உலகைத் தாண்டி<br />மாயப் பறவை வாராமற் போகவே<br />அதன் பார்வையில் படுமாறு<br />கூடொன்றைக் கட்டிமுடித்திடச்<br />சவால்மிகுந்த வனாந்தரங்களில் அலைந்து<br />சிறு துரும்புகளைக் காவி வந்தது<br /><br /><br />விரித்துத் திரிந்த சிறகுகளை ஒடுக்கித்<br />தன் சிறு கூட்டுள் வைத்தவாறு<br />இருள் தேங்கியிருக்கும் கண்ணாடியைப் பார்த்தவாறு<br />இரவுகள் தோறும் பயந்தவாறிருந்தது<br /><br />ஒரு விடியலில்<br />அனைத்தையும் இடமாற்றிக் கொண்டிருந்த வீட்டின்<br />அதிகாரமிக்க கையொன்றிலிருந்து<br />குருவியின் விம்ப உலகம்<br />நழுவிச் சிதறியது.<br />ஏதுமறியாதது<br />சுவர் தின்ற தன் இணையைத் தேடி<br />அந்த இடமெலாம் கதறிப் பறந்தது<br /><br /><br />இன்று<br />எல்லாப் பறவைகளும்<br />விடைபெற்றுப் போய்விட்ட<br />வனமொன்றைச் சரணடைந்த குருவி<br />சுவரில் புதையுண்ட தனது விம்பத்தை<br />மீட்டெடுத்து வர முடியாமற் போன<br />சாபத்தை எண்ணி அழுகிறது</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-3250908427252054312?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-80159594830318775092008-06-04T21:53:00.001+05:302008-06-04T21:56:04.644+05:30<a href="http://bp2.blogger.com/_XRcBNM_QZpw/SEbB2AGifNI/AAAAAAAAABI/6FDJGlv7cqA/s1600-h/அவள்.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5208063152585080018" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_XRcBNM_QZpw/SEbB2AGifNI/AAAAAAAAABI/6FDJGlv7cqA/s400/%E0%AE%85%E0%AE%B5%E0%AE%B3%E0%AF%8D.jpg" border="0" /></a><br /><div><br /><br /><br /><br /><br />பாதைகள் அழைக்கின்றன<br />ஆசைகள் நிரம்பிய உள்ளம் அழைக்கிறது<br />ஆனாலும்<br />அவளை ஆழிக்குள் புதைக்கிறாய்<br /><br />நட்சத்திரக் கூட்டங்களெல்லாம்<br />அதே தரிப்பிடங்களில்<br />இன்னும் வழிபார்த்திருக்கின்றன<br />அன்பைக் கொன்ற நீயோ<br />அவளது வழிகளை மூடுகிறாய்<br /><br />அதிகாலையில்<br />தூய அருவியொன்றிலிருந்து<br />அவளது எளிய குடிசை நோக்கிச்<br />சுமந்து வந்த தெள்ளிய நீர்க்குடத்தை -நீ<br />கல்லெறிந்து உடைத்த வேளை<br />தவத்தில் மூழ்கியிருந்த<br />அவள் கானகத்து மான்கள்<br />திகைத்தோடித் திசை மறந்தன<br /><br />மீளவும் உடைத்திட முடியாக்<br />கலயம் சுமந்து புறப்பட்டவளைக்<br />கலங்கிய நீர் ஓடைகளில்<br />திரும்பத் திரும்ப இறக்கிவிட்டாய்<br />வீடடைய முடியாத<br />இருள் வழியெங்கும்<br />அவளது பாதங்களை அலைக்கழித்தாய்<br /><br />அவள் நீர் ஊற்றிக் காத்திருந்த<br />செழிப்புமிகு பயிர் நிலங்களில்- உனது<br />அடங்காப்பிடாரி ஆட்டுக் குட்டிகளை<br />விளையாட அனுப்பினாய்<br /><br />கதிர்களை நீ<br />நாசமறுக்காதிருந்திருப்பாயானால்<br />தானியக் களஞ்சியங்களை<br />வாழ்வின் ஆதாரங்கள் கொண்டு<br />நிரப்பியிருப்பாள்<br /><br />இறுதியாக<br />உயிர் விடைபெறப் போகும்<br />துறைமுகமொன்றில் அவளைச் சந்தித்தாய்<br />சொல்,<br />மாபெரிய கண்ணீர்க் கடலில்<br />அவள் இறங்கிப் போன போது<br />நீ தானே வழியனுப்பி வைத்தாய்</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-8015959483031877509?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-984972414323586142008-05-16T21:58:00.013+05:302008-05-18T22:55:36.179+05:30<a href="http://bp3.blogger.com/_XRcBNM_QZpw/SC23xQzL_ZI/AAAAAAAAAA4/Mo33QgwUnq4/s1600-h/கவிதை.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5201015201633926546" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 398px; CURSOR: hand; HEIGHT: 251px" height="251" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_XRcBNM_QZpw/SC23xQzL_ZI/AAAAAAAAAA4/Mo33QgwUnq4/s400/%E0%AE%95%E0%AE%B5%E0%AE%BF%E0%AE%A4%E0%AF%88.jpg" width="413" border="0" /></a><br /><div><a href="http://bp3.blogger.com/_XRcBNM_QZpw/SC228QzL_YI/AAAAAAAAAAw/PD36AQZkzOI/s1600-h/கவிதை.jpg"></a><br /><br /><div><a href="http://bp3.blogger.com/_XRcBNM_QZpw/SC228QzL_YI/AAAAAAAAAAw/PD36AQZkzOI/s1600-h/கவிதை.jpg"></a><br /><br /><br /><div></div><br /><br /><br /><div><br /><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-size:85%;"></span></span></div><div><span style="font-size:78%;"><span style="font-size:85%;"></span></span></div><div><span style="font-size:78%;"><span style="font-size:85%;"></span></span></div><div><span style="font-size:78%;"><span style="font-size:85%;"></span></span></div><div><span style="font-size:78%;"><span style="font-size:85%;"></span></span></div><div><span style="font-size:78%;"><span style="font-size:85%;"></span></span></div><div><span style="font-size:78%;"><span style="font-size:85%;"></span></span></div><div><span style="font-size:78%;"><span style="font-size:85%;"></span></span></div><div><span style="font-size:78%;"><span style="font-size:85%;"></span></span></div><div><span style="font-size:78%;"><span style="font-size:85%;"></span></span></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div>பெருக்கெடுத்து வரும்<br />இருளில் நனைந்தவாறு<br />கற்பனைகளில் வாழ்ந்திருந்த உனை<br />வழியனுப்பி வைக்கிறேன்<br /><br />அன்பு வழிந்தோடிய இனிய உலகத்தைச்<br />சுற்றியெடுத்து<br />எரியும் தீயிடம் தின்னக் கொடுக்கிறேன்<br /><br />எல்லாம் முடிந்து போன பின்<br />மனதின் கருணையையும் அன்பையும்<br />காற்றிலே கிழித்தெறிகிறேன்<br />குருவிச் சொண்டுகளில் காவிச் சென்றவை<br />கூடுகளைக் கதகதப்பாக்கிக் கொள்ளட்டும்<br />யாருக்கு வேண்டுமினி<br />நிராகரிப்பின் வேதனைகள் ?<br /><br /><br />எப்பொழுதும் ஆறுதலையும்<br />அலைததும்பும் காதலையும் எடுத்துக் கொண்டு<br />இல்லம் மீள்வாய்<br />பற்றியிருக்கும் கரங்களுக்குள்<br />அன்பினைப் பத்திரப் படுத்தி<br />என் பிரார்த்தனைகளுடனும்<br />செல்ல மொழிகளுடனும்<br />புறப் பட்டுச் செல்வாய்<br /><br />சமையல்காரியாகவோ<br />சலவைக்காரியாகவோ அன்றி<br />உனதுயிராகவோ அதனிலும் உயர்வாகவோ<br />எனைக் காத்திருந்தாய்<br /><br />நேயமுடன் அரவணைத்துக் கொண்ட<br />நிலாப் பொழுதுகளில்<br />எம்மிடையே கீதமிசைத்துப் பாய்ந்தோடிய<br />வெள்ளியோடையின் சங்கீதத்தில்<br />நண்பர்கள் இலயித்திருந்தனர்<br />எனது முகஞ்சுழிப்பும் சிடுசிடுப்பும் மேலோங்கும்<br />காலமொன்றைக் கொண்டு வருவாய் என்பதை<br />எவருமே ஏற்காதிருந்தனர்<br /><br />நினைக்கும் பொழுதெலாம்<br />துயர்மிகைத்திடுமோர் வலி தரும் விதி<br />ஏன் வாய்த்தது பேரன்பே?<br /><br />சாட்சிகளை முன்னிருத்தி<br />வேதவசனங்களை ஒப்புவித்து<br />கணவனாக மாறினாய்<br />நீ அழைத்து வந்த பேய்களிடம்<br />உன் காதலியைக் குதறிடக் கொடுத்தாய்<br /><br />இனி என்றுமே ஒழுங்குபடுத்த முடியாத<br />கண்ணீர் பிசுபிசுக்கும் இல்லத்தினுள்<br />கவனிப்பாரின்றி வீழ்ந்துகிடந்த<br />காதலையும் வாழ்வையும் அள்ளியெடுத்துக் கொண்டு<br />வெளியேறிப் போய்விட்டது<br />எங்களைப் பிணைத்திருந்த ஏதோவொன்று.....</div><div>********************************************************</div><div><span style="font-size:85%;"></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-98497241432358614?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-80610934761494867512008-05-10T23:06:00.006+05:302008-05-12T22:17:14.482+05:30<a href="http://bp1.blogger.com/_XRcBNM_QZpw/SCh0SAzL_XI/AAAAAAAAAAo/0_rJDUws-_I/s1600-h/கவிதை-2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5199533622600400242" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_XRcBNM_QZpw/SCh0SAzL_XI/AAAAAAAAAAo/0_rJDUws-_I/s400/%E0%AE%95%E0%AE%B5%E0%AE%BF%E0%AE%A4%E0%AF%88-2.jpg" border="0" /></a><br /><div><div><a href="http://bp1.blogger.com/_XRcBNM_QZpw/SCXesiy8GpI/AAAAAAAAAAQ/zA-ZY7di0IE/s1600-h/கவிதை-2.jpg"></a></div><div></div><div><br /> </div><div><span style="font-size:85%;">ஆக்கிரமிப்பாளர்களே<br />எனது பாடலை விட்டுவிடுங்கள்<br />சின்னஞ்சிறு ஆன்மா ஏந்தியது<br />நெடுந்தூரம் போய்விடட்டும்<br /><br /><br />நீங்கள் இட்ட வரம்புகளுக்குள்<br />நின்று ததும்புகிறேன்<br />நீங்கள் வகுத்திருந்த வேலிகளின் எல்லையில்<br />வாழ்வைக் கைவிட்டுத் திரும்பியுள்ளேன்<br /><br /><br />எக்காலத்திலுமினி<br />உங்கள் பீடங்களில் முழந்தாளிட வர மாட்டேன்<br />நீங்கள் ஆராதிக்கும் நாமங்களிலும் சேர மாட்டேன்<br /><br /><br />ஆதிமுதல் போற்றிவரும்<br />அந்தக் கிரீடங்களின் மீது<br />அவமதிப்பை விட்டெறிகிறேன்<br />உங்கள் அலங்காரப் பட்டினங்களின்<br />துர்வாடையையும் பேரிரைச்சலையும்<br />சகித்திட முடியாமல் அகன்று போகிறேன்<br /><br />பாய் மரத்தையும் திசைகாட்டியையும்<br />கரை மணலில் புதைத்து<br />அலைகளில் தள்ளிவிட்டீர்கள்<br />யாருமே காப்பாற்ற வரமுடியாத<br />துயரக் கடல் நடுவே<br />அமிழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது<br />உயிரின் படகொன்று</span> </div><br /><br /><div></div><br /><br /><div></div><br /><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-8061093476149486751?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-44937476671426358452008-05-01T22:06:00.002+05:302008-05-01T22:34:13.395+05:30<span style="font-size:85%;">எங்கும் வியாபித்து அரசாட்சி செய்தது இருள்:</span><br /><span style="font-size:85%;">அடர்ந்து செறிந்த இருளினூடு சிள்ளுடுகளும் தவளைகளும்</span><br /><span style="font-size:85%;">தமதிருப்பைச் சொல்லித் தயங்கித் தயங்கி ஒலித்தன</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">மயான அமைதி பூண்ட சூழலைத் தகர்த்தவாறு</span><br /><span style="font-size:85%;">வீதியில் ஓடும் காலடிச் சத்தம்-அச்சத்தினூடு</span><br /><span style="font-size:85%;">என் கேட்டல் எல்லையினுள் வளர்ந்து தேய்கிறது.</span><br /><span style="font-size:85%;">பின் தொடரும் அதிர்ந்து செல்லும் வண்டியில் </span><br /><span style="font-size:85%;">அவர்கள் வலம் வருகிறார்கள் போலும்</span><br /><span style="font-size:85%;">ஓடிய அந்தப் பாதங்கள் எந்தச் சந்து தேடி ஒளிந்தனவோ?</span><br /><span style="font-size:85%;">உருத்தெரியா அந்தக் காலடிகளுக்காக உள்ளம் துடித்தழுதது</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">அச்சம் கலந்து பிசைந்து விழுங்கிய உணவும்</span><br /><span style="font-size:85%;">பீதியுடன் தொண்டைக் குழிக்குள் இறங்கிய நீரும்</span><br /><span style="font-size:85%;">பிசாசுகளை எண்ணிப் பயந்ததில் தீய்ந்து விட்டன</span><br /><span style="font-size:85%;">அந்த வேளைதனில் உனை ஏன் நினைத்தேன் என்று தெரியவில்லை</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">அன்று மழை ஓய்ந்த அந்திப் பொழுதில்</span><br /><span style="font-size:85%;">அவர்கள் வந்து போயிருக்க வேண்டும்</span><br /><span style="font-size:85%;">எமது கல்லூரி முற்றவெளியெங்கும் வரிசை பிசகாத</span><br /><span style="font-size:85%;">சப்பாத்துக் கால்களின் சுவடுகள் எஞ்சியிருந்தன.</span><br /><span style="font-size:85%;">இரத்தக் கறைதோய்ந்த மண்டபத்து மூலையறைச் சுவர் மீது</span><br /><span style="font-size:85%;">புதிய தடயங்களை கண்ணிரண்டும்</span><br /><span style="font-size:85%;">பயத்துடனே தேடி நடுநடுங்கின.</span><br /><span style="font-size:85%;">என் விழிகளுக்குள் வெளவால்கள் சடசடத்துப் பறந்தன</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">ஆதிரை:</span><br /><span style="font-size:85%;">கடைசியாக நீ கல்லூரி வந்ததினம் </span><br /><span style="font-size:85%;">அதுவென்றுதான் நினைக்கிறேன்</span><br /><span style="font-size:85%;">அன்று சிரித்திடவே இல்லை நீ</span><br /><span style="font-size:85%;">சிந்தனை வயப் பட்ட முகத்துடன்</span><br /><span style="font-size:85%;">கல்லூரி வளவெங்கும் அலைந்து திரிந்தாய்</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">பின்னர் நான் பார்க்க நேர்ந்த போராளிகளின் படங்களிலெல்லாம்</span><br /><span style="font-size:85%;">உன் முகத்தைத் தேடித் தோற்றேன்</span><br /><span style="font-size:85%;">இறுகிய முகக் கோலத்தை எப்படிப் பொறுத்தினாயோ?</span><br /><span style="font-size:85%;">நெஞ்சிலும் முதுகிலும் ஏதேதோ நிரப்பிய பைகளுடன்</span><br /><span style="font-size:85%;">சுடுகலன் ஏந்திய சிலை முகத்தைக் கற்பனை செய்து</span><br /><span style="font-size:85%;">பெருமூச்செறிந்தேன்: நீ இனி வரப் போவதில்லை</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">துப்பாக்கி வரைந்த உன் இரசாயனவியல் குறிப்பேட்டைப்</span><br /><span style="font-size:85%;">பத்திரப் படுத்திவைத்துள்ளேன்.</span><br /><span style="font-size:85%;">பாடத்தைவிட்டு உன் கவனம் திசைமாறிய தருணங்களில்</span><br /><span style="font-size:85%;">ஓரங்களில் நீ எழுதியுள்ள வாசகங்கள்</span><br /><span style="font-size:85%;">விட்டு விடுதலையாகும் உன் சுதந்திரக் கனவைச் சொல்கின்றன</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">உன் நகர்வுகளை மோப்பம் பிடிக்கும் </span><br /><span style="font-size:85%;">அறிமுகமற்ற சப்பாத்துக் கால்கள்</span><br /><span style="font-size:85%;">சனியன்களால் ஆட்டுவிக்கப்படும் நாளைகளிலும்</span><br /><span style="font-size:85%;">எமது வாழிடங்களில் பதிந்து செல்லலாம்</span><br /><span style="font-size:85%;">நீ கவனமாயிருந்து இலட்சியத்தை வெற்றிகொள்</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">பஹீமாஜஹான்</span><br /><span style="font-size:85%;">(2001-மூன்றாவது மனிதன்)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-4493747667142635845?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-69234632680195667342008-02-12T21:45:00.000+05:302008-02-12T22:31:56.004+05:30<span style="font-size:130%;color:#006600;"><strong>தோட்டம்:</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">அறுவடை ஓய்ந்த வயல் வரப்புகளில்</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">மந்தைகள் மேயவரும் காலங்களில்</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">கோடை தன் மூச்சைக் கட்டவிழ்க்கும்</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">ஆற்றங்கரைத் தோட்டத்துப் பசுமையும் கருகும்.</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">"தண்ணீர் தேடிப் பாம்பலையும்</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">காட்டில் திரியாதே"</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">அம்மம்மாவின் கவனம் பிசகும் கணமொன்றில்</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">பதுங்கிப் பதுங்கி நோட்டம்விட்டுத்</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">தோட்டம் பார்த்து ஓட்டமெடுப்பேன்.</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">அச்சம் தவிர்த்திடவும் கொய்யா பறித்திடவுமாய் </span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">கையிலே ஓர் தடி</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">அத் தடியையும் செருப்பொரு சோடியையும் </span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">மரத்தடியில் விட்டுக் </span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">கிளையொன்றில் அமர்ந்து கொள்வேன்.</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">கற்பனையும் பாடலும் தோட்டமெங்கிலும் பரவி</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">பள்ளத்தே பாய்ந்தோடும் ஆற்றிலும் கரைந்தோடும்.</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;"><strong>ஆறு:</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">ஆற்றின் நீரோட்டம் படிப்படியாக வற்றி</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">கோடையின் உச்சத்தில் நரைத்த தேகம் பூணும்</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">மாலைப் பொழுதொன்றில்,</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">தாம்பூலமிடித்து வாயிலேதரித்து வீட்டைப் பூட்டிச்</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">சேலைத் தலைப்பில் சாவியை முடிந்து சொருகி இடுப்பில்</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">தீர்க்கதரிசனத்துடன் புறப்படுவாள் அம்மம்மா </span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">மண்வெட்டியை ஊன்றி ஊன்றி.</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">காரணம் கேட்டு நிற்கும் என்னிடமோ</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">புதையல் அகழ்ந்திடப் போவதாய்க் கூறி நடப்பாள்.</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">நானும் தொடர்வேன்,</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">தோட்டத்து ஒற்றையடிப் பாதையின் சருகுகளைச் </span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">சிறு மண் வெட்டியால் இழுத்தவாறு </span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">அவள் பின்னே</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;"></span><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#006600;">புதையல்:</span></strong><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">அத்திமரத்தின் கீழே</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">கருநிறப் பாசி படர்ந்து </span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">நீர்ப் பூச்சிகள் சருக்கள் நிகழ்த்தும்</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">நீர் தேங்கிய மணலை அகழத் தொடங்குகையில்</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">வெண்ணிற மணலோடு </span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">சலசலத்து ஊறும் குளிர் நீர்</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">ஊறிவரும் நீரை வழிந்தோட வைக்கும் </span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">கால்வாய் அமைப்பையும் அவளே அறிவாள்.</span><br /><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">அத்தியின் கிளைகள் ஆடும்</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">தெள்ளிய நீர்ச்சுனையை</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">உருவாக்கிய பெருமிதத்துடன்</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">மாலை இருளை ஆற்றில் விட்டுக்</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">கரையேறி வீடடைவோம் சிறுமியும் பாட்டியும்.</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;"><strong>நாசகாரன்:</strong></span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">பின்னாளில் </span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">எல்லோரும் வந்தங்கே துவைப்பர் குளிப்பர்.</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">இடையிடையே உயர்ந்த ஆற்றங் கரையின்</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">மூங்கில் மரங்களின் மறைவில் நின்று</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">வந்திருப்பவரை அடையாளங் கண்டு திரும்புவாள் பாட்டி.</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">பின்னும் </span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">கண்காணிப்புத் தவறிய இடைவெளியில் வந்து</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">படுகுழி தோண்டி வைத்துப் போயிருப்பான்</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">அவளது வடிகாலமைப்பு ஞானத்தின் துளியும் வாய்க்காத</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">அற்பப் பயலொருவன்.</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">தெளிந்த நீர் ஊற்றுக் குட்டையாக மாறி</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">அழுக்கு நீர் சுற்றிச் சுழலுமங்கே</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">நாசமறுத்த பயலவனை முனிந்த படி</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;">மீளவும் புணரமைப்பாள் வியர்வை வழிந்திட அம்மை.</span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;"></span><br /><strong><span style="font-size:85%;color:#33ffff;">(கலைமுகம் இதழுக்காக எழுதியது)</span></strong><br /><strong><span style="font-size:85%;color:#006600;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:85%;color:#006600;">பஹீமாஜஹான்</span></strong><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;"></span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;"></span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;"></span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;"></span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;"></span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;"></span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;"></span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;"></span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;"></span><br /><span style="font-size:85%;color:#330033;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-6923463268019566734?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-26773054678918341912008-02-03T21:37:00.000+05:302008-02-03T22:03:54.232+05:30கங்குல் விலகாத காலைப் பொழுதில்<br />இருள் தேங்கிய வானில்<br />மின்னற் கோடுகள் ஓடுவதான 'சேட்'டில்<br />இரு சூரியரைக் கண்ணாடி வில்லைகளால்<br />முகத்தில் மறைத்துக்<br />கம்பீரமாய் -நீ<br />தினமும் ஆழம் தேடி<br />உள் நுழையும் இரு வாசல்களையும்<br />இமைக்குள் தாழ்த்தி<br />ரோசா வண்ண உடையில்<br />பிரியம் மலர்ந்திட<br />உன்னுடன் ஏறிக் கொண்டேன்<br /><br /><br />மழை முகில்கள் தொங்கிக் கிடந்த அதிகாலையில்<br />நெடுந்தூரம் கடந்தோம்<br />உடனிருந்த சிறுவர்களின் சேட்டைகளில்<br />ஒருவரையொருவர்<br />எண்ணிப் பயணிக்கும்<br />கனவுகளில் இருந்து மீண்டோம்<br /><br />சீதளம் செறிந்த அடர் இருள் வனத்தினுள்<br />புகுந்த வேளை<br />இடி முழக்கத்துடன் 'சோ'வென இறங்கியது<br />கிளைகள் பணிந்து பெரு மழை<br /><br />இறுதி யன்னலையும் மூடி<br />இசை தவழ்ந்த வாகனத்துள்ளே<br />ஒளியையும்<br />வாசணை கமழும் குளிரையும் பரவவிட்டாய்<br />மஞ்சள் ஒளியுடன்<br />ஆடைகளில் படியத் தொடங்கியது<br />உனது சுகந்தத்துடனான ஈரவளி<br /><br />வழி நீளப் பேரிடிகள் முழங்கி அச்சுறுத்தச்<br />சிறியவர் எதிரே<br />உனது தைரியம் எனையும் தொற்றியது<br />மலையை ஏந்தும் வல்லமையுடன் நீ<br />வீழ்ந்து கொண்டிருக்கும்<br />மழைத் துளியொன்றன்றி வேறேது நான்?<br /><br />நீர்ச் சுமையில் முறிந்து சரியும்<br />கிளைகள் குறித்த பயம்<br />அடவியைத் தாண்டியதும்<br />விலகிப் போயிற்று<br />பெய்தல் நின்ற வானத்திலிருந்து<br />வந்தடைந்த முதல் கிரணம்<br />பிள்ளைகளின் முகங்களில்<br />புன்னகையைத் தீட்டியது<br /><br />ஓய்ந்திருந்த இசையும் ஓசையும்<br />மீள வலுத்தது<br />நுழைவாயிலருகே<br />எனை விடுவிக்கும் வேளையில்<br />ஆழ்ந்து ஊடுறுவுமொரு பார்வையை எறிந்தாய்<br />இப்போது<br />அடர் வனத்தினுள்ளே பெரு மழையாய் நீ<br />எனதான்மாவினுள் நுழையத் தொடங்குகையில்<br />ஆண்டாண்டு காலப் போர்வைகள் கொண்டு<br />எனை மூடிப் போகிறேன் நான்<br /><br /><span style="color:#009900;"><strong>பஹீமாஜஹான்</strong></span><br /><span style="color:#33ff33;">(கலைமுகம் சஞ்சிகைக்காக எழுதப் பட்டது)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-2677305467891834191?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-36750234127253898232008-01-31T21:25:00.000+05:302008-01-31T22:01:54.849+05:30மழை கசிந்து கொண்டிருக்கும்<br />இருள் தேங்கிய அதிகாலையில்<br />உங்கள் நினைவுக் குறிப்புகளைப்<br />புரட்டிக் கொண்டிருக்கிறேன்<br />பிசு பிசுக்கும் புல் வெளியின்<br />வேர்களிடையே தேங்கிக் கிடக்கிறது<br />நேற்றைய பெரு மழை<br /><br /><br />நதிகள் பெருக்கெடுத்தோடும்<br />நிர்க்கதி மிகுந்த தீவில்<br />இந்த மழையை<br />யாருமே வரவேற்றதில்லை<br />உங்களிடமிருந்து<br />பிரிவின் போர்வை எடுத்து<br />எனை மூடுகிறேன்<br /><br /><br />என் நதி சுமந்து வந்த<br />திரவியங்களனைத்தையும்<br />உங்களிடமே கொடுத்தேன்<br /><br /><br />திடுமென வருமோர்<br />காட்டாற்று வெள்ளத்தில்<br />என் கரை வளர்த்த மரங்கள்<br />இழுபட்டுச் செல்லாதிருக்கப்<br />பின்னிப் பின்னிப் பிணைந்திருக்கும்<br />பெயர் தெரியாப் பெருங்கொடிகள்<br /><br /><br />நனைந்த பூமி உலர்ந்திட<br />நாளை வரும் கோடையில்<br />உங்கள் நதித் தீரங்கள் ஊடாக<br />ஊற்றெடுத்து ஓடிக் கொண்டிருக்கும்<br />என்றென்றைக்குமான<br />என் குரலோசை<br /><br /><span style="color:#cc33cc;"><strong>பஹீமாஜஹான்</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-3675023412725389823?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-85694208228548431832008-01-21T22:03:00.000+05:302008-01-21T22:13:12.221+05:30நிழல் மரங்களற்றுச்<br />சூரியன் தவிதவிக்கும்<br />நெடுஞ்சாலையோரம்<br />வெய்யிலை<br />உதறி எறிந்தவாறு<br />நடக்கிறாள் மூதாட்டி<br /><br /><br />குதி கால்களால்<br />நெடுங்களைப்பை<br />நசுக்கித் தேய்த்தவாறு<br />காற்றைப் பின் தள்ளிக்<br />கைகளை வீசுகிறாள்<br /><br />வெய்யில்<br />மிகப் பெரும் தண்டனையை<br />வழி நீளப் பரவவிட்டுள்ளது.<br />வேட்டை நாய் போல<br />அவள் முன்னே<br />ஓடிச் செல்கிறது நிழல்<br /><br />பதிந்தெழும் ஒவ்வொரு சுவட்டிலும்<br />தேங்கி நடுநடுங்குகிறது<br />ஆதியிலிருந்து தொடரும் துயரம்.<br /><br /><span style="color:#006600;"><strong>பஹீமாஜஹான்</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-8569420822854843183?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-14952552662311274572008-01-17T21:59:00.000+05:302008-01-17T22:09:30.028+05:30<span style="color:#3366ff;">நோய்</span> <br /><br />காற்றில் திரிதலாகா<br />தண்ணீர் அலைதலாகா<br />ஓயந்திருக்க வேண்டுமன்றி ஓடிவிளையாடலாகா<br />காய்ச்சலின் உச்சகட்டத்தில்<br />டாக்டர் தாத்தாவின் கட்டளைகள் நீளும்<br />நாடு கொளுத்தும் ராசாவுக்கு நெருப்பெடுக்கும் மந்திரியாக<br />நின்றிருப்பாள் அருகே அன்னை<br />நிறைவேற்றவியலாக் கட்டளைகளைக் கேட்டவாறு<br />சின்னஞ் சிறுமி மௌனமாக அமர்ந்திருப்பேன்<br /><br /><br /><br /><br /><span style="color:#3366ff;">ஆணை மீறல்</span><br /><br />விளையாட்டும் முற்றமுமெனை<br />வந்தனங்கள் கூறியழைக்க<br />வயல் காற்றுலவும் வெளியெங்கும்<br />அலைந்து திரிவேன்<br />இசைவானதொரு தருணம் வாய்ப்பின்<br />காகித ஓடங்களை<br />வயலோர வாய்க்காலில்<br />மிதந்து போகவிட்டு மீள்வேன்<br />மருந்துண்ணும் வேளையதில்<br />பெரியம்மா, அண்ணன்மார்களெனும்<br />அயல்வீட்டு இராணுவமெனைக் கைப் பற்றிக்<br />கொண்டுவரும் அம்மாவினெதிரே<br /><br /><span style="color:#3366ff;">மருந்துண்ணல்</span><br /><br />மாத்திரைத் துண்டொன்றையும் சீனியையும்<br />கரண்டியில் இட்டுக்<br />கரைத்தெடுத்துவரும் கொடுமை கண்டு<br />எனதழுகை உரக்கத் தொடங்கும்<br />கை, கால், தலையெனப் பற்றி<br />அசையவிடாது எனையமர்த்திச்<br />சூழ்ந்து நிற்கும் சக்கரவியூகம்<br />காவல் தேவதையாம் அம்மம்மாவையும்<br />தூர நிறுத்தி வைத்திருக்கும்<br />அக்கணத்தின் அதிகாரம்<br />தெரு முனைவையும் தாண்டி எனதார்ப்பாட்டம்<br />பாதையில் போவோரைத் திரட்டிவரும் வீட்டருகே<br />கசக்கும் பிசாசு வாய் நோக்கி வரும் போது<br />தாரை தாரையாய் வழிந்தோடக் கண்ணீர்<br />இறுக மூடிக் கொள்வேன் உதடுகளை<br />கடும் பிரயத்தனத்துடன் அம்மா<br />கரைசலை வாய்க்குள் இடச்<br />சிந்தியதும் உமிழ்ந்ததும் போக<br />ஒரு துளியை விழுங்கிய பின்<br />அனைத்துக்குமாக<br />ஆரம்பத்திலிருந்து அழத்தொடங்குவேன்<br /><br /><span style="color:#3366ff;">துயரிலிருந்து மீள்தல்</span><br /><br />அப்போது வருமென் காவல் தேவதை<br />தூக்கி அணைத்திடுவாள்<br />வாய் கொப்பளிக்க வைத்துக்<br />கசந்த நாவில் வெல்லமிட்டு<br />ஆறாகப் பெருகுமென் கண்ணீர் துடைத்திடுவாள்<br />தோளிலே படுக்க வைத்துச்<br />சேலைத் தலைப்பைப் போர்வையாக்கித்<br />தோட்டமெங்கும் சுமந்தலைவாள்<br />கதைகள் நூறு சொல்லி<br />அழ வைத்தவர்களைப் பேசி<br />அழுகையை ஓய வைப்பாள்<br />நானுமொரு பறவையென<br />மாமரக் கிளைகளில் தத்திப் பாயும்<br />புள்ளினங்களில் இலயித்திருக்கையில்<br />மீண்டுமெனைப் படுக்கையில் கிடத்திக்<br />காவலிருப்பாள்<br /><br /><br /><span style="color:#3366ff;">நோயிலிருந்து மீளும் நிகழ்காலம்<br /></span><br />விழிகளைத் திறக்க முடியாத களைப்பும்<br />வலுவிழந்த உடலும் சற்றே தேறிட<br />எழுந்தமர்ந்துள்ளேன்<br />இளைத்த இவ்வந்தியில்<br /><br />துடைத்தழித்திட முடியாமல்<br />நோயின் வலியைத் தாங்கி நிற்கும் முகத்தை<br />விசாரிக்க வருவோரிடமிருந்து<br />மறைப்பது பற்றிச் சிந்திக்கிறேன்<br /><br />மின் கம்பியில் குந்தியவாறு<br />எனதறையையே பார்த்திருந்த வெண் பறவைக்கு<br />மரணத்தின் துர்க்குறிகள் கிட்டவில்லை<br /><br />ஓய்வற்று உலன்றிடப் போகும்<br />நாளைய தினத்திலிருந்து<br />கசிந்து வருகிறது<br />நொந்த உடலுக்கான நஞ்சு<br /><br /><span style="color:#3333ff;">பஹீமாஜஹான்</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-1495255266231127457?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-65386765426785871202008-01-10T21:33:00.001+05:302009-09-01T12:10:56.286+05:30தூர தேசப் பறவையொன்று<br />தங்கிச் சென்ற மரம்<br />மீளவும்<br />அந்தப் பறவைக்காகக்<br />காத்துக் கிடக்கிறது<br /><br />தன் கிளைகள் எறிந்து தேடும்<br />வான் பரப்பில் பறவை<br />அதன் பாடலைப்<br />பதித்துச் செல்லவில்லை.<br />வேர்கள் ஊர்ந்து பரவும் மண்ணில்<br />அது<br />எந்த நிழலையும்<br />விட்டுச் செல்லவும் இல்லை<br /><br />மலைகளிடமோ நதிகளிடமோ<br />பறவை தனது<br />பயணப்பாதை பற்றிய<br />செய்தி எதனையும்<br />பகன்றிடவே இல்லை<br /><br />சூரிய சந்திரரும்<br />தாரகைக் கூட்டங்களும்<br />குருவியின் சேதிகளை<br />உரைத்திட மொழியின்றி மறையும்<br /><br />வேர்களும் கிளைகளும்<br />நீளமுடியாமலொரு பெருங்கடல்<br />மெளனத்தில் உறைந்த<br />மரத்தைச் சூழ்ந்திருந்து<br />ஆர்ப்பரிக்கிறது நிதமும்<br /><br />பஹீமாஜஹான்<br />(நன்றி:புதியபார்வை)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-6538676542678587120?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-23986175361504879322007-12-10T21:57:00.000+05:302007-12-14T22:53:43.193+05:30ஓர் அரசியல்<br />ஓர் அவ நம்பிக்கை<br />அகதியாக உனை வெளியேற்றியது<br /><br /><br />தீராத் துயரம்<br />பளுமிக்க தனிமை<br />நெடும் பெரு மூச்சு<br />உன்னிடம் தேங்கிக் கிடக்கிறது<br /><br /><br />துரோகத்தின் பழிச் சொல்லும்<br />மரணத்தின் தீர்ப்பும்<br />அநியாயமாக உனைப் பின் தொடர்கிறது<br /><br />கொலையுண்டவர்களை<br />நீள் வரிசையில் கிடத்தி<br />நீயும் நிலவும் காவலிருந்த இரவில்<br />தேசத்தின் மீதிருந்த<br />இறுதி நம்பிக்கையையும்தொலைத்திருந்தாய்<br /><br /><br />அலைகளில் தத்தளிக்கும் படகில்-நீ<br />தப்பித்து ஏறிய இருளில்<br />எல்லா அடையாளங்களையும்<br />அழித்திருந்தாய்<br /><br />இன்று..<br />நீ அஞ்சிய நரகமொன்றை நோக்கி<br />நகர்த்தப்பட்டுள்ளாய்<br /><br /><br />அபயம் தேடித் தவித்த<br />உன் இறுதிச் சொற்கள்<br />எனது அறையெங்கும்<br />எதிரொலித்தபடியழைகின்ற இந்நாளில்<br />நம்பிக்கையும் ஆறுதலும் தரக்கூடிய<br />எல்லாச் சொற்களையும் நானிழந்து நிற்கிறேன்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-2398617536150487932?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-77255044125448958732007-07-19T21:57:00.000+05:302007-07-19T22:42:33.942+05:30<span style="color:#ff0000;"></span><br />பகல் முழுதும்<br />மலைகளின் சாம்பல் நிறப் போர்வைக்குள்<br />தேங்கிக் கிடக்கும் இருள்<br />மாலையில் பதுங்கிப் பதுங்கி மலையிறங்கி<br />ஊரின் திசைகளெங்கிலும்<br />உறைந்திட ஆரம்பிக்கும் கணங்களில்<br />எனை வழியனுப்பி வைப்பாய்<br /><br />உன்னையும்<br />எனது ஆனந்தங்களையும்<br />அந்த வீட்டுத் தனிமையின்<br />பசியுற்ற வாய்களிடம்<br />தின்னக் கொடுத்துவிட்டு<br />எதிர்க் காற்றில் மோதி மோதி<br />உற்சாகமிழந்த பாதங்களால்<br />மிதிவண்டியைச் செலுத்துவேன்<br /><br />திரும்பித் திரும்பிப் பாராமல்<br />பக்குவமாய்ப் போய் வருமாறு<br />உனது பிரார்த்தனைகளையெல்லாம்<br />வழித்துணையாய்த் தொடரவிட்டு<br />நெஞ்சின் திரவியத்தை வழியனுப்பிவைப்பாய்<br /><br />மெளனத்தில் மூழ்கிய<br />பரந்த வயல் வெளியின் கடைசி வளைவையும்<br />கடந்து மறையப் போகும் கணத்தில்<br />ஏக்கத்துடன் திரும்பிப் பார்ப்பேன்<br />நின்றிருப்பாய் அவ்விடத்தே<br />நீயொரு புள்ளியென<br /><br />துயரம் தழுதழுக்கும் பெருமூச்சுக்களை<br />வீட்டினுள் அலையவிட்டு-நீ<br />கதவுகளை மூடிக் கொள்ளும் இரவில்<br />தூரத்து மலைகளில்<br />ஊமையாய்த் தீயெறியும்<br /><br />நீ முத்தமிட்ட வாசனையும்<br />சேலைத் தலைப்பால் போர்த்தி எனைத்<br />தூங்க வைக்கும் கதகதப்பும்<br />நினைவில் மேவிட உறங்கி<br />மறுநாளும் உனக்கான பகல் உணவை<br />மாலையில் எடுத்து வருவேன்<br /><br />உனைப் பிரிந்து நான்<br />நீள் தூரம் சென்ற காலங்களில்<br />உயிர் வதைபட வாழ்ந்திருந்தாய்<br />அனாதரவாய் விடப்பட்ட<br />உனதுயிரின் கரைகளை<br />அரித்தரித்தே அழித்தது<br />விதியென்னும் பெருவெள்ளம்<br /><br />உனது இறுதி உணவுக் கவளமும்<br />வாந்தியாய்ப் போய்விட்ட இரவு<br />நீ இழுபட்டுச் சென்ற<br />தலையெழுத்தின் கதை<br />தடைப்பட்டு நின்றதா?<br />கண் மூடி விடமுன்னர்<br />எனைக் கண்டுவிட வேண்டும் என்பதே<br />உனதுயிர் கூட்டி உச்சரித்த<br />இறுதிச் சொற்களாயிற்றா?<br /><br />உன் கடைசி நிம்மதியும்<br />நான் தான் என்பதை ஏன் மறந்தேன்?<br />கைசேதமுற்றுத் தவிக்கும் ஆன்மாவைச்<br />சாவு வரையும் சுமந்தலைய<br />ஏன் விதிக்கப் பட்டேன்?<br /><br />நான் வந்தேன்<br />பாதையைத் திறந்து<br />ஆயுதம் தரித்த வீரர்கள்<br />குண்டுகள் அற்ற<br />பொதிகளிலும் வாகனங்களிலும்<br />மனிதர்களிடத்தேயும்<br />அதனைத் தேடித் தேடி<br />அனுப்பி வைத்த நாளொன்றில்<br />நான் வந்தேன்<br />உனைத் தவித்துச் சாகவிட்டு<br />எங்கோ பரதேசம் கிடந்தவளாக...<br />யாருமே அறியாத<br />இரகசியக் கொலையாளியாக<br /><br />நீ உறங்கிய கட்டில்<br />காலியாகக் கிடந்தது<br />நீ நீரருந்தும் கோப்பை<br />காணாமற் போயிருந்தது<br />ஆலய வளவில்<br />புல்மூடிப் படர்ந்த இடமொன்று<br />எனக்காகக் காத்திருந்தது<br /><br />அம்மம்மா...........................................<br />மலை அத்தனைச் சுமை மோதிடக்<br />கேவியழும் கண்ணீருடன்<br />கைகளை ஏந்துகிறேன்<br />விரலிடுக்கினூடு வழிந்தோடுகிறது<br />நீ காட்டிய பேரன்பு<br /><br /><span style="color:#cc33cc;"><strong>பஹீமாஜஹான்</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-7725504412544895873?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-1170174338302847622007-01-30T21:52:00.000+05:302007-01-30T21:55:38.320+05:30பொன்னந்திக் கிரணங்கள் படியத் தொடங்கிய மாலையில்<br />குளிர்ந்த மலையைவிட்டு கீழிறங்கி<br />தும்பிகள் பறந்து திரிவதும்<br />தங்க நிறக் கதிர்களாடுவதுமான வயல் நிலங்களையும்<br />நீரோடைகளையும் தென்னந்தோப்புகளையும் ஊடறுத்து<br />மனிதர்கள் வடிந்து போன சந்தைக் கட்டிடங்களையும்<br />மஞ்சள் வண்ணப் பூச்சொரியும் பெரு விருட்சத்தையும்<br />தாண்டி நீ சந்திக்கு வந்தாய்<br /><br />பணியை முடித்து<br />நகரத்தின் நச்சுக் கரும்புகையில் தோய்ந்து<br />வாகன இரைச்சல் செவியோரம் இரைந்திட வந்திறங்கி<br />வீடு நோக்கி நடந்த வேளை<br />திடீரென எதிரே வந்து வேகம் குறைத்தாய்<br /><br /><br />உன் வானிலொரு சூரியனையும்<br />என் வானிலொரு சந்திரனையும் கண்டோம்<br />கதைப்பதற்கு இருந்த எல்லாச் சொற்களும்<br />கண்களிலேயே தேங்கிடக் கண்டோம்<br />அன்றும்<br />தலை திருப்பி நான் பார்க்கும் கணம் வரை காத்திருந்து<br />புன்னகையை உதடுகளில் மறைத்து<br />ஏதோ ஒரு இராகத்தை மீட்டிய படியே வேகம் கூட்டிச் சென்றாய்<br /><br />அன்பு பொங்கிப் பிரவகித்த அபூர்வ நாட்களில்<br />நிழல் போலப்<br />பிரிவைச் சொல்லிப் பின் வந்தது காலம்<br /><br />நான் வரச் சாத்தியமற்ற இடங்களில் நீயும்<br />நீ வரத் தேவையற்ற இடங்களில் நானும்<br /><br /><br />வாழ்வின் விதிமுறைகள்<br />எனதுலகையும் உனதுலகையும் வேறு பிரித்த வேளையில்<br />விடைபெற்றோம்<br />ஒன்றித்துப் பறந்த வானத்தையிழந்தோம்<br />இறுதியாக அன்று தான் அழகாகச் சிரித்தோம்<br /><br />எனது சூரியனும் தனித்துப் போயிற்று<br />உனது சந்திரனும் தனித்தே போயிற்று<br /><br />ஃபஹீமாஜஹான்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-117017433830284762?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-1168794885647362122007-01-14T22:43:00.000+05:302007-01-17T10:21:07.476+05:30பரப்பிவைக்கப் பட்டிருக்கும் பொருட்களெதிலும்<br />பார்வையைச் செலுத்தாமல்<br />பாதிமூடப்பட்டுப் பூட்டுடன் தொங்கும்<br />விசாலமான கதவினை<br />பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறாள்<br />கடைக்குப் போன சிறுமி<br /><br />தெருவோரம்<br />கால் நீட்டியமர்ந்த வண்ணம்<br />சேகரித்து வந்த<br />உபயோகமற்ற பொருட்கள் நிரம்பி வழியும்<br />பொதிகளையே<br />வெறித்தபடி கிடக்கிறாள்<br />சிந்தனை பிசகிய மூதாட்டி<br /><br /><br />ஓடிச் சென்று ஏறிக்கொண்ட<br />பையன்களை உள்வாங்கி<br />விரைகிறது பேரூந்து<br />ஊன்றுகோலுடன் நெடுநேரம் காத்திருந்த<br />மாற்றுவலுவுள்ள மனிதனை<br />அந்தத் தரிப்பிடத்தில் விட்டுவிட்டு<br /><br />ஃபஹீமாஜஹான்<br />2007<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-116879488564736212?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-1160146608579954232006-10-06T20:23:00.000+05:302007-01-11T02:26:35.926+05:30என்ன சொல்கிறாய்?<br /><br />எமது முற்றவெளி மீது<br /><br />யுத்தத்தின் கரு நிழல்கள் <br /><br />நெளிந்துவரத் தொடங்கிய வேளை<br /><br />எமது வாழ்வின் <br /><br />துயர் மிகு அத்தியாயம் எழுதப் படலாயிற்று!<br /><br />திடீரென ஊரின் எல்லை கடந்து-நீ<br /><br />தொலை தூரமேகியதன் பின் <br /><br />வந்த நாட்களில் இருளடர்ந்த இரவுகள் <br /><br />யாவிலும் எமது வாழிடமெங்கும் <br /><br />உனைத்தேடி ஏமாந்து திரும்பினார்கள்!<br /><br />அதன் பின் நிகழ்ந்த <br /><br />பிரளயப் பொழுதில்எங்கள் குடிமனைகளுக்கு <br /><br />மேலாகப் பறந்த <br /><br />இயந்திரப் பிசாசுகள்<br /><br />அதிரும் ஓசையுடன் <br /><br />அச்சத்தைப் பொழிந்தன.<br /><br />மரக்கிளைகள் சுழன்று <br /><br />அசைந்ததில் சிதறுண்டு பறந்த <br /><br />பறவைக் கூட்டங்களோடு <br /><br />எமதினிய இளைஞர்களும் <br /><br />காணாமற் போயினர்.<br /><br />துன்பம் பல சுமந்து <br /><br />முன்னோர்கள் <br /><br />தேடி வைத்தவை யாவும் <br /><br />எம்மிடமிருந்து பறிக்கப்பட்டு <br /><br />நாசமாக்கப் பட்டன.<br /><br />ஆனந்த அலை பாய்ந்த <br /><br />இல்லங்களுக்குள்ளிருந்து எமது <br /><br />பெண்களின் அவலக் குரல்கள் எழுந்தன.<br /><br />எங்கள் குழந்தைகளைக் காத்திட<br /><br />எந்தத் தேவதைகளும் வரவேயில்லை.<br /><br />ஏங்கோ தூரத்தில்.....<br /><br />துப்பாக்கிகள் வெடிக்கின்றன.<br /><br />ஈனக்குரலெடுத்துக் கதறும் ஓசை <br /><br />காற்றிலேறி வருகிறது.<br /><br />தினந்தோறும் சாவு எமது வாசல் <br /><br />வந்து<br /><br />திரும்பிய <br /><br />த ட ய ங் க ளை க் <br /><br />காண்கிறோம் <br /><br />எப்போதும் கதவு தட்டப் படலாம்!<br /><br />நீ தேடியழைந்த எதுவுமுனக்கு <br /><br />ஈடேற்றம் தரவில்லை.<br /><br />தோற்றுப் போன அரசியலின் பின்னர்<br /><br />அமைதியைத் தேடித் <br /><br />தூரத்தேசம் ஒன்றில்அடைக்கலம் புகுந்தாய்!<br /><br />மனச்சுமைகள் அனைத்தையும் <br /><br />மௌனமாக அஞ்ஞாத வாசத்திற் கரைத்தாய்!<br /><br />ஐரோப்பாவில் எங்கோ <br /><br />அடர்ந்த மூங்கிற் காட்டினிடையே<br /><br />இராணுவ வீரர்களுக்கு மத்தியில் <br /><br />இருந்துதொழுகைத் தழும்பேறிய <br /><br />நெற்றியுடன் நீ எடுத்தனுப்பியிருந்த <br /><br />நிழற்படம் சொல்லாத சேதிகள் <br /><br />பலவற்றை எனக்குச் சொன்னது<br /><br />அதில் ஆனந்த மின்னல் பளிச்சிடும் <br /><br />உன்முகம் எத்துணை அழகாக உள்ளது?<br /><br />அன்பானவனே!<br /><br />எந்த விடிவுமற்ற தேசத்தின் <br /><br />தலைவிதியை நொந்த வண்ணம்<br /><br />இங்கு எனது இருப்புப் பற்றியும் <br /><br />நம்பிக்கைகள் பற்றியும்<br /><br />ஓயாது விமர்சிக்கின்றாய்!<br /><br />தினமும் வாழ்வு சூனியத்தில் விடிந்திட…<br /><br />உயிர்கள் எந்தப் பெறுமதியுமற்று <br /><br />அழிந்திட..... <br />யாருக்கும் யாருமற்ற சாபம் பிடித்த <br /><br />வாழ்வைச் சபித்தவளாக <br /><br />நான் வாழ்ந்த போதும்<br /><br />எனது தேசம் <br /><br />எனக்கு வேண்டும்!<br /><br />நீ என்ன சொல்கிறாய்?<br /><br />-ஃபஹீமா ஜஹான்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-116014660857995423?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-1155659267475620302006-08-15T21:55:00.000+05:302006-10-24T16:54:54.683+05:30அதி வேக ஊர்திகளாலும் அவசரங்களாலும்<br />ஆக்கிரமிக்கப் பட்ட தெருவில்<br />கவனத்தைப் பதித்துச் சென்ற<br />காலைப் பொழுதொன்றில் நீயழைத்தாய்:<br />என் பெயர் கூறியழைத்தாயோ....<br />எதைச் சொல்லிக் கதைத்தாயோ....<br />இரைச்சலில் நழுவவிட்டு விட்டேன் -<br />உனது ஆரம்பச் சொற்களை - பின்னர்<br />கம்பீரமான குரலில் உனது பெயர் கூறி<br />நீளமான சொற்களை நீயுதிர்த்தாய்!<br /><br />திகைத்துத் தடுமாறி <br />தெருவிலிருந்து நீங்கிய பின் உன்னுடன் கதைத்தேன்<br />பிரிவைச் சொன்னாய்:<br />பல நூறு நட்சத்திரங்கள் மின்னிய வானத்தைச் சுருட்டி<br />எங்கோ எறிந்து<br />அருவிகளையும் ஓடைகளையும்<br />என்னிடம் விட்டு விட்டு<br />அதற்கப்பால் நீ போனாய்!<br /><br />பண்பாடுகளாலும் விழுமியங்களாலும்<br />நீ எனக்களித்த கெளரவங்களாலும்<br />கட்டப் பட்டுக் கிடக்கிறேன்<br />ஒன்றுமே அறியாதவனா நீ?<br />திரும்பித் திரும்பிப் பார்த்து<br />எனதான்மாவிலிருந்து எதனையோ<br />எடுத்துச் சென்ற பின்பும்<br />ஒன்றுமே அறியாதவனா நீ?<br /><br />காற்றில் உதிரும் இலைகளோடு<br />எந்த ஒசையுமற்று உதிர்ந்து கொண்டிருக்கிறேன்<br />கிளை பரப்பித் தளிர்த்தோங்கிட நான்<br />காற்றிலே இசை நிரப்பித் தந்தாய் நீ<br /><br />கண்ணீரையும் பிராத்தனையையும்<br />ஏந்தி உயர்கின்ற கரங்களின் விரலிடுக்கினூடு<br />உறவின் நூலிழைகள் வழிகின்றன.<br /><br />நீ என்னிடம் விட்டுச் சென்ற<br />ஈரப் பார்வைகள்<br />இன்னும் எனை உற்றுப் பார்த்தவாறே கிடக்கின்றன.<br /><br />ஃபஹீமாஜஹான்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-115565926747562030?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-1155401584337183192006-08-12T21:57:00.000+05:302006-11-06T01:43:51.466+05:30இருள் செறிந்த இராப் பொழுதில்<br />ஒளியைத் தேடித் தவித்திருந்ததென் தெரு வழியே<br />இனிய குரலெடுத்துப் பாடிச் சென்றாய்<br />விஷு வருடத் தை மாத இருபத்தோராம் நாளில்<br /><br />வாசல் திறந்தேன்<br />நீ போனதற்கான தடயங்களின்றி<br />இருள் நிறைந்த பெருவெளி என் கண்களில் மோதியது<br />மின்மினிகளும் தூரத்து வானின் நட்சத்திரங்களுமின்றிக்<br />கால்களில் இடறுண்டது என் முற்றவெளி<br /><br />உனது பயணத்தின் குறியீடாகப்<br />பாடிச் சென்ற பாடல்<br />சோகத்தில் துடிதுடித்த ஏதோவொன்றை<br />இடிந்து தகர்ந்த நகரின் சிதைவுகள் மீதும்<br />குட்டிச் சுவர்களாய் எஞ்சியிருந்த குடிமனைகள் மீதும்<br />சனங்கள் எழுந்து சென்ற பூர்விகத் தளங்கள் மீதும்<br />பல்லாயிரம் இளைஞர்களின் புதை குழிகள் மீதும் தடவிற்று<br /><br />நிலவையழைத்து<br />ஒளிச் சுடரொன்றினை அழைத்துத்<br />தனித்த பயணத்திற்கொரு<br />வழித்துணையை அழைத்து எழுந்த உன் குரல்<br />அன்றைய இரவு நீளவும் எதிரொலித்தது<br /><br />உன் குரலினைப் பின் தொடர்ந்து<br />வெகு தூரம் வந்தேன் நான்<br />நடந்த கால்களின் கீழே கண்ணீர் நழுவி ஓடியது<br />சிரித்த ஒலிகளை ஊடுருவி நிலவின் தண்ணொளி படிந்தது<br />மரங்களின் பழுத்த இலைகளை உதிர்த்தவாறு<br />எங்கிருந்தோ வந்த காற்று<br />யாரோ ஏற்றி வைத்த என்ணற்ற தீபங்களை<br />எதுவும் செய்யாமல் போயிற்று<br />இரவின் வானத்தின் கீழே<br /><br />எனை மோதி வீழ்த்தக் காத்திருந்தது<br />என் முற்றவெளி<br /><br />ஃபஹீமாஜஹான்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-115540158433718319?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-1155228281537330832006-08-10T22:06:00.000+05:302006-08-10T22:14:43.023+05:30வெட்டி வீழ்த்தப் பட்ட மரத்தின்....<br />அடிக்கட்டை மீது<br />அமர்ந்துள்ளது பறவை<br /><br />இன்று அதனிடம்<br />பறத்தலும் இல்லை..<br />ஒரு பாடலும் இல்லை....<br /><br />அதன் விழிகளின் எதிரே<br />வெயில் காயும்<br />ஒரு பெரு வெளி விரிந்துள்ளது<br /><br />அந்த மனிதர்களைச் சபிக்கிறதோ<br />தனது கூட்டை எண்ணித் தவிக்கிறதோ<br /><br />பறத்தலையும் மறந்து,<br />பாடலையும் இழந்து<br />வெட்டி வீழ்த்தப்பட்ட மரத்தின்<br />அடிக்கட்டை மீது<br />அமர்ந்துள்ளது பறவை<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-115522828153733083?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-1154234334330307962006-07-30T10:06:00.000+05:302006-07-30T10:08:54.340+05:30<img src="http://www.sxc.hu/pic/m/m/mi/mistermast/399031_waiting_silently.jpg"><br />முன்பு போல <br />எதுவித அறிமுகமுமற்றவளாக நான் போய் விடுகிறேன்:<br />உன் மனதிலெனக்கு<br />நன்மைகள் கொண்டோ தீடைகள் கொண்டோ<br />தீர்ப்பெழுதி விடாதே!<br /><br />உய்த்துணர்வதால் மட்டுமே தெரிந்து கொள்ளத் தக்க<br />துயரங்களின் வலியை நானுனக்கு<br />உணர்த்திக் காட்ட முடியாது:<br />நிகழ்வுகளை விபரித்துச் சொல்வதனால்<br />சாக்காடாகிப் போன வாழ்வின் வேதனையை<br />வெளிப்படுத்தவுமேலாது!<br /><br />உன் மனத்திரையினூடு சட்டமிட்டுப் பார்க்கும்<br />எல்லைகள் உள்ள வரை<br />எனது குரலின் நியாயத்தை நீயுணர முடியாது!<br /><br />அனைத்துப் பூதங்களுக்கும் பயந்தவளாய்<br />எல்லாக் குற்றச் சாட்டுகளுக்கும் மௌனமாய்த் <br />தலையசைப்பவளாய்<br />எதிர்த்துச் சொல்ல எந்த வார்த்தைக்கும் உரிமையற்றவளாய்<br />தனதினத்தை மாத்திரமே நேசிப்பவளாய்<br />இருக்க வேண்டுமென எனக்குச் சாசனமேதுமில்லையே...!<br /><br />உன் கொள்கைகளின் வழியே யாவரும் நடக்கவோ<br />நீ வெறுப்பவைகளை மற்றவரும் வெறுக்கவோ<br />அல்லது<br />வேண்டாம்,உனக்கிவைகளைக் கூற முடியாது<br />அறிவிலும் ஆற்றல்களிலும் முதன்மையானவன் நீ<br />அன்றியும் எனது மதிப்பு மிக்கவன்!<br /><br />உனது உரையாடலின் தொனி<br />நான் தவறிழைத்து விட்டதென<br />உணர்த்திப் போவது அறிவாயா?<br />செய்யாததொன்றுக்காக உன்னெதிரில்<br />தண்டனை பெற்ற உள்ளமெனது!<br />நீ அறிந்தவைகளுக்கு அப்பாலுள்ள<br />கறைபடியாத ஆத்மாவின் கதையெனது!<br />உன் மனதின் பதிவுகளை மாற்றிக் கொள்வாயாக!<br /><br />நாளை <br />எந்தவித அறிமுகமுமற்றவளாக நான் போய் விடுகிறேன்:<br />உனதுள்ளத்தில்<br />நன்மைகள் கொண்டோ தீமைகள் கொண்டோ<br />எனக்குத் தீர்ப்பெழுதி விடாதிருப்பாயாக!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-115423433433030796?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-1153907592253835672006-07-26T15:20:00.000+05:302006-07-26T15:23:12.263+05:30அந்த வயல் வெளி மீது வாழ்வும் மொழியும் வேறுபிரிக்கப் பட்டது<br />வானமும் திசைகளும் விக்கித்து நின்றிட ,விதியெழுதப் பட்டது!<br /><br />ஊரெங்கிலும் அச்சம் விதைக்கப் பட்டிருந்த இரவுப் பொழுதும்<br />வைத்தியசாலையும் மருந்து வாடையும்எனது நினைவை விட்டு<br />இன்னும் நீங்குவதாயில்லை!<br />மருத்துவ மனையின் விசாலமான முற்றவெளியெங்கும்<br />மின் விளக்குகளின் ஒளிக்கற்றைகள் பரவியிருந்தன.<br />கடலோர மணலும் காய்ந்த புற்களும் கால்களின் கீழே சரசரத்தன<br />ஆங்காங்கே ஆண்கள் பதற்றத்துடன் நின்றிருக்க.....<br />இவைதவிர்ந்த காற்று வெளியெங்கும் சோகத்துடன் அமைதி குடியிருந்தது!<br /><br />தமது பண்பாட்டுச் சுமைகளைச் சூடிநின்ற பெண்கள்<br />நோயாளர் அறைகளெங்கிலும் நடமாடித் திரிந்தனர்<br />குசுகுசுத்துக் கதைக்கையில் அவர்தம் முக்காடுகளின் சரிவில் நகைகள் மின்னின.<br />தற்காலிகச் சவச்சாலையாக மாறிப் போன இடத்தில்-அவை<br />வெண்ணிறப் போர்வைகளால் மூடி வைக்கப் பட்டிருந்தன:<br />கண்ணீர் வற்றிப் போன உறவுகள் வெளியே காத்திருக்கக் கூடும்!<br />தாய்,பிள்ளை,மனைவியென்ற பாசங்கள் வீடுகளில் துடித்திருக்கக் கூடுமங்கே!<br /><br />இன்று போல் எமது பெண்கள் அல்லாடி வாழ்ந்திடவில்லையன்று:<br />வயோதிகப் பெற்றோர் தமது புதல்வர்களுக்காக அழுது புலம்பவுமில்லை:<br />அனாதைகளான சிறுவர்கள் வீதிகளில் அலைந்து திரிந்திடவுமில்லையன்று ...!<br /><br />மாலைப் பொன்னொளி கவியெழுத வரும் அழகிய வயல் வெளியைச்<br />சனியன்கள் தம் துயரப் போர்வை கொண்டு மூடின!<br />மரணப் பீதியுடனான ஓலம் திசைகளை உலுப்பிற்று:<br />வயல் வெளி கடந்து அவ்வதிர்வு<br />நீலம் பூத்த மலைகளையும் அடிவானையும் நீண்டு தொட்டது!<br /><br />அறுவடைக்குச் சென்ற அப்பாவிகள் அறுவடை செய்யப் பட்டனர்:<br />பின் உழவு இயந்திரப் பெட்டிகளில் நெல் மூடைகளுக்குப் பதிலாகத்<br />துண்டாடப் பட்ட சடலங்கள் எடுத்துவரப்பட்ட போது எல்லாம் தடுமாறி நின்றன!<br />இவ்வாறு வன்மமும் வெறுப்பும் வாரியிறைக்கப் பட்ட<br />வரலாற்றுக் காயம் நிகழ்ந்தது!<br />எல்லாவற்றையும் வீழ்த்திச் சிதைத்து அள்ளிப் போனது பிரளயத்தின் பெருங் காற்று!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-115390759225383567?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-1153447557142932872006-07-21T07:33:00.000+05:302006-07-21T07:35:57.150+05:30<img src="http://i53.photobucket.com/albums/g60/agiilan/269972_sunset.jpg"><br />அடைய முடியாத் தொலைவும் நீ<br />தீண்ட முடியா உறவும் நீ<br />தொலைவிலிருந்து கேட்கும் இனிய பாடலாக உனது<br />குரலினை நினைவுபடுத்திக் கொண்டேயிருக்கிறேன்.<br /><br />அசுப தேவதைகள் ஆர் சொல்லை ஆசிர்வதித்தனவோ...<br />சாபம் போலொரு துயரம் வாழ்வோடு சேர்ந்தது!<br />என் மீதிருந்த எல்லா உரிமைகளையும் விட்டு நீ<br />வெகுதூரம்...வெகுதூரம்...போனாய்!<br />மீட்சியில்லாத் துயரங்களின் முன்<br />நேசிப்புக்கு இடமில்லாமற்போனது!<br /><br />அதீத புனைவுகளால் சித்திரிக்கப் பட்டுத்<br />தோற்றுப் போனது கடந்த காலம்<br />அனைத்தின் மீதும் கேள்வியெழுப்பி<br />வாழ விடாமற் செய்துள்ளது நிகழ்காலம்!<br /><br />யார் யாராலோ விதிக்கப் பட்டதை எனக்கு <br />ஏற்று வாழும் படியாயிற்று<br />திணிக்கப் பட்டதை மறுத்ததால் உனக்குத் <br />தொலைதூரம் போகும் படியாயிற்று<br />உன்னுலகை விட்டு நானும்<br />என்னுலகை விட்டு நீயும் தூரமானோம்...<br />எமக்கிடையே தேச தேசாந்திரங்களும்<br />கடல்களும் காடு, மலைகளுமாய்...<br /><br />எனது விதிரேகையும் ஆயுள் ரேகையும்<br />அனர்த்தங்கள் குறித்து ஆரூடம் சொல்லிக் கொண்டிருந்ததை<br />தாமதமாகவே அறிந்து கொண்டேன்.<br /><br />மரணத்தின் தூதுவர்கள் அலைகின்ற<br />அதிவேகத் தெருக்களில் நீ சென்றுகொண்டிருந்தாலும்<br />சற்றே ஒதுங்கி நின்று <br />எனக்கொரு அழைப்புத் தருவாயா?<br />தங்க எங்கும் இடமற்று நீ வாழும் தேசம் வரை<br />நீண்டு நீண்டு வருகின்றன என் கனவுகள்!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-115344755714293287?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-1153304682391836742006-07-19T15:49:00.000+05:302006-07-23T18:11:27.993+05:30<img src="http://www.sxc.hu/pic/m/z/zi/zidan/573154_hen.jpg"><br />சின்னஞ் சிறு வெண் சிறகிரண்டிலும்<br />புழுதி படியலாயிற்று:<br />பஞ்சு போன்ற அதன் உடலம்<br />ஒடுங்கிச் சிறுத்திற்று:<br />கூடி விளையாடிய அவளது பாதம்<br />தவறுதலாகக் குஞ்சின் தலை மீதேறியது:<br />கால்களும் உடலும் நெடுநேரம் நடுங்கிடச் சிறுமி<br />தனது பிரியம் துடிப்பதைப் பார்த்திருந்தாள்!<br /><br />கரு முகிலே! உன் துளிகள் தூவி <br />அதன் மேனிக்கு வலுவூட்டு!<br />நீல விசும்பே!உன் குரல் கொண்டு<br />மீளாத் துயிலிலிருந்து அதையெழுப்பு!<br />வீசும் பவனமே!உனது மென் கரங்களால்<br />மூடிய இரு கண் மூடிகளைத் திறந்து விடு!<br />இனிய குஞ்சே ! வலிகளைக் காலடியில் விட்டு<br />குணமடைந்து எழுந்து விடு:<br />முறையிட்டாள் சிறுமி ஆகாயம் நோக்கி.<br /><br />உயிர் பிழைத்த குங்சு<br />ஒரு கண் பார்வையிழந்து தவித்தது!<br />இடையில் தவறிய வழி தேடிக் கீச்சிட்டவாறு<br />எங்கோ எங்கோ பார்த்திருந்தது<br /><br /><br />மரணத்தின் நிழல் அதன் தலைக்கு மேலே<br />கவிழ்திருந்த காலைப் பொழுதில் <br />கடும் பிரயத்தனத்துடன் ஒரு சொண்டுத் தண்ணீரை<br />அண்ணாந்து குடித்தது<br />உலகில் அதற்கென ஆண்டவன் வைத்திருந்த<br />கடைசி நீர்த் துளி அது!<br /><br />குஞ்சுடன் முன்னும் பின்னும் அலைந்து<br />சுpறுமியின் பார்வைக்குத் தப்பித் திரிந்த மரணம்<br />முதலில் அதன் சின்னஞ் சிறு சிறகிரண்டிலும் வந்தமர்ந்தது:<br />சிறகுகள் கீழே தொங்கிட மெல்ல மெல்ல நகர்ந்தது குஞ்சு:<br />அந்திப் பொழுதில் சாவு அதன் கழுத்தின் மீதேறி நின்றது:<br />ஒரு மூதாட்டி போலச் சிறகு போர்த்தி<br />அசைவற்றுப் படுத்தது குஞ்சு!<br /><br />இரவு நெடு நேரம் வரை காத்திருந்த மரணத்தின் கரங்கள் <br />சிறுமி தூங்கிய பின்னர்<br />துண்டு நிலவும் மறைந்து வானம் இருண்ட பொழுதில்<br />அந்தச் சிறு உயிரைப் பறித்துப் போயிற்று!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-115330468239183674?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-1152528559863203612006-07-10T16:12:00.000+05:302006-07-10T16:19:19.863+05:30<img src="http://i53.photobucket.com/albums/g60/agiilan/death_300.jpg"><br />சாபங்களையகற்றிய குழிகளின் மீதிருந்து<br />காற்றிலே கரைகிறது சூனியம்!<br /><br /><br />அவர்களும் விதைத்தனர்<br />இவர்களும் விதைத்தனர்:<br />எந்தப் பாதமொன்றோ தம் மீது படும் வரை <br />உருமலை உள்ளடக்கிக் <br />காலங்கள்தொறுமவை காத்துக்கிடந்தன!<br /><br /><br />தத்தித் தவழும் பாலகனோ...<br />ஏழைத் தாயொருத்தியோ...<br />இனிய இளைஞnihருவனோ...<br />மதகுருவோ...<br />மேய்ச்சலுக்குச் சென்ற மந்தையொன்றோ...<br />அல்லது<br />குறிவைத்த அவர்களிலும் இவர்களிலும் எவரோ?<br /><br /><br />அறுவடை காண மறந்த வன்னிப் பெரு நிலத்தில்<br />நச்சுக் கிழங்குகளை நாளெல்லாம் தோண்டலாம்:<br />நீண்ட கோடைகளிலும் மரிப்பதில்லை<br />மாரி காலம் கடந்து போன பின்னும் முளைப்பதில்லை:<br />ஏவி விடப் பட்ட பூதங்களைத் தமக்குள் பிடித்து<br />பாதையோரங்களிலும் பொட்டல் வெளிகளிலும் காத்திருந்தன!<br /><br /><br />நெஞ்சிலுள்ள செஞ்சிலுவை அவனைக் காத்திட<br />தன் கரம் சுமந்த கோலுடன்<br />அங்குலமங்குலமாக<br />வன்னிப் பெரு நிலம் தடவி நச்சுக் கிழங்குகள் தோண்டுகிறான்!<br /><br /><br />எங்கிருந்தோ வந்த தேவ தூதனாய்<br />எம்மொழியும் அறியான்...எமதினமும் அறியான்...<br />அவனொருவன் சாபங்களைத் தோண்டியகற்றிய குழிகளில்<br />நாமினி எதை நடப் போகிறோம்?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-115252855986320361?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-1152528094918957212006-07-10T16:00:00.000+05:302006-07-10T16:11:34.926+05:30<img src="http://i53.photobucket.com/albums/g60/agiilan/frauu.jpg"><br />அவளைப் பலவீனப் படுத்த<br />எல்லா வியூகங்களையும் வகுத்த பின்பும்<br />அவளை உள் நிறுத்தி எதற்காக<br />இன்னுமின்னும் வேலிகளை எழுப்புகிறாய்?<br /><br />போரிலும் பகையிலும் முதல் பொருளாய்<br />அவளையே சூறையாடினாய்:<br />அவளுக்கே துயரிழைத்தாய:;<br />உன்னால் அனாதைகளாக்கப் பட்ட<br />குழந்தைகளையெல்லாம் அவளிடமே ஒப்படைத்தாய்:<br />தலைவனாகவும் தேவனாகவும் நீ<br />தலை நிமிர்ந்து நடந்தாய்<br /><br />எல்லா இருள்களின் மறைவிலும்<br />நீயே மறைந்திருந்தாய்:<br />ஒளியின் முதல் கிரணத்தையும்<br />உன் முகத்திலேயே வாங்கிக் கொண்டாய்!<br /><br />உனதடி பணிந்து தொழுவதில் அவளுக்கு<br />ஈடேற்றம் கிடைக்குமென்றாய்:<br />கலாசாரம்,பண்பாடு எனும் அரிகண்டங்களை<br />அவளது கழுத்தில் கௌரவமாய்ச் சூடினாய்<br /><br />உனது மயக்கங்களில்<br />தென்றல்,மலர்,இசை...<br />தேவதை அம்சங்களென...<br />அவளிடம் கண்டவையெல்லாம் பின்னர்<br />மாயைகளெனப் புலம்பவும் தொடங்கினாய்<br /><br />அவளிடமிருந்த அனைத்தையும் பறித்துக் கொண்டு<br />சிகரங்களில் ஏறி நின்றாய்<br />பதினாறும் பெற்றுப் பெருவாழ்வு காணச் சொன்னது<br />உனக்கு மட்டுமென எப்படிக் கொண்டாய்?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-115252809491895721?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-1151995446057808142006-07-04T12:03:00.000+05:302006-07-04T12:41:04.650+05:30<img src="http://i53.photobucket.com/albums/g60/agiilan/seawaves_350.jpg"><br />நட்சத்திரங்கள் பூத்த வானம் விரிந்திருந்தது!<br />எமக்குப் பின்னால் <br />பாதியாய் ஒளிர்ந்த நிலவு தொடர்ந்து வந்தது!<br />தூரத்து வயல் வெளியை மூடியிருந்தது <br />வெண்பனி<br />தென்னைகளில் மோதி குடியிருப்புகளை ஊடுருவி<br />எம் செவி வழி நுழைந்தது<br />வங்கக் கடலில் எழுகின்ற அலையோசை !<br />சந்தடி ஓய்ந்த தெரு வழியே <br />நீயும் நானும் விடுதிவரை நடந்தோம் !<br /><br />இப்படியே <br />எத்தனையோ இரவுகளில் <br />விவாதிப்போம் நெடு நேரம்<br />முடிவில் ,எதிர்காலம் குறித்த அவநம்பிக்கைகளுடன்<br />பிரிந்து செல்வோம் !<br /><br />பின் வந்த, பதற்றமான பொழுதொன்றில்<br />உன் விடுதலை வேட்கைக்குத் தடையாயிருந்த <br />அனைத்தையும் உதறி அடவி புகுந்தாய் !<br /><br />பரணி... <br />உன் நினைவுகள் தேய்ந்து கொண்டிருந்த வேளை<br />மாரி கால அந்திப் பொழுதொன்றில் <br />நனைந்த சீருடைகளில் இருந்து நீர் சொட்டச் சொட்ட<br />மீளவும் நீ வந்தாய் !<br /><br />அலையெழும்பும் கடல் பரப்பினில் <br />உனக்கான பணி முடிக்கவென விடைபெற்றுப் போனாய்:<br />வாழ்த்துச் சொல்ல வாயெழவுமில்லை!<br />ஆரத்தழுவிட நீ விரும்பவுமில்லை !<br />வெளியே பெய்த மழை என் கன்னங்களில் வழிந்தோட...<br />மழைப் புகாரினூடே மறைந்து போனாய் !<br /><br />திரைகடல் சென்ற திரவியமானாய் !<br />ஆழிப்பரப்பெங்கும் ஊழித்தீ எழுந்து தணிந்தது-நீ<br />திரும்பி வரவே இல்லை !<br /><br />இன்று வீரர்கள் துயிலும் சமாதிகள் மீது <br />காலத்துயரின் பெரு மௌனம் கவிழ்ந்துள்ளது !<br />சமுத்திரத்தையே சமாதியாகக் கொண்டவனே !<br />இங்கு ஏதுமற்ற உன் கல்லறையில்<br />ஒரு கடல் நீரூற்றி நிரப்பிடவோ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-115199544605780814?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-1151771162220471852006-07-01T21:49:00.000+05:302006-07-04T12:35:21.893+05:30<img src="http://i53.photobucket.com/albums/g60/agiilan/track_350.jpg"><br />உனது மகிழ்ச்சிகளையெல்லாம் <br />என்னிடமிருந்தே பெற்றுக் கொண்டாய்:<br />எனது துயரங்களையெல்லாம் <br />நீயன்றோ ஏற்படுத்தித் தந்தாய்? <br />தாங்க முடியா வலி தருகின்ற உன் தளைகளிலிருந்து<br />என்னை விட்டுவிடேன்-போகிறேன்!<br /><br />எவருக்கும் புலப்படாத வெளிகளில் அலைந்து<br />ஏதோ ஒரு கடற் காற்றை என்னோடு எடுத்து வந்து<br />நாறிப் போன காற்று வெளியில் பதிலீடு செய்ய வேண்டும்!<br /><br />கடந்த காலம் தந்த சொற்களை<br />வரி வரியாக விதைப்பது அலுத்துவிட்டது!<br />அடிச்சுவடுகளெல்லாம் <br />மிகுந்த துயரங்களைத் தேக்கிவைத்து<br />நான் மிதிக்கும் வேளை<br />பழங்காலத்துப் பாசி படிந்த நீரை<br />என் மீது வாரியிறைக்கின்றன!<br /><br />எனைச் சூழ்ந்த பெருவெளியெங்கும் <br />நிரம்பித் தாக்கும் பேரிரைச்சல்<br />சகித்து வாழ முடியாச் செய்திகளைத் தருகின்றன:<br />நீ தந்த சிதைவுகளிலிருந்து தானே மீள<br />நான் உயிர்த்து வர வேண்டும்!<br /><br />யாரை உதறி எறிந்து <br />யார் வெளியேறுவது?<br />வடபுலம் நான் தென் திசை நீ என்ற<br />நமதெல்லைகளைக் களைந்து<br />ஆண்டாண்டுகளாகச் சிக்கிவாழும்<br />பிம்பங்களிலிருந்து மெய்யன்பை<br />வெளிக் கொணர்வோம்!<br /><br />உனது அதிகாரங்களையும்<br />எனது அண்டி வாழ்தலையும்<br />கீழிறக்கி வைத்துவிடுவது<br />சாத்தியப் படுமெனில் ஒன்று சேர்வோம்!<br /><br />நீ அவனைக் காதலித்தாயா? எனத் <br />தொலை புலத்திலிருந்து கேட்கும்<br />அண்ணனுக்கு <br />நாளை பதில் எழுதுவேன்!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-115177116222047185?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-1151567425874047242006-06-29T13:19:00.000+05:302006-06-29T13:20:25.880+05:30இனிய குரலெடுத்துப் பாடும் உன் பாடலுடன்<br />வசந்த காலமொன்று என் அடவிகளில் வந்து விழும்<br /><br />துயரங்கள் நிரம்பித் தாக்கும் வேளைகளில்<br />வேதனையில் உன் சிரிப்பொலி எழும்போது<br />அகால இடி முழக்கத்தில் என் வானம் அதிரும்<br /><br />ஏதோ ஒரு ஆறுதலில் நீ<br />என் கிளைகளில் தாவிக் குரலெழுப்பும் போது<br />கார்காலமொன்று எனது வேர்களைச் சூழும்<br /><br />மரணத்தைப் பற்றியும் <br />நிலையற்ற வாழ்வின் நியதிகள் பற்றியும்<br />மகானைப் போல நீ போதிக்கும் தருணங்களில்<br />கடும் கோடை காலமொன்று என்<br />கால்களைச் சுற்றி வந்து பெருமூச்செறியும்<br /><br />ஆனாலும் அன்பே...<br />இலையுதிர் காலத்தில் விக்கித்து நின்றபோது<br />ஓராயிரம் இலைகளும் உதிர்ந்து போகையில்<br />என்னிடம் புன்னகைக்கக் கெஞ்சிய <br />உன் கீச்சிடலுடன் <br />பனித்துளிகள் சொரிந்திடலாயின<br /><br />வாழ்வளித்த நிழலை நின் புலன்களில் தேக்கி<br />இனிய குஞ்சுடன் தொலை தூரம் பறந்து போகையில்<br />எனது உயிர்க் குரல் ஓய்ந்து போயிற்று<br /><br /><br />நீ வாழ்ந்த கூட்டைக் குரங்குகள் பிய்த்தெறிந்தன<br />நான் மரமென நின்றிருக்கிறேன்:<br />துயரங்களையும் எதிர்ப்பையும் கூறிட <br />எனக்கொரு மொழியின்றி...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-115156742587404724?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-1151392384551742852006-06-27T12:41:00.000+05:302006-06-27T12:50:09.363+05:30<img src="http://i53.photobucket.com/albums/g60/agiilan/mirror.jpg"><br />அவளை உடனடியாக வந்து பார்த்திடுமாறு செய்தி கிடைத்தது:<br />பதற்றம் நிரம்பியவராய் மக்கள் ஆங்காங்கே குழுமி நின்று<br />அவள் மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்பட்ட செய்தியைக்<br />கதைத்துக் கொண்டிருந்தனர்!<br /><br />மனிதர்கள் அழுக்கையும் நாற்றத்தையும் மாத்திரமே<br />விட்டுச் செல்லும் நகரமொன்றில் அந்த வைத்தியசாலையிருந்தது!<br />தோளுரசிச் செல்லும் வாகனங்களும் நச்சுப் புகை நாற்றமும்<br />சனக் கூட்டமும் நெரியும் சாலைகளைக் கடந்து செல்லும்<br />பயணமே ஒரு போர்க்களமாய் விரிந்தது!<br /><br />விரைவாகச் சென்றடையக் கூடிய <br />எல்லாச் சந்துகள் கடந்தும் அவற்றின் அசுப காட்சிகள் கடந்தும்<br />வைத்தியசாலைக்குள் நுழைந்தேன்:<br />நுழைவாயில் வரை உள்ளிருக்கும் வீச்சம் பரவி<br />ஆன்மாவைப் பிராண்டியது:<br />காற்றுமற்ற இடங்களில்<br />ஈரலிப்பையும் அழுக்கையும் நாற்றத்தையும்<br />நரக வதைகளாகச் சகித்திருந்தனர் நோயாளிகள்!<br /><br />சகித்திட முடியாத இடமொன்றை <br />அவளுக்குக் கொடுத்திருக்கக் கூடாதென்ற <br />நெஞ்சுருகும் பிரார்த்தனையைக் கேட்டுக் கேட்டு<br />இருண்ட விறாந்தை வளைவுகள் தாண்டித் தேடியழைந்தேன்.<br /><br />சற்றே தூய்மையான அறையொன்றைக் கடந்த வேளை,<br />கறுப்பு அங்கியணிந்திருந்த பெண்ணின் அசைவு தெரிந்தது:<br />அடையாளம் கண்டு கொண்டோம்!<br /><br />உடலெங்கும் இணைக்கப் பட்டிருந்த குழாய்களுடன்<br />எழ முயன்றவளைத் தடுத்த போதும்<br />அனைத்தும் கழன்று விழ<br />பீறிட்டழும் விம்மலுடன் எழுந்து எனைத் தழுவினாள்!<br /><br />-உனைச் சிதைத்தவர் யார்?ஆமினாவும் ஆயிஷாவும் எங்கே?-<br />எனது கேள்விகளுக்கு<br />ஒவ்வொரு வார்த்தையாக உயிர்கூட்டி உச்சரித்தாள்:<br />-துப்பாக்கிகளை நீட்டியவாறு குதித்திறங்கிய அவர்களது<br />வாகனத்திற் சின்னமிருந்தது.<br />ஆமினாவும் ஆயிஷாவும் துடிதுடித்து வீழ்ந்தனர்.<br />எனைச் சித்திரவதைப் படுத்திடவென்றே<br />அனேக ரவைகளைப் பாய்ச்சினர் உடலில்:<br />அவர்களின் கேள்விகளுக்கு என்னிடம் பதிலில்லை-<br />எனைச் சல்லடையாக்கிச் சத்தியத்தின் குரலைச்<br />சாத்தான்களால் பறித்தெடுக்க முடியாது-<br />சொற்களுக்கு உயிர் கூட்டி முடித்தாள்.<br /><br />எனைப் பற்றியிருந்த பிடி தளர்ந்தது:<br />அவள் வசமிருந்த இறுதி வாக்குமூலமும் அழிந்தது!<br /><br />அந்தக் கனவையும் அதிகாலைத் துயிலையும் உதறி எழுந்தேன்!<br />மக்கள் சூழ்ந்து நின்றிட அவளை மருத்துவ மனைக்குத் <br />தூக்கிச் செல்வதை அல் ஜஸீரா காட்டியது!<br /><br />இறுதி வாக்குமூலத்தை அறிந்திருந்த உலகம்<br />கொலைகாரர்கள் பெற்றுக் கொண்ட பாராட்டுதல்களையும் பார்த்திருந்தது:<br />ஏமாற்றப் பட்டோம் அம்மூன்று ஆன்மாக்களும் நானும்!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-115139238455174285?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-1151297529371424942006-06-26T10:10:00.000+05:302006-06-26T10:22:09.380+05:30<img src="http://i53.photobucket.com/albums/g60/agiilan/150px-450px-Candle-lighthouse.jpg"><br />அவரவர் வேலைகளில் வீடு மூழ்கியிருந்த<br />மழைக்கால இரவொன்றில் <br />நிசப்தத்தையும் இருளையம் <br />உள் நிறுத்திப் போயிற்று மின்சாரம்!<br /><br />வழமை போலவே அம்மாவின் அருட்கரங்களில்<br />ஒளி காழும் உத்தியாக மின் சூள் அகப்பட்டிருந்தது!<br /><br />இரவுச் சாப்பாட்டின் ஒரு கவளம்<br />மீதியாயிருந்ததென் பீங்கானில்:<br />கையில் தேடியெடுத்திருந்த மெழுகுவர்த்திக்குத்<br />தீச்சுடரொன்று தேவைப் பட்டிருந்தது இளையவளக்கு:<br />எழுதிக் கொண்டிருந்த மூத்தவளுக்கோ <br />இறுதிச் சொல்லில் ஓரெழுத்து எஞ்சியிருந்ததப்போது:<br />அவரவர் தேவை கூறி அம்மாவைக்<br />கூப்பிட்ட கூச்சலில்<br />இருண்ட இல்லம் ஒலியலைகளால் நிரம்பிற்று!<br /><br />முதலில் எனது பீங்கானில் விழுந்து தெறித்த<br />ஓளிக்கற்றைகளின் துணையுடன்<br />இளையவளின் மெழுகுதிரி சுடர்விடடெரிந்தது:<br />மூத்தவளின் கடைசி எழுத்துக்கும் அம்மா<br />ஒளி காவி நடந்த பின்னர்<br />சட்டென நுழைந்தது வீட்டினுள் மின்சாரம்!<br /><br />மறுபடியும் இருளினுள் வீடமிழ்ந்த பொழுது<br />சமையலறையினுள் சிக்கியிருந்த அம்மாவுக்கு<br />ஒளிச் சுடரொன்றினை ஏந்தி யாருமே நடக்க வில்லை:<br />எவரின் உதவியும் இன்றி<br />இருளினுள்ளேயிருந்து<br />எல்லோருக்குமான உணவைத் தயாரித்தாள் எனத<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-115129752937142494?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-1151209397381131122006-06-25T09:49:00.000+05:302006-06-25T09:53:17.390+05:30<img src="http://i53.photobucket.com/albums/g60/agiilan/024.jpg"><br />எல்லைப் படுத்தாத அன்புடன் <br />இரு திசைவழி நடந்தோம்<br />உன் மனதிலும் என் மனதிலும் <br />அன்பின் நிழல்கள் காவி...<br />தங்கைக்கேற்ற அண்ணனாயிருந்து<br />பிரிந்து செல்லும் வரை என்<br />பிறவிக் கடன் தீர்த்தாய்!<br /><br />என் மனதிலிருந்து துயர அலைகள் எழுந்து<br />ஆர்ப்பரித்துப் பொங்கும் வேளைத் <br />தூர நிலம் கடந்து <br />உனக்குள்ளும் அலைகள் எழுமோ?<br />மனதை விட்டு <br />உன் நினைவு தொலைந்து போயிருக்கும்<br />அவ்விருண்ட பொழுதுகளில்<br />தொலைபுலத்துக்கப்பாலிருந்து வரும்<br />உனதழைப்புக்கு நன்றி.<br /><br />என் துயரின் காரணங்களைத்<br />தேடியறியத் துடித்ததில்லை நீ என்றும்:<br />புன்னகை கலந்த உனதுரையாடல்<br />மனதின் அலைகளை ஓய வைக்கும்.<br /><br />நான் ஏற்ற தெய்வ தீர்ப்புகளால் அதிர்ந்தாயெனினும்<br />எந்த ஆறதலையோ சமாதானங்களையோ<br />நீ இருந்த வரை எனக்குச் சொன்னதேயில்லை:<br />ஆழ்ந்து ஊடுறுவும் உன் பார்வை தரும் அமைதியை விட<br />வார்த்தைகளின் ஒத்தடம் எனக்குத் தேவைப் படவுமில்லை!<br /><br />நமது பிரிவெழுதியிருந்த காலத்தைப் பின்னகர்த்தப்<br />பஞ்சாங்கமோ பரிதவிப்புக்களோ உதவிடவில்லை:<br />எல்லைப் படுத்தாத அன்புடன் <br />இரு திசை வழி நடந்தோம்:<br />எமதிருமனங்களிலும் அன்பின் நிழல்கள் காவி !<br /><br />வீடென்ற சிறைக்குள் சிக்குண்டவள் <br />மீளவும் மீளவம் நரகத்துழல்கிறேனடா!<br />இங்கு தினமும் நான் காணும் <br />பல்லாயிரம் மனிதரிடையேயிருந்து<br />எப்போது நீ தோன்றி மீண்டும் புன்னகைப்பாய்?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-115120939738113112?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-1150970413671613972006-06-22T15:27:00.000+05:302006-06-22T15:44:11.643+05:30<img src="http://i53.photobucket.com/albums/g60/agiilan/earthshine1.jpg"><br />என்ன சொல்கிறாய்?<br />எமது முற்றவெளி மீது<br />யுத்தத்தின் கரு நிழல்கள் நெளிந்து<br />வரத் தொடங்கிய வேளை<br />எமது வாழ்வின் துயர் மிகு அத்தியாயம் எழுதப் படலாயிற்று!<br /><br />திடீரென ஊரின் எல்லை கடந்து-நீ<br />தொலை தூரமேகியதன் பின் வந்த நாட்களில்<br />இருளடர்ந்த இரவுகள் யாவிலும்<br />எமது வாழிடமெங்கும் உனைத்தேடி<br />ஏமாந்து திரும்பினார்கள்!<br /><br />அதன் பின் நிகழ்ந்த பிரளயப் பொழுதில்<br />எங்கள் குடிமனைகளுக்கு மேலாகப் பறந்த<br />இயந்திரப் பிசாசுகள்<br />அதிரும் ஓசையுடன் அச்சத்தைப் பொழிந்தன.<br />மரக்கிளைகள் சுழன்று அசைந்ததில் <br />சிதறுண்டு பறந்த பறவைக் கூட்டங்களோடு<br />எமதினிய இளைஞர்களும் காணாமற் போயினர்.<br />துன்பம் பல சுமந்து<br />முன்னோர்கள் தேடி வைத்தவையாவும்<br />எம்மிடமிருந்து பறிக்கப் பட்டு நாசமாக்கப் பட்டன.<br />ஆனந்த அலை பாய்ந்த இல்லங்களுக்குள்ளிருந்து<br />எமது பெண்களின்<br />அவலக் குரல்கள் எழுந்தன.<br />எங்கள் குழந்தைகளைக் காத்திட<br />எந்தத் தேவதைகளும் வரவேயில்லை.<br /><br />ஏங்கோ தூரத்தில் துப்பாக்கிகள் வெடிக்கின்றன.<br />ஈனக்குரலெடுத்துக் கதறும் ஓசை காற்றிலேறி வருகிறது.<br />தினந்தோரும் சாவு எமது வாசல் வந்து<br />திரும்பிய தடயங்களைக் காண்கிறோம்<br />எப்போதும் கதவு தட்டப் படலாம்!<br /><br />நீ தேடியழைந்த எதுவுமுனக்கு ஈடேற்றம் தரவில்லை.<br />தோற்றுப் போன அரசியலின் பின்னர்<br />அமைதியைத் தேடித் தூரத்தேசம் ஒன்றில்<br />அடைக்கலம் புகுந்தாய்<br />மனச்சுமைகள் அனைத்தையும் மௌனமாக<br />அஞ்ஞாத வாசத்திற் கரைத்தாய்<br /><br />ஐரோப்பாவில் எங்கோ அடர்ந்த மூங்கிற் காட்டினிடையே<br />இராணுவ வீரர்களுக்கு மத்தியில் இருந்து<br />தொழுகைத் தழும்பேறிய நெற்றியுடன் <br />நீ எடுத்தனுப்பியிருந்த நிழற்படம்<br />சொல்லாத சேதிகள் பலவற்றை எனக்குச் சொன்னது<br />அதில் ஆனந்த மின்னல் பளிச்சிடும் உன்முகம்<br />எத்துணை அழகாக உள்ளது.<br /><br /><br />அன்பானவனே!<br />எந்த விடிவுமற்ற தேசத்தின் தலைவிதியை நொந்த வண்ணம்<br />இங்கு எனது இருப்புப் பற்றியும் நம்பிக்கைகள் பற்றியும்<br />ஓயாது விமர்சிக்கின்றாய்!<br />தினமும் வாழ்வு சூனியத்தில் விடிந்திட…<br />உயிர்கள் எந்தப் பெறுமதியுமற்று அழிந்திட<br />யாருக்கும் யாருமற்ற சாபம் பிடித்த வாழ்வைச் <br />சபித்தவளாக நான் வாழ்ந்த போதும்<br />எனது தேசம் எனக்கு வேண்டும்!<br />நீ என்ன சொல்கிறாய்?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-115097041367161397?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-1150969659134185192006-06-22T15:13:00.000+05:302006-06-24T20:27:48.986+05:30<img src="http://news.bbc.co.uk/olmedia/180000/images/_183765_tank_300.jpg"><br />நிம்மதி குடியிருந்த கிராமத்தின் மீது<br />வந்து விழுந்தன கோர நகமுடைய கரங்கள்;;:<br />எங்களைக் குதறிடக் குறி பார்த்தவாறே.....<br /><br />எமது கல்லூரி வளவினுள்ளே <br />வன விலங்குகள் ஒளிந்திருக்கவில்லை:<br />எமது நூலகத்தின் புத்தக அடுக்குகளை<br />ஓநாய்களும் கழுகுகளும் தம் வாழிடங்களாய்க் கொண்டதில்லை:<br />நிலாக்கால இரவுகளில் உப்புக் காற்று மேனி தழுவிட<br />விவாதங்கள் அரங்கேறிடும் கடற்கரை மணற்றிடலில்<br />பாம்புப் புற்றுகளேதும் இருக்கவில்லை:<br />மாலைகளில் ஆரவாரம் விண்ணளாவிட எமதிளைஞர்<br />உதைபந்தையன்றி வேறெதையும் உதைத்ததுமில்லை:<br />பக்திப் பரவசத்தில் ஊர் திளைக்கும் நாட்களில் <br />எமதன்னையர்<br />நிவேதனத்தையன்றி வேறெதனையும் <br />இருகரமேந்தி ஆலயமேகவுமில்லை!<br /><br />இங்கெல்லாம் <br />புரியாத மொழி பேசியவாறு துப்பாக்கி மனிதர்கள்<br />ஊடுறுவத் தொடங்கிய வேளை விக்கித்துப் போனோம்:<br />வார்த்தைகள் மறந்தோம்.<br />எமது கல்லூரி,நூலகம்,கடற்கரை,<br />விளையாட்டுத்திடல்,ஆலயமெங்கிலும்<br />அச்சம் விதைக்கப் பட்டு ஆனந்தம் பிடுங்கப் பட்டதை<br />விழித்துவாரங்களினூடே மௌனமாய்ப் பார்த்திருந்தோம்! <br /><br />அறிமுகமற்ற பேய் பிசாசுகளையெல்லாம்<br />அழைத்துக் கொண்டு இரவுகள் வந்தடைந்தன.<br />எமது வானவெளியை அவசரப்பட்டு அந்தகாரம் ஆக்கிரமித்தது.<br />அடர்ந்து கிளைவிரித்துக் காற்றைத் துழாவிய படி <br />எம்மீது பூச்சொறிந்த வேம்பின்<br />கிளைகள் முறிந்து தொங்கிட அதனிடையே<br />அட்டுப் பிடித்த கவச வாகனங்கள் <br />யாரையோ எதிர் கொள்ளக் காத்திருந்தன.<br /><br />எமதண்ணன்மார் அடிக்கடி காணாமல் போயினர்:<br />எமது பெண்களில் வாழ்வில்கிரகணம் பிடித்திட <br />எதிர்காலப் பலாபலன்கள் யாவும் சூனியத்தில்கரைந்தன.<br /><br />தற்போதெல்லாம் குழந்தைகள் இருளை வெறுத்துவிட்டு <br />சூரியனைப் பற்றியே அதிகம் கதைக்கிறார்கள்:<br />அவர் தம் பாடக் கொப்பிகளில் துப்பாக்கிகளை வரைகிறார்கள்:<br />பூக்களும் பொம்மைகளும் பட்டாம் பூச்சிகளும் <br />அவர்களைவிட்டும் தூரமாய்ப் போயின:<br />எங்கள் தேசத்தின் இனிய கதைகளைப் பற்றி<br />-பாட்டிமார் கதைக்கிறார்கள்:<br />அந்த வரலாறு இனி எமது ஆனந்தங்களை மீட்டெடுக்கட்டும்!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-115096965913418519?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-1150969026620196212006-06-22T15:03:00.000+05:302007-01-22T02:52:33.780+05:30<img src="http://www.tamilnation.org/images/art/penn/c55.JPG"><br /><br />உனது தேவதைக் கனவுகளில் <br />அவளுக்குக் கிரீடங்கள் வேண்டாம்:<br />உனது இதயக் கோவிலில் <br />அவளுக்குப் பூஜைப் பீடம்வேண்டாம்:<br />உனது ஆபாசத் தளங்களில்<br />அவளது நிழலைக் கூட<br />நிறுத்தி வைக்க வேண்டாம்:<br />வாழ்க்கைப் பாதையில் <br />அவளை நிந்தனை செய்திட <br />உனது கரங்கள் நீளவே வேண்டாம்!<br /><br />அவளது விழிகளில் உனதுலகத்தின் <br />சூரிய சந்திரர்கள் இல்லை :<br />அவளது நடையில்<br />தென்றல் தவழ்ந்து வருவதில்லை:<br />அவளது சொற்களில்<br />சங்கீதம் எழுவதும் இல்லை:<br />அவள் பூவாகவோ தளிராகவோ<br />இல்லவே இல்லை!<br /><br />காலங்காலமாக நீ வகுத்த <br />விதிமுறைகளின் வார்ப்பாக<br />அவள் இருக்க வேண்டுமென்றே<br />இப்போதும் எதிர்பார்க்கிறாய்<br /><br />உனது வாழ்வை வசீகரமாக்கிக் கொள்ள<br />விலங்குகளுக்குள் அவளை வசப்படுத்தினாய்:<br />நான்கு குணங்களுக்குள் அவள்<br />வலம் வர வேண்டுமென வேலிகள் போட்டாய்:<br />அந்த வேலிகளுக்கு அப்பாலுள்ள<br />எல்லையற்ற உலகை<br />உனக்காக எடுத்துக் கொண்டாய்!<br /><br />எல்லா இடங்களிலும்<br />அவளது கழுத்தை நெரித்திடவே<br />நெருங்கி வருகிறது உனது ஆதிக்கம்!<br /><br />அவள் அவளாக வாழ வேண்டும்<br />வழி விடு!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-115096902662019621?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-30089510.post-1150968590920555532006-06-22T14:55:00.000+05:302006-06-24T20:34:17.133+05:30<img src="http://i53.photobucket.com/albums/g60/agiilan/penn91.jpg"><br />ஆண்களை மயக்கும்மாய வித்தைகளை<br />நீ அறிந்திருக்கவில்லை:<br />ஓர விழிப் பார்வைகளோ...<br />தலை குனியும் தந்திரங்களோ... உன்னிடமிருக்கவில்லை!<br />தெளிவும் தீட்சணியமும் உன் பார்வையிலிருந்தது:<br />உறுதியும் தைரியமும் உன் நடையிலிருந்தது:<br />அலங்காரமும் ஒப்பனையும் உன்னிடமில்லாதிருந்தது:<br />எளிமையும் பரிசுத்தமும் நிரம்பியதாய் உன் வாழ்க்கையிருந்தது!<br /><br />இளம் பெண்ணாக அப்பொழுது<br />வயல் வெளிகளில் மந்தைகளோட்டீச் செல்வாய்:<br />அடர்ந்த காடுகளிலும்...<br />வெள்ளம் வழிந்தோடிய ஆற்றங்கரைகளிலும்...<br />விறகு வெட்டித் தலைமேல் சுமந்து திரும்புவாய்!<br />அப்போதந்தக் காடுகளில் வாழ்ந்த பேய்,பிசாசுகள்<br />தூர இருந்து கனைத்துப் பார்த்துப் பின்<br />மறைந்து போவதாய் கதைகள் சொல்வாய்!<br />வீட்டிலும் வெளியிலும் உன் குரலே ஓங்கியொலித்தது!<br /><br />காலப் பெருஞ் சுழியில்-நீ<br />திரிந்து வளர்ந்த அடவிகள் யாவும் மெல்ல அழிந்தன:<br />பளிங்கு போல் நீரோடிய அருவிகள் யாவும்<br />அசுத்தமாகிப் பின் தூர்ந்து போயின:<br />கடந்த காலம் பற்றிய உன் கதைகளிலெல்லாம்<br />கசப்பான சோகம் படியலாயிற்று!<br /><br />உன் பொழுதின் பெரும் பகுதி<br />படுக்கையில் முடங்கிப் போனது!<br />ஓய்வற்றுத் திரிந்த உனது பாதங்கள்<br />பயணிக்க முடியாத் திசைகள் பார்த்துப் பெருமூச்செறிந்தன:<br />வேலைகளை எண்ணி<br />உனது கரங்கள் துடிக்கும் பொழுதுகளில்<br />இயலாமைகள் கொண்டு புலம்பத் தொடங்குவாய்!<br /><br />நோய் தீர்க்கவென<br />சந்தடிகள் நிரம்பிய நகரக்குக் கூட்டிவரப் பட்டாய்!<br />உன் காற்றும் நீரும் மண்ணும் ஆன்மாவுமிழந்து...<br />நகரடைந்தாய் நீ மட்டும்!<br />உணர்வுகள் அடங்கி ஓய்ந்த பின் ஒரு நாள்<br />உறவுகள் கூடி உனைத் தூக்கிச் சென்றனர்...<br />உனக்கான மண்ணெடுத்த பூமி நோக்கி!<br />அம்மையே!<br />இப்போது நாம் வாழ்கிறோம்<br />எல்லோர் கையிலும் பொம்மைகளாக...!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30089510-115096859092055553?l=faheemapoems.blogspot.com' alt='' /></div>ஃபஹீமாஜஹான்http://www.blogger.com/profile/11736341812347198519noreply@blogger.com5